Kurutulmuş Bir Kabak Kap Yapımı — İnsanlığın İlk Kabı

Şişe kabağı (Lagenaria siceraria), büyük olasılıkla insanlar tarafından evcilleştirilen ilk bitkidir — yiyecek için değil, kurutulduğunda doğal olarak su geçirmez, dayanıklı bir kap oluşturan sert kabuklu meyvesi için. Peru'daki Norte Chico bölgesinden bulunan arkeolojik şişe kabağı parçaları yaklaşık 13.000 yıl öncesine tarihlenmektedir ve genetik çalışmalar bu türün Afrika'da ortaya çıktığını ve okyanus akıntılarıyla ya da erken deniz kavimleri tarafından Amerika'ya taşındığını göstermektedir. Kabaklar çanak çömlekten binlerce yıl önce kullanılmaya başlanmış olup, erişimi olan her kültürde su şişesi, kase, kepçe, depolama kabı, çıngırak ve balık ağları için şamandıra olarak hizmet vermiştir. Şişe kabağı bitkiler arasında eşsizdir: kabuğu (dış eksokarp ve mezokarp) kuruduğunda, doğal olarak su geçirmez, hafif ve dikkate değer derecede dayanıklı, odunsu bir malzemeye dönüşür. Kurutulmuş bir kabak duvarı 3 ila 5 mm kalınlığında su tutabilir, orta şiddetteki darbelere dayanabilir ve temel bakımla yıllarca kullanılabilir. İçi, çıkarılması gereken süngerimsi bir tohum ve kurumuş posa yapısı içerir. Kurutma süreci pasiftir — olgunlukta hasat edildikten sonra işin çoğunu kabak kendisi yapar. Bu plan, asmadan bitmiş kaba kadar tüm süreci kapsayarak, şişe kabaklarının hasat edilmesini, kurutulmasını, temizlenmesini ve kap olarak kullanıma hazırlanmasını öğretir.