การทำงานร่วมกัน
ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การทำถุงน้ำจากหนังสัตว์ — ภาชนะใส่น้ำพกพา
English
Mary

สร้างโดย

Mary

25. พฤษภาคม 2026FI
181
0
0
1
0

การทำถุงน้ำจากหนังสัตว์ — ภาชนะใส่น้ำพกพา

ถุงน้ำเป็นหนึ่งในภาชนะพกพาที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ ช่วยให้สามารถเดินทางข้ามภูมิประเทศแห้งแล้งที่แหล่งน้ำอยู่ห่างกันมากได้ ทำจากกระเพาะ ถุงน้ำดี หรือส่วนที่เย็บจากหนังฟอกของแพะ แกะ กวาง หรือวัว ถุงน้ำถูกใช้งานอย่างต่อเนื่องมาอย่างน้อย 5,000 ปี และอาจเก่าแก่กว่านั้นมาก กระเพาะสัตว์เหมาะเป็นพิเศษเพราะกันน้ำได้ตามธรรมชาติ มีช่องเปิดเดียว (ปลายหลอดอาหาร) ที่สามารถผูกปิดได้ และต้องการการแปรรูปน้อยมาก ถุงน้ำจากหนังที่เย็บต้องใช้แรงงานมากกว่า โดยรอยต่อต้องกันน้ำด้วยยางสนหรือไขมันสัตว์ แต่สามารถทำให้มีขนาดใดก็ได้ ทั้งสองชนิดได้ประโยชน์จากการเคลือบด้านในด้วยยางสน ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้น้ำมีกลิ่นรสสัตว์ที่แรง และยังช่วยอุดรอยรั่วเพิ่มเติมได้อีกด้วย
ระดับกลาง
4-6 ชั่วโมง (รวมเวลาตากแห้ง)

คำแนะนำ

1

ตัวเลือก A — นำกระเพาะออกทั้งใบโดยไม่ให้ขาด

สำหรับทำถุงน้ำจากกระเพาะ ให้นำกระเพาะทั้งใบออกจากสัตว์ที่เพิ่งถูกชำแหละใหม่ๆ (แพะ แกะ หรือกวาง) ตัดอย่างระมัดระวังรอบช่องหลอดอาหารและช่องกระเพาะส่วนปลาย โดยไม่ให้ผนังกระเพาะถูกเจาะทะลุ กระเพาะแพะบรรจุได้ประมาณ 3 ถึง 4 ลิตร ซึ่งเป็นขนาดที่เหมาะสมสำหรับการพกน้ำส่วนตัว
2

ล้างและทำความสะอาดกระเพาะ

เทสิ่งที่อยู่ในกระเพาะออกให้หมด แล้วล้างให้สะอาดด้วยน้ำเย็นที่ไหลผ่านหลายครั้ง พลิกกระเพาะกลับด้านแล้วล้างอีกครั้ง ผนังด้านในของกระเพาะ (เยื่อบุกระเพาะ) จะลื่นและมีลักษณะเป็นพื้นผิวที่ไม่เรียบ ซึ่งเป็นเรื่องปกติในขั้นตอนนี้ ให้ล้างต่อไปจนน้ำใสไหลออกมาและกลิ่นที่รุนแรงที่สุดลดลง
3

ขูดเยื่อบุผิวด้านใน

เมื่อกระเพาะถูกพลิกกลับด้านในออกนอก ให้ขูดชั้นเยื่อบุผิวด้านในด้วยที่ขูดกระดูกหรือด้านหลังของใบมีดหินเหล็กไฟ ลอกเยื่อบุนุ่มที่มีร่องออกเพื่อเผยให้เห็นผนังกล้ามเนื้อที่เรียบกว่าอยู่ด้านล่าง วิธีนี้ช่วยลดกลิ่นสัตว์ที่ถ่ายโอนไปยังน้ำที่เก็บไว้ และทำให้พื้นผิวด้านในสะอาดขึ้น

เครื่องมือที่ต้องใช้:

เหล็กหมาดกระดูกเหล็กหมาดกระดูก
4

แช่ในน้ำไหลเย็น

แช่กระเพาะที่ขูดล้างแล้วในน้ำไหลเย็น (ลำธารเหมาะที่สุด) เป็นเวลา 12 ถึง 24 ชั่วโมง วิธีนี้จะช่วยชะน้ำย่อยที่หลงเหลือ เลือด และกลิ่นออกไป ใช้ก้อนหินทับไว้เพื่อให้จมน้ำอยู่ตลอดเวลา หากใช้น้ำนิ่ง ควรเปลี่ยนน้ำหลายครั้ง
5

ผูกปิดช่องเปิดด้านล่าง

ผูกช่องเปิดด้านล่าง (ปลายไพโลริก) ให้แน่นด้วยเชือกเอ็น พับขอบของช่องเปิดทับตัวเองหนึ่งครั้งก่อนผูก เพื่อสร้างรอยปิดสองชั้น ซึ่งจะป้องกันไม่ให้เส้นเอ็นบาดผ่านเนื้อเยื่อภายใต้แรงดันของน้ำ พันเส้นเอ็นอย่างน้อย 5 รอบรอบปลายที่พับไว้ แล้วรัดให้แน่น

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ด้ายเอ็นสัตว์ด้ายเอ็นสัตว์1 ชิ้น
6

เป่าลมให้พองและตรวจหารูรั่ว

พลิกกระเพาะให้ด้านในออกมาด้านนอกตามปกติ แล้วเป่าลมเข้าไปทางช่องเปิดด้านบน (หลอดอาหาร) เพื่อให้กระเพาะพองขึ้น จากนั้นบีบปิดช่องเปิดและตรวจดูพื้นผิวทั้งหมดว่ามีลมรั่วหรือไม่ รูรั่วขนาดเล็กสามารถตรวจพบได้โดยนำกระเพาะที่พองลมมาแนบใกล้แก้ม แล้วสัมผัสดูว่ามีลมรั่วออกมาหรือไม่
7

ปะรูทุกรูด้วยยางสน

ปะรูทุกรูด้วยชิ้นเล็กๆ ของเอ็นหรือหนังสัตว์ที่ยึดด้วยยางสนอุ่นๆ ทาทั้งสองด้าน ปล่อยให้ยางสนเย็นตัวและแข็งตัว จากนั้นเป่าลมใหม่เพื่อตรวจสอบว่ารอยปะแน่นสนิท ยางสนเป็นสารอุดรอยธรรมชาติที่ดีที่สุดสำหรับงานนี้ เพราะกันน้ำได้ ยืดหยุ่นดี และยึดติดกับเนื้อเยื่อธรรมชาติได้ดี
8

ตัวเลือก B — ตัดชิ้นหนังคู่ที่เท่ากันสำหรับถุงน้ำหนังเย็บ

สำหรับถุงน้ำหนังเย็บ ให้ตัดชิ้นหนังรูปวงรีหรือหยดน้ำสองชิ้นที่เท่ากันจากหนังที่รมควันหรือฟอกด้วยสมอง แต่ละชิ้นควรมีขนาดประมาณ 30 x 20 ซม. สำหรับความจุ 2 ลิตร ให้เหลือวัสดุส่วนเพิ่มไว้ที่ปลายแคบด้านบนซึ่งจะเป็นช่องคอ หนังต้องฟอกให้สมบูรณ์ — หนังดิบจะหดและแข็งเมื่อเปียก

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

หนังฟอกด้วยสมองหนังฟอกด้วยสมอง1 ชิ้น
9

เจาะรูและเย็บด้วยเอ็นสัตว์

เจาะรูสำหรับเย็บตามขอบของชิ้นงานทั้งสองชิ้นด้วยเหล็กสกัดกระดูก (bone awl) โดยเว้นระยะห่างระหว่างรูประมาณ 3 ถึง 4 มม. และห่างจากขอบ 5 มม. จากนั้นเย็บชิ้นงานทั้งสองเข้าด้วยกันด้วยด้ายเอ็นสัตว์ โดยใช้การเย็บแบบ whip stitch หรือ saddle stitch และเว้นปลายด้านบนที่แคบไว้โดยไม่เย็บปิด เพื่อใช้เป็นส่วนคอ ดึงแต่ละฝีเย็บให้แน่น เพราะหากเย็บหลวมจะรั่วซึม

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ด้ายเอ็นสัตว์ด้ายเอ็นสัตว์1 ชิ้น

เครื่องมือที่ต้องใช้:

เหล็กหมาดกระดูกเหล็กหมาดกระดูก
10

ปิดผนึกรอยต่อทั้งหมดด้วยยางสน

ปิดผนึกรอยต่อทั้งด้านในและด้านนอกด้วยยางสนอุ่น ๆ ให้ความร้อนแก่ยางสนจนไหลได้ง่าย แล้วทาลงในทุกรูเย็บและตลอดแนวรอยต่อทั้งหมด ทาชั้นที่สองหลังจากชั้นแรกเย็นตัวลงแล้ว รอยต่อคือจุดที่อ่อนแอที่สุด หากมีช่องว่างใดในชั้นยางสนปิดผนึก น้ำจะรั่วซึมภายใต้น้ำหนักของน้ำได้
11

เคลือบด้านในด้วยยางสน

สำหรับทั้งแบบกระเพาะและแบบเย็บ ให้เคลือบด้านในด้วยยางสนที่หลอมละลายแล้ว โดยเทยางสนปริมาณเล็กน้อยเข้าไป แล้วกลิ้งหนังไปทุกทิศทางเพื่อให้เกิดชั้นเคลือบที่สม่ำเสมอ การเคลือบด้วยยางสนช่วยป้องกันไม่ให้น้ำดูดซับกลิ่นของสัตว์ เพิ่มความกันน้ำ และยืดอายุการใช้งานของภาชนะ ให้เทยางสนส่วนเกินออกทางคอภาชนะ
12

ใส่จุกไม้

แกะจุกไม้ (จุกปิด) ที่พอดีกับปากช่องเปิดของถุงน้ำ ผูกจุกกับถุงน้ำด้วยสายหนังเพื่อไม่ให้หายไป จุกควรเรียวลง—กว้างด้านบนและแคบด้านที่สอดเข้า—และยาวพอที่จะจับได้ง่าย ทดสอบการปิดผนึกโดยเติมน้ำ สอดจุกเข้าไป แล้วพลิกถุงน้ำกลับหัว

วัสดุ

2

เครื่องมือที่จำเป็น

1

วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ

บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง

บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...