ตีไข่ด้วยแท่งรางเฟือง: ดันราง ใบตีจะหมุนได้ทั้งสองทิศทาง

"ด้วยการจัดเรียงนี้ หากมือข้างหนึ่งวางบนแถบด้านบน B เพื่อยึดเครื่องให้มั่นคง ขณะที่อีกมือหนึ่งจับที่ด้ามจับ j ของแถบเฟืองแร็ก g และให้แถบเฟืองแร็กเคลื่อนที่ไปมา แกนหมุน c พร้อมตัวกระแทก d จะถูกทำให้หมุนอย่างรวดเร็ว สลับกันหมุนในแต่ละทิศทาง"

พิมพ์เฟือง 12 ฟันและแร็ก 20 ฟัน พิมพ์ที่ PETG ความสูงชั้น 0.2 มม. การเติม 30 % จำนวน 4 ผนัง

ตัดเสาตั้งสองอันยาว 170 มม. และคานขวางสองอันจากไม้เนื้อแข็ง ยึดเข้าด้วยกันเป็นประตูที่คร่อมโถ ตัดร่อง 13 × 11 มม. ที่ด้านบนของเสาตั้งสำหรับวางชั้น และทำให้ขาทั้งสองมีความโค้งเพื่อให้พอดีกับโถ

ตัดเหล็กเส้นขนาด 5 มม. ยาว 160 มม. ดัดลวดสแตนเลสเป็นห่วงสามห่วง กว้าง 45 มม. และสูง 50 มม. มัดปลายลวดเข้ากับปลายล่างของเหล็กเส้น แล้วติดด้วยอีพอกซี กดเฟืองพินียนขึ้นบนส่วนบนสุด

แขวนแกนหมุนจากคานขวางด้านล่างในรูขนาด 5 มม. สอดแร่งผ่านช่องให้ฟันของแร่งขบกับเฟืองพิเนียน แล้วตั้งประตูไว้เหนือชาม

แผ่นแบบร่าง US 18,759 ที่เป็นสาธารณสมบัติ (สิทธิบัตรหมดอายุแล้ว)

แยกไข่ขาวสองฟองใส่ชาม ปั๊มที่วางอุปกรณ์ประมาณสองครั้งต่อวินาที แล้วจับเวลาจนกว่าไข่ขาวจะตั้งยอดแข็ง

**Harvey Miller** แห่งซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ ได้รับสิทธิบัตรสหรัฐ 18,759 ลงวันที่ 1 ธันวาคม 1857 โครงและชิ้นส่วนของเขาทำจากเหล็กหล่อ ตัวลอยทำจากลวดเหล็กเคลือบดีบุก โถทำจากพอร์ซเลนหรือดีบุกโดยไม่มีฝาปิด ทำให้อากาศไหลเวียนได้อย่างอิสระ ทั้งเพลาและตัวลอยไม่สัมผัสกับภาชนะ เขาไม่ได้อ้างสิทธิ์เฉพาะแถบฟันเฟืองแบบแร็คเชตหรือตัวกวนแบบหมุน แต่อ้างสิทธิ์เฉพาะโครงที่ใช้ร่วมกับโถเท่านั้น **ข้อจำกัดที่ตรงไปตรงมา** FDM พิมพ์จะเก็บอาหารไว้ในร่องของชั้นพิมพ์ ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ เฟืองที่พิมพ์ PETG และประตูไม้เนื้อแข็งใช้แทนเหล็กหล่อ เวลาที่คุณได้จึงเป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น