การสร้างเตาหลุมสำหรับเผาเครื่องปั้นดินเผา — การเผาแบบเปิดกลบด้วยดิน

ขุดหลุมตื้นให้ลึกประมาณ 60-80 เซนติเมตร และกว้าง 1 เมตร ดินควรระบายน้ำได้ดี เพราะพื้นที่ที่มีน้ำขังจะเกิดไอน้ำซึ่งทำให้หม้อแตกได้ ก่อนเผา ภาชนะดินเผาทั้งหมดต้องแห้งสนิท เพราะความชื้นที่หลงเหลืออยู่จะกลายเป็นไอทันทีและทำให้เกิดรอยแตกระเบิด ให้อุ่นภาชนะล่วงหน้าโดยคว่ำลงวางรอบกองไฟอุ่นขนาดเล็กเป็นเวลา 1-2 ชั่วโมง ค่อย ๆ เพิ่มอุณหภูมิให้ถึง 100-150 องศาเซลเซียส วิธีนี้จะขับไล่น้ำที่ยึดเกาะทางเคมีซึ่งยังหลงเหลืออยู่ออกไปจนหมด

รองก้นหลุมด้วยชั้นฟืนฝอยและหญ้าแห้งหนา 10-15 ซม. วางภาชนะที่อุ่นไว้แล้วคว่ำหรือวางตะแคงบนชั้นนี้ โดยเว้นช่องว่าง 5-10 ซม. ระหว่างแต่ละใบเพื่อให้อากาศหมุนเวียน ซ้อนหม้อขนาดเล็กไว้ในหม้อขนาดใหญ่เพื่อประหยัดพื้นที่ เติมช่องว่างและปิดหม้อด้วยฟืนเพิ่มเติม ฟืนไม้เนื้อแข็งที่ผ่าแล้วเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะจะไหม้อย่างสม่ำเสมอและให้ความร้อนต่อเนื่อง ค่อย ๆ สร้างชั้นต่อไปจนกองฟืนสูงกว่าด้านบนของหม้อที่สูงที่สุด 15-20 ซม.

จุดเชื้อไฟจากด้านที่ลมพัดเข้าหา เพื่อให้กระแสลมพาเปลวไฟผ่านชั้นเชื้อเพลิง ไฟจะลุกลามอย่างรวดเร็วผ่านหญ้าแห้งและเชื้อไฟ แล้วจุดไม้ขนาดใหญ่ให้ติดไฟ ในขั้นตอนนี้การเผาเป็นแบบเปิด เปลวไฟและความร้อนลอยขึ้นได้อย่างอิสระ ปล่อยให้ไฟลุกโชนอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 30-45 นาที จนไม้ยุบตัวกลายเป็นชั้นถ่านสีแดงร้อนจัดล้อมรอบหม้อ หม้อจะเรืองแสงตั้งแต่สีแดงหม่นจนถึงสีส้มสว่าง ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ อย่าวางท่อนไม้เย็นขนาดใหญ่ลงบนหม้อที่กำลังเรืองแสงโดยตรง เพราะการช็อกจากความร้อนอาจทำให้หม้อแตกร้าวได้

เมื่อก่อตัวเป็นชั้นถ่านหินหนาแล้ว ให้ปิดคลุมหลุมด้วยดินชั้นหนา 5-10 ซม. เศษเครื่องปั้นดินเผาที่แตก (กร็อก) หรือดินเหนียวชื้น และเจาะรูระบายอากาศขนาดเล็ก 2-3 รู เพื่อให้อากาศไหลเวียนต่อเนื่อง การปิดคลุมนี้จะกักเก็บความร้อนและลดอัตราการเย็นตัว ซึ่งช่วยป้องกันรอยแตกจากการช็อกจากความร้อน หลุมที่ปิดคลุมควรคุกรุ่นอยู่ 3-5 ชั่วโมง หลุมที่ปิดผนึกอย่างดีและมีเชื้อเพลิงเพียงพอจะถึง 700-900 องศาเซลเซียส ซึ่งร้อนพอที่จะทำให้แร่ดินเหนียวกลายเป็นเซรามิกผ่านกระบวนการซินเตอริง ควันที่พวยพุ่งออกจากรูระบายอากาศเป็นเรื่องปกติและแสดงว่าไฟยังคงลุกอยู่

ปล่อยให้เตาเผาเย็นสนิทก่อนเปิด ซึ่งใช้เวลา 8-12 ชั่วโมงหรือข้ามคืน การนำชิ้นงานออกขณะยังร้อนจะทำให้เกิดการเย็นตัวอย่างรวดเร็ว ซึ่งก่อให้เกิดการแตกร้าวจากความเครียดจากความร้อน (dunting) เมื่อเย็นแล้ว ให้ค่อยๆ ปัดเถ้าและดินออกอย่างระมัดระวัง ชิ้นงานที่เผาสำเร็จจะมีเสียงกังวานเมื่อเคาะด้วยข้อนิ้ว ซึ่งบ่งบอกว่าดินเผาผ่านการซินเตอร์สมบูรณ์แล้ว ควรคาดว่าจะมีการแตกเสียหายบ้าง แม้แต่ช่างเผาในหลุมที่มีประสบการณ์ก็ยังสูญเสียชิ้นงานจากการแตกร้าวราว 10-20 เปอร์เซ็นต์ ชิ้นงานจะมีลวดลายสีไม่สม่ำเสมอเนื่องจากปริมาณออกซิเจนที่สัมผัสแตกต่างกัน โดยมีจุดสีเข้มในบริเวณที่คาร์บอนถูกกักไว้ (การรีดักชัน) และสีส้มแดงในบริเวณที่ออกซิเจนเข้าถึง (การออกซิเดชัน)