Yunan Hitonu Dikmek — Keten Bir Giysi Yapımı

Bu blueprint en basit yapımı kullanır: biri ön, biri arka olmak üzere iki eşit keten dikdörtgen. Kollar boyunca iğnelenen İon hitonu için her dikdörtgeni bilekten bileğe kol açıklığın kadar geniş yap, yumuşak kıvrımlar için 20-30 cm ekle; yalnızca omuzlarda iğnelenen Dor hitonu için daha dar bir dikdörtgen yeterlidir, yaklaşık dirsekten dirseğe artı aynı pay. Her dikdörtgeni omuzdan istediğin etek ucuna kadar olan mesafe uzunluğunda yap (kadın hitonunda ayak bileği; erkek hitonunda diz ya da ayak bileği), kemerin üstüne çekmek için yaklaşık 20 cm ekle ve üst katlamalı (apoptygma) bir Dor hitonunda o katlamanın derinliğini de ekle. Keskin bir kumaş makasıyla temiz kes. Antik hitonlar çoğu zaman daha büyük bir kumaştan kesilmek yerine tezgâhta gereken boyutta dokunurdu; böylece dokuma kenarlar (kenar örgüsü) baskı gerektirmeyen bitmiş kenarlar olurdu; mümkün olan her yerde dokuma kenarları üstte ve yanlarda bırak.

Apoptygmalı bir Dor hitonu yapıyorsan önce her dikdörtgenin üst kenarını ayırdığın katlama derinliği kadar dışa doğru katla (katlama göğüs ve sırt üzerine sarkar ve kadın giysilerinde daha yaygındır). Ön dikdörtgeni arkanın üstüne kenarlar hizalı koy. Üst kenar boyunca iki katı vücuda oturacakları yerlerde birleştir. Dor hitonunda yalnızca iki omuz noktasından fibulalarla (iğne ya da broş; Yunan iğnesi perone idi) iğnele, aralarında boyun için bir açıklık bırak, kollar çıplak kalsın. İon hitonunda üst kenarı her iki yanda boyundan bileğe kadar aralıklarla iğnele, dik ya da düğmele, tutturmalar arasında küçük boşluklar bırak; kollar uçlardan çıkar ve tutturulmuş kenar büzgülü kollar gibi görünen biçimde düşer. Fazla genişlik, Yunan giyiminin karakteristik yumuşak kıvrımlarını oluşturur.

Üst kenar iğneliyken her yanı kol oyuğunun hemen altından etek ucuna kadar keten iplikle teyel dikişi ya da iğne geri dikişiyle dik. Dor hitonunda her yanın üstteki 20-25 cm'sini kollar için açık bırak; İon hitonunda kollar üst kenarın uçlarından çıkar, bu yüzden her yanın üstünde yalnızca kumaşın serbestçe dökülmesine yetecek kadar açık bırak. Dikişler düzgün ve sağlam olmalı, çünkü hareket sırasında dökümlü kumaşın ağırlığını taşırlar. Her giysi kapalı dikilmezdi: Spartalı kızların peplosu bir yanı boyunca açık bırakılırdı ve öteki Yunanlılar onlarla phainomerides, yani 'baldır gösterenler' diye alay ederdi. Tamamen kapalı bir hiton için iki yanı da dik.

Hitonu giy ve çevresine bir kuşak (zoster ya da zone) bağla. Kumaşı kuşağın üstüne çekerek kabarık bir sarkma, yani kolpos oluştur; bu aynı zamanda etek ucunu istediğin boya getirir. Kadın hitonları ayak bileği boyunda giyilirdi. Erkekler Arkaik dönemde uzun hiton giyer, sonraları çoğunlukla diz boyunda giyerdi; işçiler ya da askerler rahat hareket etmek için onu daha da kısa toplayabilirdi. Kuşağın yeri ve üstünde kabartılan kumaş miktarı giysinin görünüşünü çok değiştirir: belde bağlanan kuşak 'alçak kuşaklı', göğsün hemen altında bağlanan ise 'yüksek kuşaklı' görünüm verir.

Bir kenar kesik bırakılmışsa (dokuma kenar değilse), küçük dikişlerle dar, kıvrılmış bir baskı yap. Yunan giysilerinde sık sık tezgâhta dokunmuş süs bordürleri bulunurdu: geometrik desenler, meandros (Yunan anahtarı) ya da kenarlar boyunca renkli şeritler. Kumaşında dokuma bordür yoksa etek ucu ve yaka boyunca bir şerit ya da örgü kordon dikebilirsin. Bitmiş hiton, ayakta dururken dikey kıvrımlarla dökülmelidir. Üstüne başka giysiler giyilirdi: büyük bir pelerin olan himation ve erkekler için süvarilerin ve askerlerin tercih ettiği kısa bir pelerin olan khlamys.