
การเก็บเกลือเกรองด์ — ภูมิปัญญาของชาวนาเกลือบริตตานี
คู่มือฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับการเก็บเกลือแบบดั้งเดิมในนาเกลือของเกรองด์ ใน Loire-Atlantique (บริตตานี) ประเพณีโบราณนี้มีอายุกว่า 1,500 ปี ผู้ทำนาเกลือ (paludier / saunier) ใช้ระบบบ่อต่อเนื่องอันชาญฉลาดเพื่อทำให้น้ำทะเลเข้มข้นขึ้นด้วยการระเหยตามธรรมชาติ ได้แก่ vasière (อ่างเก็บน้ำ), cobier (บ่อให้ความร้อน), fards, adernes และจากนั้นคือ œillets (บ่อตกผลึก) น้ำทะเลจะมีความเค็มจาก 35 g/L เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 250 g/L ก่อนตกผลึก
มีผลผลิตเกลือสองชนิด ได้แก่ เกลือเทา (เกลือเม็ดหยาบที่ขูดจากก้นบ่อ œillets) และ fleur de sel (ผลึกละเอียดที่เก็บอย่างประณีตจากผิวน้ำ) Fleur de sel คิดเป็นเพียงประมาณ 5% ของผลผลิตทั้งหมด แต่ขายได้ในราคาสูงกว่าเกลือเทา 10 ถึง 20 เท่า œillet หนึ่งบ่อผลิตเกลือเทาได้ระหว่าง 50 ถึง 80 กิโลกรัมต่อฤดูกาล และ fleur de sel อีก 1 ถึง 3 กิโลกรัม เกลือเกรองด์ได้รับ IGP (การระบุแหล่งภูมิศาสตร์ที่ได้รับความคุ้มครอง) ตั้งแต่ปี 2012 ฤดูเก็บเกี่ยวอยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกันยายน
คำแนะนำ
ทำความเข้าใจระบบนาเกลือ
ทำความเข้าใจระบบนาเกลือ
นาเกลือเกรอองด์ทอดตัวครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,000 เฮกตาร์ระหว่างเลอ ครัวซิก และเกรอองด์ บนคาบสมุทรเกรอองด์ (Loire-Atlantique, บริตตานี) ระบบนี้ใช้ประโยชน์จากการระเหยตามธรรมชาติของน้ำทะเลผ่านชุดบ่อตื้นที่เชื่อมต่อกันด้วยคลอง น้ำทะเลไหลเข้าทางคลองหลัก (étier) และผ่านลำดับดังนี้: vasière (อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่), cobier (บ่อให้ความร้อนแห่งแรก), fards และ adernes (บ่อเข้มข้นระดับกลาง) และสุดท้ายคือ œillets (บ่อตกผลึกขนาดเล็กประมาณ 70 ตารางเมตร) ในแต่ละขั้นตอน น้ำจะสูญเสียปริมาตรจากการระเหย ความเค็มเพิ่มขึ้นจาก 35 กรัมต่อลิตร เป็นประมาณ 250 กรัมต่อลิตรในบ่อ œillets
การเตรียมบ่อในแต่ละฤดูกาล
การเตรียมบ่อในแต่ละฤดูกาล
ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ก่อนฤดูเก็บเกี่ยว ชาวนาเกลือจะเตรียมบ่อของตน หลังฤดูหนาว oeillets และคลองระบายน้ำจะมีตะกอน สาหร่าย และเศษวัสดุสะสมอยู่ ชาวนาเกลือจะระบายน้ำออกจากบ่อแต่ละแห่งและขูดพื้นดินเหนียวเพื่อปรับให้เรียบอย่างสมบูรณ์ พื้นของ oeillets ต้องราบเรียบโดยสิ้นเชิงเพื่อให้ความลึกของน้ำสม่ำเสมอ (ประมาณ 5 มม. ในช่วงการตกผลึก) คันดิน (สะพานดินเหนียวระหว่างบ่อ) จะได้รับการตรวจสอบและซ่อมแซม คลองหมุนเวียนน้ำจะถูกทำความสะอาด งานบูรณะนี้ใช้เวลาประมาณสองเดือนและเป็นตัวกำหนดฤดูกาลทั้งหมด
เครื่องมือที่ต้องใช้:
พลั่วใบแบนสำหรับลอกพื้น
รถเข็นล้อเดียว
ดินเหนียวซ่อมคันดินการจัดการการไหลของน้ำในคลอง
การจัดการการไหลของน้ำในคลอง
ชาวนาเกลือควบคุมการไหลของน้ำทะเลที่เข้าสู่ระบบบ่อของเขาโดยใช้ประตูน้ำขนาดเล็กที่ทำจากไม้หรือหินชนวน ("trapons") น้ำไหลเข้าทาง étier ในช่วงน้ำขึ้นสูงและเติมเต็ม vasière ชาวนาเกลือจะเปิดหรือปิด trapons เพื่อควบคุมการไหลของน้ำจากบ่อหนึ่งไปยังอีกบ่อหนึ่ง ระยะเวลาการพักของน้ำในแต่ละบ่อมีความสำคัญอย่างยิ่ง: น้ำต้องอยู่นานพอให้การระเหยเพิ่มความเข้มข้นของเกลือ ใน vasière น้ำจะคงอยู่หลายวัน ใน cobiers น้ำจะเข้มข้นประมาณ 50-70 g/L ใน fards และ adernes น้ำจะถึง 150-200 g/L ชาวนาเกลือโดยทั่วไปดูแล 50 ถึง 80 œillets
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ทราปง (vanne en bois)การตรวจสอบความเข้มข้นและการตกผลึก
การตรวจสอบความเข้มข้นและการตกผลึก
คนทำเกลือตรวจสอบความเข้มข้นของน้ำเกลือในบ่อ (œillets) ทุกวัน เมื่อความเค็มเกินประมาณ 250 g/L (จุดอิ่มตัวของโซเดียมคลอไรด์) เกลือจะเริ่มตกผลึก ความลึกของน้ำในบ่อต้องไม่เกิน 5 mm ในขั้นตอนนี้ คนทำเกลือประเมินความเข้มข้นด้วยการมองเห็น (น้ำจะมีสีรุ้งระยิบระยับ และผลึกปรากฏขึ้น) และด้วยการสัมผัส (น้ำเกลือจะมีความหนืด) การตกผลึกขึ้นอยู่กับสภาพอากาศทั้งหมด: ต้องมีแสงแดดเพื่อการระเหย และลมตะวันออกที่พัดปานกลาง ฝนคือศัตรู เพราะจะทำให้น้ำเกลือเจือจางและอาจทำลายความเข้มข้นที่สะสมมาหลายวันได้
การสังเกตสภาวะที่เหมาะสมสำหรับเกลือดอกไม้ (fleur de sel)
การสังเกตสภาวะที่เหมาะสมสำหรับเกลือดอกไม้ (fleur de sel)
เกลือดอกไม้ (Fleur de sel) จะก่อตัวได้เฉพาะภายใต้สภาวะที่จำเพาะมาก ได้แก่ บ่ายที่ร้อนและมีแดด ลมตะวันออกที่อ่อนและสม่ำเสมอ และความชื้นสัมพัทธ์ต่ำ ภายใต้ผลของการระเหยอย่างรวดเร็วที่ผิวน้ำ ผลึกเกลือละเอียดจะก่อตัวบนผิวน้ำ ทำให้เกิดเปลือกบางและเปราะที่บอบบาง หากลมแรงเกินไป ผลึกจะจมลงสู่ก้นบ่อและกลายเป็นเกลือสีเทา หากอากาศชื้นเกินไป ผลึกจะไม่ก่อตัว เกลือดอกไม้มีสีขาว (ต่างจากเกลือสีเทา) เพราะไม่เคยสัมผัสกับพื้นดินเหนียวที่ก้นบ่อ โดยคิดเป็นเพียงประมาณ 5% ของผลผลิตทั้งหมดของนาเกลือหนึ่งแปลง นั่นคือ 1 ถึง 3 กิโลกรัมต่อฤดูกาลและต่อนาเกลือหนึ่งแปลง
การเก็บเกลือดอกไม้ (fleur de sel)
การเก็บเกลือดอกไม้ (fleur de sel)
เกลือ fleur de sel จะถูกเก็บเกี่ยวในช่วงบ่ายแก่ๆ เมื่อชั้นผลึกเกลือบนผิวน้ำก่อตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว คนทำนาเกลือใช้เครื่องมือที่เรียกว่า fleur de sel lousse ซึ่งเป็นเครื่องมือไม้ที่มีด้ามยาวปลายเป็นแผ่นไม้แบนบาง (กว้างประมาณ 30 ซม.) เขาจะค่อยๆ กวาดผิวน้ำเพื่อเก็บฟิล์มผลึกเกลือบางๆ โดยไม่แตะก้นบ่อ การเคลื่อนไหวต้องเบาและสม่ำเสมอมาก เพราะหากออกแรงมากเกินไปจะทำให้ผลึกแตกและจมลงสู่ก้นบ่อ เกลือ fleur de sel ที่เก็บได้จะถูกวางลงบน ladure (พื้นตากเกลือที่ทำจากดินอัดแน่น) ใกล้กับ œillet มีเนื้อสัมผัสชื้นและกรอบเล็กน้อย พร้อมกลิ่นม่วงอ่อนๆ
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ลูสสำหรับดอกเกลือ (ทัพพีไม้แบน)เก็บเกี่ยวเกลือสีเทา (เกลือทะเลหยาบ)
เก็บเกี่ยวเกลือสีเทา (เกลือทะเลหยาบ)
เกลือสีเทาตกผลึกที่ก้นนาเกลือ (œillet) ซึ่งสัมผัสกับดินเหนียวที่ทำให้เกิดสีเฉพาะตัว ตั้งแต่สีเทาอ่อนไปจนถึงสีเทาเข้ม การเก็บเกี่ยวเกลือสีเทาทำในช่วงปลายวัน หลังจากการเก็บเกี่ยวเกลือ fleur de sel คนทำนาเกลือใช้คราดเกลือสีเทา (las) ซึ่งเป็นคราดไม้ขนาดใหญ่ มีด้ามยาว (ประมาณ 5 เมตร) ปลายเป็นแผ่นไม้กว้าง 40 ถึง 60 ซม. เขาจะขูดก้นนาเกลือ ดันเกลือไปยังขอบบ่อ จนเกิดเป็นกองเรียกว่า "mulon" ต้องขูดให้แน่นแต่ไม่ขุดลงไปในดินเหนียวที่ก้นบ่อ มิฉะนั้นเกลือจะหมองและบ่อจะเสียหาย การขูดนาเกลือแต่ละครั้งสามารถได้เกลือสีเทา 1 ถึง 3 กิโลกรัมต่อวันในฤดูกาลที่ดี
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ลูสสำหรับเกลือเทา (ลาส คราดไม้ด้ามยาว)การระบายน้ำและการขึ้นรูปกองเกลือ
การระบายน้ำและการขึ้นรูปกองเกลือ
เกลือเทาที่เก็บเกี่ยวแล้วจะถูกดันไปยังขอบของ œillet บนพื้นที่ยกสูงที่เรียกว่า ladure เกลือจะระบายน้ำที่นั่นเป็นเวลาseveral ชั่วโมง เพื่อให้น้ำเกลือส่วนเกินไหลออก จากนั้นผู้ทำนาเกลือ (paludier) จะขึ้นรูปกองเกลือหรือ mulons ซึ่งเป็นกองเกลือรูปกรวยสูงประมาณ 1 เมตร กองเกลือเหล่านี้จัดวางตามทางเดินระหว่าง œillets เกลือจะยังคงแห้งต่อไปกลางแจ้งในกองเกลือเป็นเวลาหลายวัน เกลือจะไม่ถูกล้างเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้แตกต่างจากเกลือทางอุตสาหกรรมและทำให้มีแร่ธาตุ (แมกนีเซียม โพแทสเซียม แคลเซียม) และธาตุปริมาณน้อยจากดินเหนียวและน้ำทะเลอุดมสมบูรณ์
เครื่องมือที่ต้องใช้:
พลั่วกองเกลือการทำให้แห้งเบื้องต้นบนลาดูร์
การทำให้แห้งเบื้องต้นบนลาดูร์
เกล็ดเกลือฟลูร์เดอแซลถูกทำให้แห้งแยกต่างหากจากเกลือเทาโดยตรงบนลาดูร์ (แท่นดินอัดแน่นที่ยกสูงขึ้นตามแนวโอเยต์) เกลือจะถูกเกลี่ยเป็นชั้นบางเป็นเวลา 24 ถึง 48 ชั่วโมงขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ ผู้ทำนาเกลือ (paludier) จะพลิกเกลือเบาๆ หนึ่งหรือสองครั้งเพื่อให้แห้งอย่างทั่วถึง ส่วนเกลือเทาจะแห้งในมูลงนานกว่า ตั้งแต่ไม่กี่วันถึงหนึ่งสัปดาห์ การทำให้แห้งเป็นไปตามธรรมชาติทั้งหมด ไม่ใช้เตาอบหรือเครื่องลดความชื้น ปริมาณความชื้นที่เหลืออยู่ของเกลือฟลูร์เดอแซลอยู่ที่ประมาณ 5 ถึง 10% ซึ่งทำให้มีเนื้อสัมผัสที่ชื้นเล็กน้อยโดดเด่นเฉพาะตัว
ขนส่งไปยังโรงเก็บเกลือ
ขนส่งไปยังโรงเก็บเกลือ
เมื่อแห้งเพียงพอแล้ว เกลือจะถูกขนส่งไปยังโรงเก็บเกลือ ซึ่งเป็นอาคารเก็บรักษาขนาดใหญ่ทำจากหินหรือไม้ตั้งอยู่ริมขอบของพื้นที่ชุ่มน้ำ เกลือสีเทาจะถูกบรรทุกด้วยรถเข็นจากกองเกลือ (mulons) ไปยังโรงเก็บเกลือ ส่วนเกลือดอกไม้ (fleur de sel) จะถูกขนส่งแยกต่างหากในถังหรือกล่องพลาสติกที่ใช้กับอาหารได้ ภายในโรงเก็บเกลือ เกลือจะยังคงสูญเสียความชื้นต่อไปอีกหลายเดือน เกลือสีเทาจะถูกเก็บเป็นกองขนาดใหญ่บนพื้น ส่วนเกลือดอกไม้จะถูกเก็บในถังแยก ป้องกันจากความชื้น โรงเก็บเกลือสามารถเก็บผลผลิตทั้งฤดูกาล นั่นคือ เกลือหลายตันต่อชาวนาเกลือหนึ่งคน
เครื่องมือที่ต้องใช้:
รถเข็นล้อเดียว
ลังขนส่งอาหารการคัดแยกและควบคุมคุณภาพ
การคัดแยกและควบคุมคุณภาพ
ก่อนนำออกจำหน่าย เกลือจะถูกคัดแยกและตรวจสอบ เกลือสีเทาจะถูกร่อนผ่านตะแกรงเพื่อกำจัดเศษวัสดุใดๆ (กรวดขนาดเล็ก เศษดินเหนียว เศษซากพืช) เฟลอร์เดอแซล (Fleur de sel) จะได้รับการตรวจสอบด้วยสายตาและคัดแยกด้วยมือ: ผลึกต้องเป็นสีขาว ละเอียด และสม่ำเสมอ ผลึกสีเทาใดๆ (ที่เคยสัมผัสกับพื้นดิน) จะถูกจัดประเภทใหม่เป็นเกลือสีเทา เกลือเกรอ็องด์ (Guérande) ได้รับประโยชน์ตั้งแต่ปี 2012 จาก IGP (Protected Geographical Indication) ซึ่งรับรองแหล่งกำเนิดและวิธีการเก็บเกี่ยวแบบดั้งเดิม เกลือไม่ผ่านการปรุงแต่งด้วยสารเคมี ไม่มีการเติมสารป้องกันการจับตัวเป็นก้อน และไม่มีการฟอกขาว — จำหน่ายในสภาพที่เก็บเกี่ยวได้
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ตะแกรงร่อนตาขนาดกลาง (tamis à mailles moyennes)บรรจุภัณฑ์และการติดฉลาก
บรรจุภัณฑ์และการติดฉลาก
เกลือบรรจุในถุงผ้าป่าน กระดาษคราฟต์ หรือซองพลาสติกเกรดอาหาร ขึ้นอยู่กับปลายทาง เกลือ Fleur de sel โดยทั่วไปบรรจุในขวดโหลขนาดเล็กหรือซองขนาด 125 g, 250 g หรือ 500 g เกลือสีเทาจำหน่ายในถุงขนาด 1 kg, 5 kg หรือ 25 kg แต่ละบรรจุภัณฑ์มีชื่อเรียก IGP "Sel de Guérande" ชื่อของผู้ผลิตเกลือหรือสหกรณ์ ประเภทของเกลือ (เกลือสีเทาเม็ดหยาบ, fleur de sel) และปีที่เก็บเกี่ยว เกลือ Guérande สามารถเก็บไว้ได้ไม่มีกำหนดในที่แห้งและห่างจากแสง ควรเก็บ Fleur de sel ไว้ในภาชนะปิดสนิทเพื่อรักษาความชื้นตามธรรมชาติและกลิ่นหอมที่อ่อนละมุน
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ตาชั่ง
ป้าย IGP
ถุงบรรจุอาหาร (sacs de conditionnement alimentaire)เครื่องมือที่จำเป็น
12- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

