Pepper Hayaleti

Şeffaf akrilik levha neredeyse aynı iyilikte yansıtır ve kırılıp saçılmaz. Yine de cam kullanacaksan kenarlarını bantla ve gözlük takmadan asla kesme.

Kenarı yaklaşık 300 mm olan dikdörtgen bir kutu yap; izleyicinin baktığı ön yüzü ve üstü açık olsun. Üstteki açıklık, gizli nesnenin duracağı yerdir.

Her iç yüzeyi tam mat siyaha boya ya da kapla. Bu tek adım, etkinin büyülü mü yoksa kutu içinde bir yansıma gibi mi görüneceğine karar verir. Parlak kalan her yüzey akrilikte kendi hayaleti olarak yansır.

Kutunun içine sığacak genişlikte ve ön alt kenardan arka üst kenara uzanacak uzunlukta bir levha kes. Koruyucu filmi ancak takma anında soy.

Ön alt kenardan arka üst kenara uzanacak şekilde, kanallara ya da küçük takozlara oturt. 45°, yansıyan görüntüyü gerçek sahneyle aynı görünür konuma koyar; birkaç derece sapma, hayaleti gözle görülür biçimde yamultur.

Sıkıştırmadan destekle. Bombeleşmiş levha zayıf bir kavisli ayna gibi davranır ve hayaleti bozar; genellikle izleyici kımıldadıkça uzayan bir yüz olarak görülür.

Seyircinin görmesi gereken nesneyi — bir sandalye, bir maket oda — kutunun arkasına, akriliğin ötesine yerleştir. Doğrudan baktıkları şey budur.

Hayaleti çıkarılacak nesneyi üst açıklığa, yüzü levhaya bakacak şekilde koy; kutunun kenarı onu izleyiciden gizlesin. Önden hiçbir parçası doğrudan görünmemeli.

Yansıma sağ ile solu değiştirir. Herhangi bir yazı ya da bakışımsız nesne, doğru okunması için ters konmalıdır: klasik hata ve biri fotoğrafını çeker çekmez apaçık ortaya çıkar.

Levhadan hayalet nesneye ve levhadan hayaletin sahnede görünmesi gereken yere olan uzaklığı ölç. Bunları eşitle; yoksa hayalet yanlış derinlikte asılı kalır ve katı görünmeyi reddeder.

Gizli nesnenin üstüne küçük ve parlak bir LED koy ve ışığı ana sahneye taşmayacak, izleyicinin gözüne doğrudan girmeyecek biçimde perdele.

Arka sahneye kendi ışığını ver ve hayaletinkinden daha loş tut. İkisinin göreli parlaklığı, hayaletin ne kadar katı göründüğünün tek denetimidir.

Hayalet ışığını yükselt, figür belirir; kıs, hiçliğe karışır. Levha hiç kımıldamaz. 1862 sahne efekti ruhları tam olarak böyle belirtip yok ediyordu.

Karanlık bir odada izleyici konumundan bak ve başıboş parlak kenarları, LED'in kendisini ya da kendi yüzünü ara. Her birini siyah kadife ya da bantla kapat. Yapım süresinin çoğu buraya gider.

Camın gerçekte ne yaptığı. Hava ile saydam bir malzeme arasındaki her sınırda ışığın bir kısmı yansır, geri kalanı geçer. Sıradan cam ya da akrilikte ılımlı açılarda bu yansıma yüzey başına ancak yüzde dört kadardır — zayıftır ve etkiyi kullanışlı kılan tam da budur. İzleyici arkadaki aydınlık sahneyi levhanın içinden yüzde doksanın üzerinde bir güçle, üzerine binmiş olarak da gizli nesnenin yüzde dörtlük yansımasını görür. Parlak aydınlatılmış bir nesnenin zayıf yansıması, iyi aydınlatılmış bir sahneyle boy ölçüşebilir; sonuç, içinden görebildiğiniz bir figürdür.

1862 çıkışı ve dürüst bir künye. John Henry Pepper bunu 1862'de Londra'daki Royal Polytechnic Institution'da gösterdi ve olay yarattı; ama tekniğin patentini, onu "Dircks Fantazmagoryası" olarak tasarlayan inşaat mühendisi Henry Dircks almıştı. Dircks'in düzeni, tiyatronun onun etrafında yeniden inşa edilmesini gerektiriyordu; Pepper'ın katkısı, var olan bir sahneye kurulabilecek biçimde değiştirmesiydi. Yayılmasının nedeni budur — ve Dircks'in değil onun adını taşımasının da. Patenti paylaştılar; anlatılana göre Pepper, yaygın kullanımda Dircks'in adının da anılması için uğraştı ama başaramadı.

Buna hologram demek neden yanlış. Hologram, bir ışık dalgasının evresini bir ortama kaydeder ve gerçekten üç boyutlu bir dalga cephesini yeniden kurar: başını oynatırsın, nesnenin arkasını görürsün. Pepper hayaleti ise düz ya da gerçek bir nesnenin düz bir yansıyan görüntüsüdür ve tek bir doğru bakış konumu vardır; yeterince uzaklaş, yanılsama bozulur. Konserlerde ölmüş sanatçıların, haberlerde politikacıların çokça duyurulan "hologramları" istisnasız bu 160 yıllık yansıma numarasıdır; genellikle üstte bir projeksiyon perdesi ve camın yerine gerilmiş bir folyoyla.

Bugün nerede birini kullandın. Teleprompter bir Pepper hayaletidir: sunucu eğik camdan yansıyan metni okurken kamera doğrudan camın içinden çeker. Arabanın baş üstü göstergesi, ön camı kullanan aynı düzenektir. İkisi de senin kutunun çalıştığı nedenle çalışır: kısmi yansıma, eşitlenmiş yol uzunlukları ve neyin aydınlatıldığının titiz denetimi.