ที่ตีไข่แบบแถบบิด: หน้าตีและขอบตัด

"ความเหนือกว่าของการจัดเรียงเครื่องตีไข่ของเรา เมื่อเทียบกับเครื่องที่ใช้กันทั่วไป คือ ด้วยแถบโลหะที่บิดเป็นเกลียวหรือเป็นลอนคลื่น มวลเจลาตินจะถูกตีด้วยพื้นผิวแบนของแถบ และถูกทำให้แตกหรือถูกตัดด้วยขอบคมของแถบเหล่านั้นด้วย ดังนั้นการทำงานจึงคล้ายกับการเคลื่อนไหวที่เกิดจากมือและช้อน ในขณะที่เครื่องตีลวดธรรมดาเพียงแค่ผ่านไข่ไปคล้ายหางเสือของเรือ ทิ้งร่องน้ำเล็กๆ ไว้ข้างหลัง โดยไม่ก่อให้เกิดการตีฟองทันทีเหมือนกับเครื่องตีของเรา"

พิมพ์เฟืองฟัน 36 ซี่ เฟืองฟัน 12 ซี่ และกรงที่ทำจากแถบบิด 4 เส้น พิมพ์ด้วย PETG ที่ความหนาชั้น 0.2 mm, การเติม 30 %, ผนัง 4 ชั้น

ตัดแผ่นไม้อัดสองแผ่นให้มีขนาดเท่าปากกระป๋อง เว้นระยะห่างกัน 20 มม. ด้วยสกรู M5 สามตัวพร้อมน็อต และเจาะรูทั้งสองแผ่นสำหรับเพลาข้อเหวี่ยงและเพลากรง ให้ห่างกัน 48 มม.

ติดกาวอีพอกซีเฟืองขนาดใหญ่บนเพลาข้อเหวี่ยงของก้านขนาด 5 มม. ที่มีด้ามจับโค้ง และเฟืองขนาดเล็กบนเพลากรง โดยทั้งสองอยู่ระหว่างหัวทั้งสองด้าน ติดกาวอีพอกซีกรงบนปลายล่างของเพลากรง

แผ่นแบบร่าง US 28,760 สาธารณสมบัติ (สิทธิบัตรหมดอายุแล้ว)

ใส่ไข่ขาวสองฟองลงในกระป๋อง ปิดฝา แล้วหมุนประมาณวินาทีละหนึ่งรอบ จนกว่าจะได้ฟองที่ตั้งยอดแข็ง

**James P. McLean** และ **Philemon A. Morley** แห่งบรูคลิน ผู้โอนสิทธิ์ให้แก่ P. A. Morley ได้รับสิทธิบัตร US 28,760 ลงวันที่ 19 มิถุนายน 1860 ภาพที่ 2 ของพวกเขา ซึ่งใช้สำหรับช่างทำขนมปัง วางแผ่นใบพัดบนกระบอกกันน้ำแนวตั้งที่หมุนรอบด้ามจับซึ่งอยู่กับที่ ขับเคลื่อนด้วยล้อมือ โดยมีสายยางของล้อจับกับส่วนปลายบนของกระบอกซึ่งมีลักษณะคล้ายที่ขูดและกรวย แทนการใช้ล้อฟัน พวกเขาอ้างสิทธิ์ในใบพัดบิดร่วมกับกระบอก **ขีดจำกัดที่ซื่อตรง** FDM พิมพ์มีอาหารค้างอยู่ในชั้นเส้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ แผ่นพิมพ์และหัวไม้อัดใช้แทนแผ่นดีบุก เวลาของคุณคือผลลัพธ์ที่ได้