ตู้แช่ไอศกรีมแบบขูดเกลียว: หมุนไปทางหนึ่งเพื่อปั่นกระป๋อง หมุนอีกทางหนึ่งเพื่อขูดให้สะอาด

"d คือ ตัวจับยกที่ป้องกันไม่ให้ที่ใส่ครีม (cream holder) หมุนตาม เมื่อต้องการหมุนแขนเคลื่อนที่ E ในทิศทางที่แสดงด้วยลูกศรในรูปที่ 4 ซึ่งการเคลื่อนที่นี้จะขูดครีมที่แข็งตัวแล้วออกจากด้านในของที่ใส่ครีม G และดันลงไปยังก้นภาชนะด้วยตัวขูดรูปเกลียว D ทำให้ครีมที่ยังไม่แข็งตัวลอยขึ้นด้านบน ซึ่งจะถูกผสมจนทั่วและแข็งตัวอย่างเท่าเทียมกันอย่างสมบูรณ์"

พิมพ์ที่ตัวขูดเกลียว ซ็อกเก็ต ฝาพร้อมคานขวาง แขน และตัวล็อก พิมพ์ด้วย PETG ที่ความสูงชั้น 0.2 มม. การเติม (infill) 30 % 4 ผนัง; ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ติดซ็อกเก็ตเข้ากับพื้นของกระป๋องดีบุกที่สะอาดซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 98 มม. มนปลายของเพลาไม้เนื้อแข็งขนาด 10 มม. ที่เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสเพื่อให้หมุนในซ็อกเก็ตได้ สวมที่ขูดเข้าไป ตั้งในกระป๋อง แล้วดันฝาปิดลงไป

วางกระป๋องบนบล็อกในถัง จากนั้นหนีบคานไม้สนข้ามขอบ โดยให้เพลาชี้ขึ้นผ่านรูของคาน ยึดแขนเข้ากับเพลาเหนือคานขวางด้วยสกรู แล้วแขวนตัวล็อกบนสลัก เพื่อให้ล็อกกับคานเมื่อหมุนทวนเข็มนาฬิกามองจากด้านบน สอดหมุดไม้กลมผ่านคานข้างแท่งขวางเป็นตัวล็อกยกของ และติดข้อเหวี่ยงไม้สนด้วยกาว

เติมกระป๋องให้เต็มหนึ่งในสาม ด้วยครีมที่ใส่น้ำตาลแล้ว อัดน้ำแข็งป่นและเกลือ อัตราส่วนสามส่วนต่อหนึ่งส่วน ปิดฝาให้แน่น เมื่อดึงสลักขึ้น ให้หมุนทวนเข็มนาฬิกา กระป๋องจะหมุนอยู่ในน้ำแข็ง ทุกๆ สองสามนาที ให้กดสลักลงแล้วหมุนตามเข็มนาฬิกาสองสามรอบ กระป๋องจะอยู่กับที่ ส่วนเกลียวจะขูดผนังและดันครีมที่แข็งตัวลง ทำซ้ำจนครีมข้นเป็นเนื้อเดียวกัน

**Joseph Parisette** แห่งอินเดียแนโพลิส รัฐอินเดียนา สหรัฐอเมริกา 15,083 วันที่ 10 มิถุนายน 1856 อ่างน้ำแข็งของเขาทำจากไม้เนื้อแข็ง มีรูปทรงเหมือนเครื่องกวน มีก๊อกอยู่ใกล้ก้นอ่างเพื่อระบายน้ำที่ละลายออก และมีห่วงกับชิ้นล็อกยึดฝาปิดให้ติดกับตัวอ่าง เขาอ้างสิทธิ์ในที่ขูดแบบเกลียวที่มีตัวดักแบบหล่น ซึ่งควบคุมกระป๋องและที่ขูด ขนาดของเรา เกลียวแบบมือซ้าย และกระป๋องดีบุกเป็นของเรา FDM พิมพ์เก็บอาหารไว้ในชั้นเส้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ