Kütükten Tahta Yarma — Kamalar ile Lif Yönü Boyunca Kereste Ayırma

Biçki değirmenlerinden önce, her kereste kütükten kama ve tokmak kullanılarak yarılarak elde edilirdi. Yarma, ahşabın doğal lif yapısından yararlanır: uç lifine çakılan bir kama, liflerin izlediği bir çatlak oluşturur ve bu sayede hiçbir lif kesilmediği için hiçbir biçilmiş tahtadan daha dayanıklı bir kereste ortaya çıkar. Her Viking uzun gemisi, her ortaçağ çatısı ve her Demir Çağı kapısı yarma kerestеden yapılmıştı.

Teknik basit olmakla birlikte ahşabı okumayı gerektirir. Düz lifli bir kütük, temiz bir şekilde yarılarak yarılar, çeyrekler ve sekizde birler halinde ayrılır. Her ardışık yarma, istenen kalınlığa ulaşılana kadar kesiti küçültür. Kıvrık lif, düğümler veya spiral büyüme, yarmanın hattan sapmasına ve keresteyi bozmasına neden olur. Doğru kütüğü seçmek becerinin yarısıdır.

Demir kamalar, yarmayı yavaş bir taş devri sürecinden verimli bir üretim yöntemine dönüştürdü. Bir demircinin ahşap tokmakla çakılan demir kaması, bir kütüğü dakikalar içinde yarar. Pürüzleri almak için demir bir çekme bıçağıyla birleştirildiğinde, yarma, çukur biçmeden daha hızlı ve üstün dayanıklılıkta bitmiş tahtalar üretir.