กากเส้นใยแห้ง (ชานอ้อย) ที่เหลือหลังจากหีบอ้อยเอาน้ำ เป็นเชื้อเพลิงชีวมวลหมุนเวียนที่มีความชื้นราว 50 % ขณะยังสด ใช้กันแพร่หลายในการเผาหม้อไอน้ำและเตาของโรงงานน้ำตาล — อุตสาหกรรมนี้แทบพึ่งพาตนเองด้านพลังงานได้เพราะการเผาชานอ้อย