Yün İplik Eğirmek İçin Düşürme Milinin Kullanımı — El Eğirmesi İplik

Temiz, yıkanmış ve kurutulmuş, içindeki yabancı maddelerden, dikenlerden ve keçeleşmiş topaklardan arındırılmış yünle başlayın. Yünü, teber başları arasından ya da küçük tel kancalarla kaplı iki tahta arasından çekerek tarayın (el tarakları); böylece rolag adı verilen, kabarık ve düzgün hizalanmış bir yün tabakası elde edin. Tarama, tek tek yün liflerini kabaca paralel hale getirir ve bu da eğirmeyi çok daha kolaylaştırır. Eski çağlarda eğiriciler, benzer bir etki elde etmek için dikenli bitkilerle basit el taraması da kullanırdı. Eğirmeye başlamadan önce birkaç rolag hazırlayın, çünkü yün taramak için durmak eğirme ritmini bozar.

Düşürmeli iğ, bir mil (düz bir ahşap çubuk) ve bir ağırlık diskinden (ağırlıklı bir disk) oluşur. Ağırlık diski dönme ataletini sağlar — kütlesi iğin dönmeye devam etmesini sağlar ve bu da lifleri sürekli olarak iplik haline getirir. Milі ağırlık diskinin merkez deliğinden geçirin. Ağırlık diski alta yakın (alçak ağırlık, Yakın Doğu'da daha yaygın) veya üste yakın (yüksek ağırlık, ortaçağ Avrupa'sında yaygın) konumlandırılabilir. Alçak ağırlıklı iğler yeni başlayanlar için daha kararlıdır. Oluşan ipliği yerinde tutmak için milin üst kısmına küçük bir çentik veya kanca oyun. Toplam iğ ağırlığı 30-60 g olmalıdır — daha ağır iğler daha kalın iplik üretir, daha hafif olanlar ise daha ince iplik üretir.

Mevcut ipliğden 30 cm uzunluğunda bir parça (ön iplik) iğ milinin makara yakınına bağlayın. Bunu milin üzerinde yukarı doğru sarın ve üst çentiğe sabitleyin. Rolagdan ince bir lif tutamı çekin ve bunu ön ipliğin ucuyla örtüşecek şekilde yerleştirin; birleşme noktasını başparmak ve işaret parmağı arasında sıkıştırın. İği çalışmaya başlatmak için saat yönünde sert bir büküm verin, ardından serbest şekilde sallanmasına izin verin. Dönme hareketi, üst üste gelen lifleri ön iplikle birlikte büker ve sürekli bir iplik oluşturur. Büküm lif çekiminde yukarı ilerledikçe, büküm bölgesinin üstünü sıkıştırın ve oluşan ipliği inceltip uzatmak için rolagdan biraz daha lif çekin (çekim yapın).

Eğirme döngüsü şöyledir: lifleri istenen kalınlığa kadar tara çekerek incelt, büküm ssarkmanın tara çekilmiş kısma yükselmesine izin ver, ardından bitmiş ipliği whorl'ün altındaki mil şaftına sar. İğ yere ulaştığında (veya bükümün durduğunda), ipliği çentikten çıkar, şafta sar, tekrar çentiğe tak, iğe yeniden bir büküm ver ve devam et. Düzgün iplik için anahtar tutarlı tara çekmedir — her seferinde aynı miktarda lif çek. Kalın noktalarda fazla lif vardır; ince noktalarda ise çok az lif vardır. İplik kopursa, kopan ucu yeni lifle üst üste bindir, büküm ekle ve devam et. Daha kalın iplik acemiler için daha kolaydır; ince iplik ise daha fazla pratik gerektirir.

Mil dolduğunda, ipliği bir top veya çile halinde sarın. Tek katlı iplik (tek bir tel) kullanışlıdır ancak kendi üzerine dönme eğilimindedir. Daha güçlü ve dengeli bir iplik için, iki teli zıt yönde eğirerek birleştirin (teller saat yönünde eğrildiyse saat yönünün tersine). Boş bir milin aynı üst çentiğinden iki dolu tel mili geçirin ve birlikte eğirin. Zıt bükülme yönleri birbirini nötralize ederek dokuma veya örgü için uygun, dengeli, yuvarlak, iki katlı bir iplik üretir. Mezopotamya ve Mısır alanlarından çıkan antik tekstiller hem tek katlı hem de iki katlı yapımı göstermekte olup, en ince keten iplikler modern kumaşlarla karşılaştırılabilir iplik sayılarına ulaşmıştır.