Yüzey Plakası ile Düzlük Kontrolü ve Mavi Boya ile İşaretleme

Yüzey plakası — granit veya dökme demir — atölyenizin üzerine kurulduğu referans düzlemdir. Bu partideki diğer her şey sonunda buna göre kontrol edilir. Her kullanımdan önce ve sonra temizleyin, üzerine asla bir alet koymayın ve keskin hiçbir şeyi üzerinde kaydırmayın. Granit paslanmaz ve darbe aldığında çapak oluşturmaz; bu nedenle bu iş için dökme demirin yerini almıştır. Ancak kenarından talaş koparabilir ve kenardaki bir talaş referansta kalıcı bir hataya yol açar. Kullanılmadığında üstünü örtülü tutun. Plaka ile iş parçası arasındaki toz, sahte bir yüksek nokta oluşturur ve zaten düz olan bir yerden metal kazımak için bir saat harcarsınız.

Plakaya bir iz kadar mühendis mavisi sür ve temiz bir bez ya da elinin etli kısmıyla, eşit ve neredeyse saydam bir pus oluşana kadar yay. Plakayı içinden görebilmelisin. Acemilerin yaptığı tipik hata çok fazla sürmektir. Kalın bir film alçak noktaları köprüler ve onları da işaretler; böylece tüm yüzey mavi döner ve hiçbir şey söylemez. Film, aradığın hatalardan daha ince olmalıdır, yoksa onları ayırt edemez. Mühendis mavisi tam da bu nedenle kurumayan bir yağda pigmenttir: hareketli kalır, temasla aktarılır ve silinir. Bu bir boya değil, bir işaretleme ortamıdır ve bir yağlayıcı da değildir — işler arasında plakada bırakma.

İşi mavileştirilmiş plakanın üzerine yüzü aşağı gelecek şekilde koy ve iş parçasının kendi ağırlığının ötesinde aşağı yönlü basınç uygulamadan birkaç vuruş boyunca kısa bir sekiz şeklinde hareket ettir. Doğrudan yukarı kaldır ve yüzeye bak. Mavi, TOUCHED iş parçasının temas ettiği yerlere geçmiştir ve temas yüksek anlamına gelir. Çıplak metal düşüktür ve plakaya hiç ulaşmamıştır. Kural budur ve bunu yüksek sesle söylemeye değer, çünkü tersi kural da vardır: WORK üzerine sürülen mavi ve eşleşen bir parçaya sürtülen mavi, parçanın yüksek noktalarını işaretler. Mavi hangi yüzeyde olursa olsun, renk diğer yüzeydeki yüksek noktalara geçer. Bastırma. Basınç iş parçasını büker ve orada olmayan lekeler basar; ince bir parça, tutulduğu sürece düz olduğunu memnuniyetle bildirebilir.

Bir resim değil de bir değer gerektiğinde, cetveli yüzeyin üzerine koyun ve en kötü noktada altına fiş ölçerler deneyin. Altından geçmeyen en ince yaprak ile geçen en kalın yaprak boşluğu sınırlar.

İki plakayı birbirine sürtüp üzerindeki izleri kazırsanız, birleşirler; ancak bir plane değil, eşleşen bir çift eğriye, biri içbükey biri dışbükey olan yüzeylere yakınsarlar. İki yüzey birbirine mükemmel uyabilir ve yine de ikisi de yanlış olabilir. Üçlü yöntem bunu aşar. A'yı B'ye karşı sürtün ve düzeltin, sonra B'yi C'ye, sonra C'yi A'ya karşı sürtün ve turu tekrarlayın. Artık her yüzey, birbiriyle de uyan iki başka yüzeye uymalıdır ve üç eşleşmenin tamamını sağlayan tek şekil bir düzlemdir. Başlamadan önce var olması gereken hiçbir düz yüzey yoktu. İlk referans düzlemler bu yöntemle yapıldı ve ana standartlar bugün hâlâ bu şekilde üretiliyor. Ayrıca bu, metrolojideki AGREEMENT ile TRUTH arasındaki farkın en açık örneğidir: birbiriyle uyuşan iki cihaz birlikte yanlış olabilir ve bunu anlamak için üçüncü bir cihaz gerekir.