
การตีขึ้นรูปตะปูเหล็กหน้าตัดสี่เหลี่ยมของโรมัน — ตัวยึดโรมันพื้นฐาน
คำแนะนำ
ลับปลายตะปู
ลับปลายตะปู
ให้ความร้อนปลายเหล็กแท่งสี่เหลี่ยมจนแดงส้มสด (ประมาณ 1000 °C) ในเตาตี จากนั้นวางปลายที่ถูกความร้อนลงบนหน้าทั่ง และตีให้เป็นเรียวสี่ด้านตลอดช่วงสุดท้าย 4 ถึง 6 cm โดยหมุนแท่งเหล็ก 90 องศาระหว่างแต่ละชุดของการตี เพื่อรักษาหน้าตัดสี่เหลี่ยมไว้ ปลายเรียวควรจบเป็นจุดทู่ เพราะตะปูโรมันไม่ได้มีปลายแหลมเหมือนเข็ม แต่มีปลายรูปพีระมิดที่แข็งแรง ซึ่งจะดันเส้นใยไม้ให้แยกออกจากกันแทนที่จะตัดขาด จึงช่วยลดแนวโน้มที่ไม้จะแตก ทำงานอย่างรวดเร็วขณะที่เหล็กยังร้อนอยู่ และนำกลับไปเผาในเตาเมื่อเหล็กเย็นลงต่ำกว่าสีแดงหม่น ชิ้นงานเรียวที่เสร็จแล้วควรเปลี่ยนจากก้านเต็มความหนาไปสู่ปลายอย่างราบเรียบ โดยไม่มีไหล่หักหรือรอยต่อเย็นที่ผิดรูป

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ลวดเหล็ก30 cm per nail ซม.เครื่องมือที่ต้องใช้:
เตาตีเหล็ก
ทั่ง
ค้อนตีเหล็ก
คีมช่างตีเหล็ก
แผ่นขึ้นหัวตะปู
ปฏิบัติการพันธุศาสตร์ประชากรฮาร์ดี-ไวน์เบิร์กตัดตะปูให้ได้ความยาว
ตัดตะปูให้ได้ความยาว
กำหนดความยาวตะปูที่ต้องการ — ตะปูก่อสร้างโรมันทั่วไปมีความยาวประมาณ 7 ถึง 12 ซม. วัดจากปลายที่เรียวลงแล้วทำเครื่องหมายจุดตัดโดยการบากแท่งเหล็กด้วย hardy (สิ่วที่ติดอยู่ในรูของทั่งที่เรียกว่า hardy hole) อุ่นบริเวณที่จะตัดจนเป็นสีส้มสด แล้ววางรอยบากลงบนขอบ hardy ตีแท่งเหล็กเหนือรอยบากด้วยค้อนเพื่อตัดให้ลึกประมาณสามในสี่ของความหนา จากนั้นดัดตะปูให้หลุดจากแท่งเหล็กหลักด้วยการบิด ส่วนเนื้อโลหะที่เหลือเป็นปุ่มที่ปลายที่ตัดจะถูกนำไปรวมเข้ากับหัวตะปูในขั้นตอนถัดไป ปล่อยปลายด้านนี้ให้ยื่นออกเล็กน้อย — ประมาณ 5 ถึง 8 มม. ของความยาวส่วนเกินเหนือก้านที่ต้องการ — เพื่อให้มีเนื้อโลหะสำหรับขึ้นรูปหัวตะปู
ขึ้นรูปและทำให้เกิดหัวตะปู
ขึ้นรูปและทำให้เกิดหัวตะปู
ให้ความร้อนปลายตัดของตะปูจนมีสีส้มสว่าง สอดตะปูปลายแหลมเข้าไปทางรูเรียวในแผ่นหัวตะปู (แผ่นเหล็กหนาที่มีรูตรงกับขนาดลำตะปู วางทับรูพริทเชลหรือยึดด้วยปากกา) ลำตะปูควรสอดผ่านจนเหลือยื่นเหนือแผ่นหัวตะปูเพียง 5 ถึง 8 มม. ตีปลายที่ยื่นออกมาด้วยหน้าค้อนเพื่อให้โลหะขยายตัวออกด้านข้างและเกิดเป็นหัวแบนกลม หมุนตะปูเล็กน้อยระหว่างการตีแต่ละครั้งเพื่อให้หัวสมมาตร โดยปกติการตีที่หนักแน่น 3 ถึง 5 ครั้งก็เพียงพอที่จะขึ้นรูปหัวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสองเท่าของความกว้างลำตะปู ยกตะปูออกจากแผ่นหัวตะปูโดยเคาะจากด้านล่างด้วยเหล็กสกัดผ่านรูพริทเชล

ดัดให้ตรงและตรวจสอบ
ดัดให้ตรงและตรวจสอบ
ขณะที่ตะปูยังคงร้อนอยู่ ให้วางบนหน้าทั่งแล้วตรวจสอบความตรงโดยกลิ้งไปมา ตะปูที่ตรงจะกลิ้งได้อย่างราบรื่นโดยไม่โยกเยก แก้ไขส่วนที่งอโดยวางด้านเว้าคว่ำลงบนทั่งแล้วเคาะจุดที่สูงที่สุดด้วยการตอกเบาๆ ตรวจสอบหัวตะปูว่ามีรอยแตกหรือไม่ หากโลหะเย็นเกินไปขณะขึ้นหัว อาจแตกรอบขอบได้ หัวตะปูที่แตกหมายความว่าต้องตีขึ้นรูปใหม่ ตรวจสอบว่าส่วนเรียวอยู่ตรงกลางและปลายแหลมเรียงตรงกับแกนของลำตัว ตะปูที่ทำดีแล้วควรตั้งตรงบนหัวได้โดยไม่เอียง ช่างตีเหล็กที่มีประสบการณ์ในยุคโรมันสามารถผลิตตะปูได้หลายร้อยตัวต่อวันด้วยวิธีนี้
ชุบแข็งและตกแต่งเสร็จสิ้นเป็นชุด
ชุบแข็งและตกแต่งเสร็จสิ้นเป็นชุด
ชุบตะปูที่ตีเสร็จแล้วในน้ำเพื่อให้เย็นลงก่อนจับถือ ตะปูเหล็กกล้าอ่อนและเหล็กดัดไม่จำเป็นต้องผ่านการอบความร้อน เพราะไม่ได้ผ่านการชุบแข็งเหมือนเหล็กกล้าเครื่องมือ หากต้องการ สามารถขัดด้วยแปรงลวดหรือตะไบเบา ๆ เพื่อขจัดตะกรันหนาออกจากผิว แม้ว่าตะปูโรมันมักถูกใช้งานโดยคงชั้นออกไซด์สีดำจากการตีไว้ ซึ่งจริง ๆ แล้วช่วยให้ทนการกัดกร่อนได้บ้าง ทำซ้ำขั้นตอนนี้เพื่อตีตะปูเป็นชุด เพื่อความรวดเร็ว ช่างตีเหล็กหลายคนจะเรียวแท่งเหล็กหลายแท่งต่อเนื่องกัน จากนั้นตัดและขึ้นหัวในรอบที่สอง โดยรักษาจังหวะให้สอดคล้องกับเตาตี การค้นพบคลังตะปูที่ Inchtuthil แสดงให้เห็นขนาดอันน่าทึ่งของการผลิตตะปูโรมัน ตะปูเหล่านี้ถูกฝังไว้เพื่อไม่ให้ข้าศึกนำไปใช้ เพราะเหล็กเป็นวัสดุเชิงยุทธศาสตร์ในห่วงโซ่อุปทานทางทหารของโรมัน
วัสดุ
2- 30 cm per nail ซม.ตัวยึดตำแหน่ง
- 30 cm per nail ชิ้นตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
9- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้



