การทำงานร่วมกัน
ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การเก็บเกลือเกรองด์ — ภูมิปัญญาของชาวนาเกลือบริตตานี
English
MrBaguette

สร้างโดย

MrBaguette

23. เมษายน 2026FR
59
0
0
0
0

การเก็บเกลือเกรองด์ — ภูมิปัญญาของชาวนาเกลือบริตตานี

คู่มือฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับการเก็บเกลือแบบดั้งเดิมในนาเกลือของเกรองด์ ใน Loire-Atlantique (บริตตานี) ประเพณีโบราณนี้มีอายุกว่า 1,500 ปี ผู้ทำนาเกลือ (paludier / saunier) ใช้ระบบบ่อต่อเนื่องอันชาญฉลาดเพื่อทำให้น้ำทะเลเข้มข้นขึ้นด้วยการระเหยตามธรรมชาติ ได้แก่ vasière (อ่างเก็บน้ำ), cobier (บ่อให้ความร้อน), fards, adernes และจากนั้นคือ œillets (บ่อตกผลึก) น้ำทะเลจะมีความเค็มจาก 35 g/L เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 250 g/L ก่อนตกผลึก

มีผลผลิตเกลือสองชนิด ได้แก่ เกลือเทา (เกลือเม็ดหยาบที่ขูดจากก้นบ่อ œillets) และ fleur de sel (ผลึกละเอียดที่เก็บอย่างประณีตจากผิวน้ำ) Fleur de sel คิดเป็นเพียงประมาณ 5% ของผลผลิตทั้งหมด แต่ขายได้ในราคาสูงกว่าเกลือเทา 10 ถึง 20 เท่า œillet หนึ่งบ่อผลิตเกลือเทาได้ระหว่าง 50 ถึง 80 กิโลกรัมต่อฤดูกาล และ fleur de sel อีก 1 ถึง 3 กิโลกรัม เกลือเกรองด์ได้รับ IGP (การระบุแหล่งภูมิศาสตร์ที่ได้รับความคุ้มครอง) ตั้งแต่ปี 2012 ฤดูเก็บเกี่ยวอยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกันยายน

ขั้นสูง
เซสชันเก็บเกี่ยวทั้งวัน

คำแนะนำ

1

ทำความเข้าใจระบบนาเกลือ

นาเกลือเกรอองด์ทอดตัวครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,000 เฮกตาร์ระหว่างเลอ ครัวซิก และเกรอองด์ บนคาบสมุทรเกรอองด์ (Loire-Atlantique, บริตตานี) ระบบนี้ใช้ประโยชน์จากการระเหยตามธรรมชาติของน้ำทะเลผ่านชุดบ่อตื้นที่เชื่อมต่อกันด้วยคลอง น้ำทะเลไหลเข้าทางคลองหลัก (étier) และผ่านลำดับดังนี้: vasière (อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่), cobier (บ่อให้ความร้อนแห่งแรก), fards และ adernes (บ่อเข้มข้นระดับกลาง) และสุดท้ายคือ œillets (บ่อตกผลึกขนาดเล็กประมาณ 70 ตารางเมตร) ในแต่ละขั้นตอน น้ำจะสูญเสียปริมาตรจากการระเหย ความเค็มเพิ่มขึ้นจาก 35 กรัมต่อลิตร เป็นประมาณ 250 กรัมต่อลิตรในบ่อ œillets

2

การเตรียมบ่อในแต่ละฤดูกาล

ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ก่อนฤดูเก็บเกี่ยว ชาวนาเกลือจะเตรียมบ่อของตน หลังฤดูหนาว oeillets และคลองระบายน้ำจะมีตะกอน สาหร่าย และเศษวัสดุสะสมอยู่ ชาวนาเกลือจะระบายน้ำออกจากบ่อแต่ละแห่งและขูดพื้นดินเหนียวเพื่อปรับให้เรียบอย่างสมบูรณ์ พื้นของ oeillets ต้องราบเรียบโดยสิ้นเชิงเพื่อให้ความลึกของน้ำสม่ำเสมอ (ประมาณ 5 มม. ในช่วงการตกผลึก) คันดิน (สะพานดินเหนียวระหว่างบ่อ) จะได้รับการตรวจสอบและซ่อมแซม คลองหมุนเวียนน้ำจะถูกทำความสะอาด งานบูรณะนี้ใช้เวลาประมาณสองเดือนและเป็นตัวกำหนดฤดูกาลทั้งหมด

เครื่องมือที่ต้องใช้:

พลั่วใบแบนสำหรับลอกพื้นพลั่วใบแบนสำหรับลอกพื้น
รถเข็นล้อเดียวรถเข็นล้อเดียว
ดินเหนียวซ่อมคันดินดินเหนียวซ่อมคันดิน
3

การจัดการการไหลของน้ำในคลอง

ชาวนาเกลือควบคุมการไหลของน้ำทะเลที่เข้าสู่ระบบบ่อของเขาโดยใช้ประตูน้ำขนาดเล็กที่ทำจากไม้หรือหินชนวน ("trapons") น้ำไหลเข้าทาง étier ในช่วงน้ำขึ้นสูงและเติมเต็ม vasière ชาวนาเกลือจะเปิดหรือปิด trapons เพื่อควบคุมการไหลของน้ำจากบ่อหนึ่งไปยังอีกบ่อหนึ่ง ระยะเวลาการพักของน้ำในแต่ละบ่อมีความสำคัญอย่างยิ่ง: น้ำต้องอยู่นานพอให้การระเหยเพิ่มความเข้มข้นของเกลือ ใน vasière น้ำจะคงอยู่หลายวัน ใน cobiers น้ำจะเข้มข้นประมาณ 50-70 g/L ใน fards และ adernes น้ำจะถึง 150-200 g/L ชาวนาเกลือโดยทั่วไปดูแล 50 ถึง 80 œillets

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ทราปง (vanne en bois)ทราปง (vanne en bois)
4

การตรวจสอบความเข้มข้นและการตกผลึก

คนทำเกลือตรวจสอบความเข้มข้นของน้ำเกลือในบ่อ (œillets) ทุกวัน เมื่อความเค็มเกินประมาณ 250 g/L (จุดอิ่มตัวของโซเดียมคลอไรด์) เกลือจะเริ่มตกผลึก ความลึกของน้ำในบ่อต้องไม่เกิน 5 mm ในขั้นตอนนี้ คนทำเกลือประเมินความเข้มข้นด้วยการมองเห็น (น้ำจะมีสีรุ้งระยิบระยับ และผลึกปรากฏขึ้น) และด้วยการสัมผัส (น้ำเกลือจะมีความหนืด) การตกผลึกขึ้นอยู่กับสภาพอากาศทั้งหมด: ต้องมีแสงแดดเพื่อการระเหย และลมตะวันออกที่พัดปานกลาง ฝนคือศัตรู เพราะจะทำให้น้ำเกลือเจือจางและอาจทำลายความเข้มข้นที่สะสมมาหลายวันได้

5

การสังเกตสภาวะที่เหมาะสมสำหรับเกลือดอกไม้ (fleur de sel)

เกลือดอกไม้ (Fleur de sel) จะก่อตัวได้เฉพาะภายใต้สภาวะที่จำเพาะมาก ได้แก่ บ่ายที่ร้อนและมีแดด ลมตะวันออกที่อ่อนและสม่ำเสมอ และความชื้นสัมพัทธ์ต่ำ ภายใต้ผลของการระเหยอย่างรวดเร็วที่ผิวน้ำ ผลึกเกลือละเอียดจะก่อตัวบนผิวน้ำ ทำให้เกิดเปลือกบางและเปราะที่บอบบาง หากลมแรงเกินไป ผลึกจะจมลงสู่ก้นบ่อและกลายเป็นเกลือสีเทา หากอากาศชื้นเกินไป ผลึกจะไม่ก่อตัว เกลือดอกไม้มีสีขาว (ต่างจากเกลือสีเทา) เพราะไม่เคยสัมผัสกับพื้นดินเหนียวที่ก้นบ่อ โดยคิดเป็นเพียงประมาณ 5% ของผลผลิตทั้งหมดของนาเกลือหนึ่งแปลง นั่นคือ 1 ถึง 3 กิโลกรัมต่อฤดูกาลและต่อนาเกลือหนึ่งแปลง

6

การเก็บเกลือดอกไม้ (fleur de sel)

เกลือ fleur de sel จะถูกเก็บเกี่ยวในช่วงบ่ายแก่ๆ เมื่อชั้นผลึกเกลือบนผิวน้ำก่อตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว คนทำนาเกลือใช้เครื่องมือที่เรียกว่า fleur de sel lousse ซึ่งเป็นเครื่องมือไม้ที่มีด้ามยาวปลายเป็นแผ่นไม้แบนบาง (กว้างประมาณ 30 ซม.) เขาจะค่อยๆ กวาดผิวน้ำเพื่อเก็บฟิล์มผลึกเกลือบางๆ โดยไม่แตะก้นบ่อ การเคลื่อนไหวต้องเบาและสม่ำเสมอมาก เพราะหากออกแรงมากเกินไปจะทำให้ผลึกแตกและจมลงสู่ก้นบ่อ เกลือ fleur de sel ที่เก็บได้จะถูกวางลงบน ladure (พื้นตากเกลือที่ทำจากดินอัดแน่น) ใกล้กับ œillet มีเนื้อสัมผัสชื้นและกรอบเล็กน้อย พร้อมกลิ่นม่วงอ่อนๆ

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ลูสสำหรับดอกเกลือ (ทัพพีไม้แบน)ลูสสำหรับดอกเกลือ (ทัพพีไม้แบน)
7

เก็บเกี่ยวเกลือสีเทา (เกลือทะเลหยาบ)

เกลือสีเทาตกผลึกที่ก้นนาเกลือ (œillet) ซึ่งสัมผัสกับดินเหนียวที่ทำให้เกิดสีเฉพาะตัว ตั้งแต่สีเทาอ่อนไปจนถึงสีเทาเข้ม การเก็บเกี่ยวเกลือสีเทาทำในช่วงปลายวัน หลังจากการเก็บเกี่ยวเกลือ fleur de sel คนทำนาเกลือใช้คราดเกลือสีเทา (las) ซึ่งเป็นคราดไม้ขนาดใหญ่ มีด้ามยาว (ประมาณ 5 เมตร) ปลายเป็นแผ่นไม้กว้าง 40 ถึง 60 ซม. เขาจะขูดก้นนาเกลือ ดันเกลือไปยังขอบบ่อ จนเกิดเป็นกองเรียกว่า "mulon" ต้องขูดให้แน่นแต่ไม่ขุดลงไปในดินเหนียวที่ก้นบ่อ มิฉะนั้นเกลือจะหมองและบ่อจะเสียหาย การขูดนาเกลือแต่ละครั้งสามารถได้เกลือสีเทา 1 ถึง 3 กิโลกรัมต่อวันในฤดูกาลที่ดี

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ลูสสำหรับเกลือเทา (ลาส คราดไม้ด้ามยาว)ลูสสำหรับเกลือเทา (ลาส คราดไม้ด้ามยาว)
8

การระบายน้ำและการขึ้นรูปกองเกลือ

เกลือเทาที่เก็บเกี่ยวแล้วจะถูกดันไปยังขอบของ œillet บนพื้นที่ยกสูงที่เรียกว่า ladure เกลือจะระบายน้ำที่นั่นเป็นเวลาseveral ชั่วโมง เพื่อให้น้ำเกลือส่วนเกินไหลออก จากนั้นผู้ทำนาเกลือ (paludier) จะขึ้นรูปกองเกลือหรือ mulons ซึ่งเป็นกองเกลือรูปกรวยสูงประมาณ 1 เมตร กองเกลือเหล่านี้จัดวางตามทางเดินระหว่าง œillets เกลือจะยังคงแห้งต่อไปกลางแจ้งในกองเกลือเป็นเวลาหลายวัน เกลือจะไม่ถูกล้างเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้แตกต่างจากเกลือทางอุตสาหกรรมและทำให้มีแร่ธาตุ (แมกนีเซียม โพแทสเซียม แคลเซียม) และธาตุปริมาณน้อยจากดินเหนียวและน้ำทะเลอุดมสมบูรณ์

เครื่องมือที่ต้องใช้:

พลั่วกองเกลือพลั่วกองเกลือ
9

การทำให้แห้งเบื้องต้นบนลาดูร์

เกล็ดเกลือฟลูร์เดอแซลถูกทำให้แห้งแยกต่างหากจากเกลือเทาโดยตรงบนลาดูร์ (แท่นดินอัดแน่นที่ยกสูงขึ้นตามแนวโอเยต์) เกลือจะถูกเกลี่ยเป็นชั้นบางเป็นเวลา 24 ถึง 48 ชั่วโมงขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ ผู้ทำนาเกลือ (paludier) จะพลิกเกลือเบาๆ หนึ่งหรือสองครั้งเพื่อให้แห้งอย่างทั่วถึง ส่วนเกลือเทาจะแห้งในมูลงนานกว่า ตั้งแต่ไม่กี่วันถึงหนึ่งสัปดาห์ การทำให้แห้งเป็นไปตามธรรมชาติทั้งหมด ไม่ใช้เตาอบหรือเครื่องลดความชื้น ปริมาณความชื้นที่เหลืออยู่ของเกลือฟลูร์เดอแซลอยู่ที่ประมาณ 5 ถึง 10% ซึ่งทำให้มีเนื้อสัมผัสที่ชื้นเล็กน้อยโดดเด่นเฉพาะตัว

10

ขนส่งไปยังโรงเก็บเกลือ

เมื่อแห้งเพียงพอแล้ว เกลือจะถูกขนส่งไปยังโรงเก็บเกลือ ซึ่งเป็นอาคารเก็บรักษาขนาดใหญ่ทำจากหินหรือไม้ตั้งอยู่ริมขอบของพื้นที่ชุ่มน้ำ เกลือสีเทาจะถูกบรรทุกด้วยรถเข็นจากกองเกลือ (mulons) ไปยังโรงเก็บเกลือ ส่วนเกลือดอกไม้ (fleur de sel) จะถูกขนส่งแยกต่างหากในถังหรือกล่องพลาสติกที่ใช้กับอาหารได้ ภายในโรงเก็บเกลือ เกลือจะยังคงสูญเสียความชื้นต่อไปอีกหลายเดือน เกลือสีเทาจะถูกเก็บเป็นกองขนาดใหญ่บนพื้น ส่วนเกลือดอกไม้จะถูกเก็บในถังแยก ป้องกันจากความชื้น โรงเก็บเกลือสามารถเก็บผลผลิตทั้งฤดูกาล นั่นคือ เกลือหลายตันต่อชาวนาเกลือหนึ่งคน

เครื่องมือที่ต้องใช้:

รถเข็นล้อเดียวรถเข็นล้อเดียว
ลังขนส่งอาหารลังขนส่งอาหาร
11

การคัดแยกและควบคุมคุณภาพ

ก่อนนำออกจำหน่าย เกลือจะถูกคัดแยกและตรวจสอบ เกลือสีเทาจะถูกร่อนผ่านตะแกรงเพื่อกำจัดเศษวัสดุใดๆ (กรวดขนาดเล็ก เศษดินเหนียว เศษซากพืช) เฟลอร์เดอแซล (Fleur de sel) จะได้รับการตรวจสอบด้วยสายตาและคัดแยกด้วยมือ: ผลึกต้องเป็นสีขาว ละเอียด และสม่ำเสมอ ผลึกสีเทาใดๆ (ที่เคยสัมผัสกับพื้นดิน) จะถูกจัดประเภทใหม่เป็นเกลือสีเทา เกลือเกรอ็องด์ (Guérande) ได้รับประโยชน์ตั้งแต่ปี 2012 จาก IGP (Protected Geographical Indication) ซึ่งรับรองแหล่งกำเนิดและวิธีการเก็บเกี่ยวแบบดั้งเดิม เกลือไม่ผ่านการปรุงแต่งด้วยสารเคมี ไม่มีการเติมสารป้องกันการจับตัวเป็นก้อน และไม่มีการฟอกขาว — จำหน่ายในสภาพที่เก็บเกี่ยวได้

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ตะแกรงร่อนตาขนาดกลาง (tamis à mailles moyennes)ตะแกรงร่อนตาขนาดกลาง (tamis à mailles moyennes)
12

บรรจุภัณฑ์และการติดฉลาก

เกลือบรรจุในถุงผ้าป่าน กระดาษคราฟต์ หรือซองพลาสติกเกรดอาหาร ขึ้นอยู่กับปลายทาง เกลือ Fleur de sel โดยทั่วไปบรรจุในขวดโหลขนาดเล็กหรือซองขนาด 125 g, 250 g หรือ 500 g เกลือสีเทาจำหน่ายในถุงขนาด 1 kg, 5 kg หรือ 25 kg แต่ละบรรจุภัณฑ์มีชื่อเรียก IGP "Sel de Guérande" ชื่อของผู้ผลิตเกลือหรือสหกรณ์ ประเภทของเกลือ (เกลือสีเทาเม็ดหยาบ, fleur de sel) และปีที่เก็บเกี่ยว เกลือ Guérande สามารถเก็บไว้ได้ไม่มีกำหนดในที่แห้งและห่างจากแสง ควรเก็บ Fleur de sel ไว้ในภาชนะปิดสนิทเพื่อรักษาความชื้นตามธรรมชาติและกลิ่นหอมที่อ่อนละมุน

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ตาชั่งตาชั่ง
ป้าย IGPป้าย IGP
ถุงบรรจุอาหาร (sacs de conditionnement alimentaire)ถุงบรรจุอาหาร (sacs de conditionnement alimentaire)

เครื่องมือที่จำเป็น

12

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...