การทำงานร่วมกัน
ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่

English
การทำกรับเขย่าจากน้ำเต้า — เครื่องดนตรีโบราณจากฝักเมล็ด
กรับเขย่าจากน้ำเต้าเป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ โดยมีหลักฐานทางโบราณคดีพบในทุกทวีปที่มีคนอาศัยอยู่ หลักการนั้นเรียบง่าย เมื่อน้ำเต้า (จากวงศ์ Cucurbitaceae โดยเฉพาะ Lagenaria siceraria — น้ำเต้าขวด) แห้งตามธรรมชาติ เนื้อจะแห้งหดตัวและเมล็ดจะหดเล็กลง ทำให้เกิดเปลือกกลวงที่มีเมล็ดหลวมๆ ซึ่งกระทบกับผนังแข็งด้านในเมื่อเขย่า น้ำเต้าขวดเป็นพืชที่ถูกเพาะปลูกในยุคแรกๆ โดยได้รับการทำให้เชื่อง แยกกันในแอฟริกา เอเชีย และอเมริกาอย่างน้อย 10,000 ปีก่อน และน้ำเต้าป่าลอยข้ามมหาสมุทร มาถึงอเมริกาจากแอฟริกานานก่อนที่มนุษย์จะเพาะปลูก เปลือกน้ำเต้าแห้งมีความแข็งและทนทานอย่างน่าทึ่ง ประกอบด้วยเซลลูโลสที่เป็นลิกนินเป็นหลัก พร้อมชั้นผิวนอกที่เคลือบด้วยขี้ผึ้ง (คิวติเคิล) ซึ่งต้านทานความชื้น เพื่อให้ได้กรับที่ดังขึ้นและควบคุมได้มากขึ้น มีเสียงสม่ำเสมอ ผู้ทำจะใส่ก้อนกรวดเล็กๆ เมล็ดแห้ง หรือเม็ดดินเผาผ่านรูเล็กๆ จากนั้นปิดรูและใส่ด้ามไม้ คุณสมบัติทางเสียงขึ้นอยู่กับขนาดน้ำเต้า (น้ำเต้าขนาดใหญ่ให้เสียงต่ำและก้องกังวาน) ความหนาของผนัง (ผนังบางจะสั่นมากกว่า) และวัสดุของลูกกรับ (ลูกที่หนักกว่าให้เสียงแหลมและดังกว่า) กรับน้ำเต้ายังคงใช้ในพิธีกรรมและดนตรีอย่างแพร่หลายในแอฟริกา อเมริกา เอเชีย และหมู่เกาะแปซิฟิก แบบแปลนนี้ครอบคลุมขั้นตอนทั้งหมดตั้งแต่การเลือกน้ำเต้าสด ไปจนถึงการทำให้แห้ง การทำความสะอาด การบรรจุ การปิดผนึก และการติดด้ามจับ
เริ่มต้น
1-2 ชั่วโมง (รวมเวลาทำให้น้ำเต้าแห้ง)
คำแนะนำ
1
1
เลือกน้ำเต้าที่เหมาะสม
เลือกน้ำเต้าที่เหมาะสม
เลือกน้ำเต้าขวดขนาดเล็กทรงกลม (Lagenaria siceraria) ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 8 ถึง 15 ซม. น้ำเต้าควรแก่จัดเต็มที่ ซึ่งสังเกตได้จากเปลือกนอกที่แข็งจนทนต่อการขูดของเล็บมือ และก้านสีน้ำตาลที่เป็นเนื้อไม้ น้ำเต้าอ่อนที่มีผิวสีเขียวและเนื้อนิ่มจะยุบตัวระหว่างการทำให้แห้งแทนที่จะเกิดเปลือกแข็ง น้ำเต้าทรงกลมหรือทรงไข่จะให้เสียงที่สม่ำเสมอและก้องกังวานที่สุด หลีกเลี่ยงน้ำเต้าที่มีจุดนิ่ม รูจากแมลง หรือเชื้อรา เพราะจะเน่าระหว่างการทำให้แห้ง
2
2
ทำให้น้ำเต้าแห้งสนิท
ทำให้น้ำเต้าแห้งสนิท
แขวนน้ำเต้าด้วยก้านในที่มีการระบายอากาศดีและแห้ง หลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรง การทำให้แห้งใช้เวลา 3 ถึง 6 สัปดาห์สำหรับน้ำเต้าขนาดเล็ก และสูงสุด 3 เดือนสำหรับน้ำเต้าขนาดใหญ่ น้ำเต้าพร้อมใช้งานเมื่อรู้สึกเบา ผิวเปลือกมีสีน้ำตาลอ่อนหรือน้ำตาลสม่ำเสมอ และได้ยินเสียงเมล็ดกระทบกันหลวม ๆ เมื่อเขย่า ระหว่างการทำให้แห้งอาจมีเชื้อราขึ้นที่ผิว ซึ่งเป็นเรื่องปกติและไม่ส่งผลต่อผลิตภัณฑ์สุดท้าย ให้เช็ดเชื้อราออกด้วยผ้าแห้ง น้ำเต้าจะสูญเสียน้ำหนักประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์ระหว่างการทำให้แห้ง เนื้อภายในแห้งกลายเป็นเยื่อบางคล้ายกระดาษอยู่ภายในเปลือกแข็ง
3
3
ทำความสะอาดด้านนอก
ทำความสะอาดด้านนอก
ขัดผิวด้านนอกของน้ำเต้าแห้งด้วยหินขรุขระหรือหินทรายหยาบเพื่อขจัดเปลือกแห้งชั้นนอก คราบเชื้อรา และรอยสีซีดจางใดๆ เปลือกด้านล่างจะเรียบ แข็ง และมีสีน้ำตาลอ่อนซีด ขัดจนพื้นผิวสะอาดและสม่ำเสมอ ขั้นตอนนี้ยังช่วยทำให้เปลือกบางลงเล็กน้อย ซึ่งอาจช่วยปรับปรุงการสั่นพ้องของเสียง เพราะทำให้ผนังสั่นได้อย่างอิสระมากขึ้น
เครื่องมือที่ต้องใช้:
แผ่นหินทราย4
4
เจาะรูสำหรับด้ามจับ
เจาะรูสำหรับด้ามจับ
ที่ก้นน้ำเต้า (ตรงข้ามกับส่วนขั้ว) ให้ค่อยๆ แกะรูทรงกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 ถึง 3 ซม. โดยใช้ปลายมีดหินเหล็กไฟ ทำอย่างช้าๆ เพราะเปลือกน้ำเต้าเปราะและอาจแตกได้หากใช้แรงมาก ให้ขีดวงกลมก่อนด้วยการกรีดเบาๆ ซ้ำหลายครั้ง แล้วค่อยขีดให้ลึกขึ้นจนสามารถดันทะลุได้ รูนี้จะใช้สำหรับใส่ด้ามจับ เก็บเศษเปลือกชิ้นใหญ่ไว้ด้วย เพราะสามารถใช้เป็นจุกปิดหรือวัสดุสำหรับปะซ่อมได้
เครื่องมือที่ต้องใช้:
มีดหินเหล็กไฟ5
5
ลบเมล็ดภายในและเยื่อแห้งออก
ลบเมล็ดภายในและเยื่อแห้งออก
เขย่าเมล็ดแห้งที่หลวมออกทางรู ใช้ไม้เรียวบางหรือเข็มกระดูกเพื่อทำให้เยื่อแห้งภายใน(เนื้อที่แห้งกร้าน) แตกและขูดออก พลิกน้ำเต้าคว่ำลงแล้วเคาะแรงๆ เพื่อให้เศษที่ค้างหลุดออก ภายในควรสะอาดและกลวง โดยผนังเปลือกเรียบ เก็บเมล็ดแห้งไว้สักกำมือเล็กๆ หากคุณวางแผนจะใช้เป็นวัสดุทำกระดิ่งเขย่า เพราะจะให้เสียงที่นุ่มนวลและเป็นแบบดั้งเดิมมากกว่าก้อนกรวด
เครื่องมือที่ต้องใช้:
เหล็กหมาดกระดูก6
6
เพิ่มวัสดุกระพือเสียง
เพิ่มวัสดุกระพือเสียง
หยอดวัสดุกระพือเสียงในปริมาณเล็กน้อยลงในน้ำเต้าผ่านรูที่ด้ามจับ สำหรับเสียงกระทบที่คมและดัง ให้ใช้ก้อนกรวดขนาดเล็ก 15 ถึง 25 ก้อน (แต่ละก้อนมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 5 ถึง 8 มม.) สำหรับเสียงที่นุ่มและอบอุ่นกว่า ให้ใช้เมล็ดแห้งหรือถั่วแห้งขนาดเล็ก สำหรับเสียงที่ดังและกระจ่างที่สุด ให้ใช้เม็ดดินเผาขนาดเล็ก อย่าใส่มากเกินไป วัสดุกระพือเสียงไม่ควรเกินหนึ่งในสิบของปริมาตรภายในน้ำเต้า เม็ดที่มากเกินไปจะทำให้เสียงอู้อี้เพราะขัดขวางการเคลื่อนที่อิสระ เขย่าน้ำเต้าและฟังเสียงหลังการเพิ่มแต่ละครั้งเพื่อทดสอบโทนเสียง
7
7
ขึ้นรูปด้ามจับ
ขึ้นรูปด้ามจับ
เลือกท่อนไม้เนื้อแข็งที่ตรงยาวประมาณ 20 ถึง 25 ซม. และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 ถึง 3 ซม. แกะปลายข้างหนึ่งให้เป็นปลายเรียวเล็กน้อยที่พอดีกับรูของน้ำเต้า โดยต้องแน่นพอที่จะยึดอยู่ได้ด้วยแรงเสียดทานเพียงอย่างเดียวก่อนการอุดผนึก ขัดด้ามจับด้วยหินทรายเพื่อขจัดเสี้ยนไม้ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของด้ามจับควรจับถนัดมือข้างเดียว ทิ้งส่วนโป่งเล็กน้อยหรือวงแหวนแกะสลักไว้ที่ปลายล่างของด้ามจับ เพื่อป้องกันไม่ให้มือหลุดลื่นออกระหว่างการเขย่าอย่างแรง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ลำต้นไม้เนื้อแข็งขนาดเล็ก1 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
มีดหินเหล็กไฟ
แผ่นหินทราย8
8
ใส่และปิดผนึกด้ามจับด้วยยางสนชนิดพิทช์
ใส่และปิดผนึกด้ามจับด้วยยางสนชนิดพิทช์
ดันปลายด้ามจับที่เรียวแหลมเข้าไปในรูของน้ำเต้าให้แน่น ควรทะลุเข้าไปในส่วนภายในของน้ำเต้าประมาณ 5 ถึง 8 เซนติเมตร ทากาวยางสนพิทช์อุ่นๆ ให้ทั่วบริเวณรอยต่อที่ด้ามจับมาบรรจบกับเปลือกน้ำเต้า โดยสร้างวงยางพิทช์หนาๆ เพื่อปิดช่องว่างให้สนิท ยางสนพิทช์กันน้ำได้และแข็งตัวเป็นอย่างดี จึงทั้งยึดโครงสร้างให้แน่นและสร้างการปิดผนึกที่อากาศผ่านไม่ได้ การปิดผนึกที่อากาศผ่านไม่ได้นั้นสำคัญมาก เพราะอากาศที่ถูกกักอยู่ภายในน้ำเต้าทำหน้าที่เป็นห้องสะท้อนเสียงที่ขยายเสียงกรุ๊งกริ๊ง ปล่อยให้ยางพิทช์เย็นตัวและแข็งตัวสมบูรณ์ก่อนจับต้อง ประมาณ 10 ถึง 15 นาที
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
กาวชันสน1 ชิ้น9
9
ปิดผนึกส่วนก้านที่เปิดอยู่ (หากเปิด)
ปิดผนึกส่วนก้านที่เปิดอยู่ (หากเปิด)
หากก้านน้ำเต้าหักระหว่างการอบแห้งและเหลือรูที่ด้านบน ให้ปิดผนึกด้วยจุกยางสนผสมถ่านที่บดละเอียด ผงถ่านช่วยเพิ่มเนื้อให้ยางสนและป้องกันไม่ให้แตกร้าว กดส่วนผสมให้แน่นลงในรูและทำพื้นผิวให้เรียบ ต้องปิดผนึกทั้งสองช่องเปิดเพื่อให้ได้สมรรถนะเชิงเสียงสูงสุด เพราะการรั่วของอากาศใดๆ จะลดการสั่นพ้อง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
กาวชันสน1 ชิ้น10
10
ทดสอบและปรับเสียง
ทดสอบและปรับเสียง
เขย่ากรับในทิศทางต่างๆ — แนวนอน แนวตั้ง และแบบวงกลม — แล้วฟังเสียง กรับที่ดีจะให้เสียงที่ชัดเจนและสดใสทุกครั้งที่เขย่า ไม่ใช่เสียงอู้อี้หรือทึบ หากเสียงเบาเกินไป อาจเป็นเพราะผนังน้ำเต้าหนาเกินไป (ให้ขัดผิวด้านนอกให้บางลงเล็กน้อย) หรือมีเม็ดข้างในน้อยเกินไป หากเสียงขุ่นและทึบ อาจมีเม็ดมากเกินไป หรือยังมีเยื่อตกค้างภายในที่ทำให้การสั่นสะเทือนลดลง ด้ามจับควรแน่นหนาไม่โยกคลอน หากขยับได้ ให้เพิ่มยางสนรอบข้อต่อ กรับน้ำเต้าที่ทำเสร็จและทำอย่างถูกต้องจะใช้งานได้นานหลายสิบปี
เครื่องมือที่จำเป็น
3- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้




