คราด (khrat) — sert ağaç bir kiriş, 10-15 sivri diş ve bambu oklar; sürülmüş toprağı ufalar

"Dişler yaklaşık 30 santimetre uzunluğunda sivri uçlar biçiminde yontulur; dipte kalın, toprağı kazıdıkları uçta incedir; her dişin dibi kirişe açılmış bir deliğe çakılır; delikler keskiyle kare yapılır ve her dişin dibi de kare yontulur." (Sirindhorn Antropoloji Merkezi, yazar สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang), CC BY 4.0)

mai daeng, pradu ya da teng gibi sert ağaçtan bir tahta alın ve rendeleyin. Aralıklı 10-15 boydan boya delik açın ve keskiyle kare yapın. Sap direkleri için iki, oklar için iki delik daha açın.

Yaklaşık 30 cm uzunluğunda, dibi kalın ve ucu sivri kazıklar yontun. Dibini kare yontup kirişin deliğine çakın; gevşekse bir kama çakın.

İki direği neredeyse kiriş kadar uzun bir sapa zıvanayla geçirin ve sapı yuvarlayın. 3-5 metrelik iki bambunun dip uçlarını kirişteki deliklere sokun, kamayla sıkıştırın ve uçlarını flama biçiminde birleştirin.

Gerçek fotoğraflar: คราด (khrat) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Antropoloji Merkezi, yazar สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang), CC BY 4.0)

Okların ucuna ham deri bir ip (nang hua khrat) ya da kalın bir ip bağlayıp bir öküz ya da mandanın boyunduruğunun ortasına tutturun. Dişlerin sürülmüş toprağı gevşekleşene dek kazımasına izin verin. Daha derin kazımak için sapa bastırın ya da kirişin üstüne çıkın. khrat toprağı düzlemeye de yarar.

Tek öküz ya da manda için khrat küçüktür ve az dişlidir; iki hayvan için daha uzun ve çok dişlidir. Bazı yerlerde dişler tahta yerine demirdendir. Bugün yerine demir tırmıklar ve çapa makineleri kullanılır. Kaynak: Sirindhorn Antropoloji Merkezi, geleneksel gündelik eşyalar veritabanı, "คราด" (CC BY 4.0 lisansı). **Sınırlar** Kaynak ne dişlerin aralığını ne de sapın boyunu veriyor.