
ساخت بافندگی برقی کارترایت — بافندگی مکانیزه با بخار و آب
در سال ۱۷۸۵، ادموند کارترایت — کشیشی بدون هیچ تجربهای در صنعت نساجی — ماشین بافندگی برقی را به ثبت رساند، نخستین بافندگی که کاملاً با نیروی مکانیکی و نه با نیروی عضلانی انسان کار میکرد. کارترایت از یک گفتگوی شام انگیزه گرفت، جایی که بازرگانان پنبه منچستر شکایت داشتند که ماشینهای ریسندگی جدید (جنی، واتر فریم، میول) نخ را سریعتر از آنچه بافندگان دستی بتوانند مصرف کنند تولید میکنند. او استدلال کرد که اگر ریسندگی میتواند مکانیزه شود، بافندگی نیز میتواند.
نمونه اولیه کارترایت خام و غیرعملی بود — برای کارکرد آن به دو مرد قوی نیاز بود و پارچهای نامرغوب تولید میکرد. اما اصل آن درست بود: یک مکانیزم بادامکی میتوانست یکبهیک میلهای هدل را بالا و پایین ببرد، ماسوره را پرتاب کند و پود را خودکار بکوبد، همگی با نیروی چرخ آبی یا موتور بخار. در دو دههٔ بعد، مهندسان دیگر (ویلیام هوروکس، ریچارد رابرتز) طرح را اصلاح کردند تا بافندگی برقی حدود سال ۱۸۲۰ از نظر تجاری قابل اجرا شد.
بافندگی برقی تکمیلکنندهٔ مکانیزهشدن تولید نساجی بود که با ماسوره پرنده کی در سال ۱۷۳۳ آغاز شده بود. در طول عمر یک انسان، هر مرحله از الیاف خام تا پارچهٔ تمامشده از دست انسان به ماشین منتقل شد. تا سال ۱۸۵۰، بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ دستگاه بافندگی برقی در انگلستان وجود داشت و بافندگان دستی — که زمانی اشراف صنعت نساجی بودند — بیچیز شده بودند. بافندگی برقی ماشینی است که انقلاب صنعتی را از یک انقلاب ریسندگی به یک انقلاب کامل نساجی تبدیل کرد.
دستورالعملها
آمادهسازی غلتک تار
آمادهسازی غلتک تار
غلتک تار استوانهای بزرگ در پشت دستگاه بافندگی است که صدها یا هزاران نخ تار موازی را که با کشش یکنواخت پیچیده شدهاند نگه میدارد. برای دستگاه بافندگی برقی، تار روی یک دستگاه تارچینی جداگانه آماده میشود — قابی بزرگ و چرخان که طولهای اندازهگیریشده نخ را بهصورت موازی میپیچد. سپس تار آمادهشده به غلتک دستگاه منتقل میشود. نخ تار ماشینی (از قاب آبی یا میول) باید با خمیر نشاسته آهارزده شود تا در برابر تنش مکانیکی بافندگی برقی مقاومت کند.
مواد مورد نیاز این مرحله:
نخ تار1 کیلوگرمریسمان تار را از میان هدلها عبور دهید
ریسمان تار را از میان هدلها عبور دهید
هر نخ تار از داخل یک هدل عبور داده میشود — حلقهای سیمی با سوراخی در مرکز که روی قاب هدل نصب شده است. برای بافت ساده، نخهای یکدرمیان از قاب ۱ و قاب ۲ عبور میکنند. وقتی قاب ۱ بالا میرود، نیمی از نخهای تار بالا کشیده میشوند و دهانه شِد (شکاف باز بین تارها) ایجاد میشود. ماشین بافندگی برقی این حرکت را با کمها یا تappetها خودکار میکند که قابها را به ترتیب بالا و پایین میبرند، اما عبور اولیه نخها (که «درکشیدن» نامیده میشود) هنوز بهصورت دستی و نخ به نخ انجام میشود.
ابزارهای مورد نیاز:
دستگاه بافندگی ماشینیاز شانه عبور تار را انجام دهید
از شانه عبور تار را انجام دهید
پس از دوالها، هر نخ تار از یک شکاف (فاصله) در شانه عبور میکند — قابی شبیه به شانه که در ضربهزن نصب شده است. شانه نخهای تار را بهطور یکنواخت در عرض دستگاه بافندگی فاصلهگذاری میکند و برای کوبیدن هر رج پود به جای خود به کار میرود. تراکم شانه (تعداد شکاف در هر سانتیمتر) تعداد نخ پارچه را تعیین میکند. پارچههای نازک پنبهای برای پیراهن ممکن است ۲۰ شکاف در هر سانتیمتر داشته باشند؛ در حالی که بوم درشت از ۶ تا ۸ استفاده میکند.
ریسمان تار را به تیر پارچه ببندید
ریسمان تار را به تیر پارچه ببندید
نخهای تار را در گروههای کوچک جمع کنید و آنها را به پیشبند تیر پارچه (نوارِ پارچهای که به غلتک جلویی متصل است) ببندید. با چرخاندن ترمز تیر تار، کشش تار را تنظیم کنید تا همه نخها کشیده و همسطح شوند. کشش یکنواخت در تمام عرض پارچه ضروری است — ماشینهای بافندگی برقی با سرعتهایی کار میکنند که هر تغییر کششی را به عیب آشکار در پارچه تبدیل میکند.
شاتل را با یک قرقره نخ پود بارگذاری کنید
شاتل را با یک قرقره نخ پود بارگذاری کنید
یک قرقره پیچیدهشده نخ پود را داخل شاتل قرار دهید. در ماشینهای بافندگی برقی، شاتل یک شاتل قایقی مقاوم است که با نوکهای فلزی تقویت شده تا در برابر پرتاب با سرعت بالا توسط مکانیزم پرتاب مقاومت کند. نخ پود از یک سوراخ کوچک یا چشمه کشش در بدنه شاتل عبور میکند. اطمینان حاصل کنید که قرقره آزادانه میچرخد — قرقره گیرکرده باعث میشود شاتل نخ را بهجای قرار دادن تمیز در میان رج، روی شیار بکشد.
مواد مورد نیاز این مرحله:
نخ پود500 گرممنبع تغذیه را به دستگاه بافندگی متصل کنید
منبع تغذیه را به دستگاه بافندگی متصل کنید
دستگاه بافندگی برقی توسط یک محور اصلی به حرکت درمیآید که از طریق تسمهها و قرقرهها به یک چرخ آبی یا موتور بخار متصل است. با درگیر کردن اهرم کلاچ، دستگاه بافندگی به محور اصلی چرخان متصل میشود. مکانیزم بادامک داخلی دستگاه این چرخش پیوسته را به حرکات متوالی بافندگی تبدیل میکند: باز کردن شِد (گشودن تار)، پرتاب (پرتاب ماسوره)، و کوبیدن (فشار دادن پود به جای خود).
ماشین بافندگی را با سرعت آهسته راهاندازی کنید
ماشین بافندگی را با سرعت آهسته راهاندازی کنید
کلاچ را درگیر کنید و اجازه دهید ماشین بافندگی برای چند پرتاب اول با سرعت کاهشیافته کار کند. به حرکت شِداینگ (جداسازی تارها) توجه کنید: قابهای هدل باید بهطور تمیز بالا و پایین بروند و یک بازشدگی واضح برای ماکوی شاتل ایجاد کنند. شاتل باید در تمام عرض پرواز کند و محکم در جعبه شاتل مقابل بنشیند. بیتر باید به جلو تاب بخورد و پود را محکم به فِل (لبه پارچه بافتهشده) بکوبد.
مشاهده حرکت خودکار پرتاب مکوک
مشاهده حرکت خودکار پرتاب مکوک
مکانیزم پرتاب — که از مکوک پرنده کی گرفته شده — از یک اهرم هدایتشونده با بادامک برای پرتاب مکوک در سراسر دستگاه بافندگی در دقیقترین لحظه هر چرخه استفاده میکند. زمانبندی بسیار حیاتی است: مکوک باید پس از کاملاً باز شدن دهانه تار و پیش از شروع بسته شدن آن عبور کند. در دستگاههای بافندگی برقی اولیه، پرتابهای نابههنگام باعث میشد مکوک به تارهای در حال بسته شدن برخورد کند، نخها پاره شوند و خود مکوک آسیب ببیند — رویدادی خشن که «اسمش» نام داشت.
نظارت بر توقف خودکار تار
نظارت بر توقف خودکار تار
ماشینهای بافندگی برقی دارای سازوکار توقف خودکار تار هستند — مکانیزم حسگری که تارهای پارهشده را تشخیص میدهد و بافندگی را فوراً متوقف میکند. هر تار از میان یک سیم فلزی نازک و آویزان عبور میکند. اگر تاری پاره شود، سیم آویزان آن میافتد و اهرمی را فعال میکند که کلاچ را جدا میسازد. این کار از بافت پارچه با نبودن یک تار جلوگیری میکند، زیرا چنین وضعیتی باعث ایجاد خط قابلمشاهدهای روی پارچه میشد. تار پارهشده را دوباره گره بزنید و دستگاه را دوباره راهاندازی کنید.
افزایش به سرعت کاری
افزایش به سرعت کاری
هنگامی که دستگاه بافندگی بهطور یکنواخت کار میکند، سرعت را به سرعت کامل کاری افزایش دهید. یک دستگاه بافندگی مکانیکی اولیه با سرعت ۶۰ تا ۸۰ پرتاب در دقیقه کار میکرد؛ تا دهه ۱۸۳۰، طراحیهای بهبودیافته به ۱۰۰ تا ۱۲۰ پرتاب در دقیقه رسیدند. در سرعت کامل، ماکو بهصورت یک تصویر محو از عرض دستگاه عبور میکند و شانه (بیتر) با ریتمی پیوسته نوسان میکند. صدای یک کارگاه بافندگی پر از دستگاههای بافندگی مکانیکی آنقدر شدید بود که کارگران با خواندن حرکات لب یکدیگر ارتباط برقرار میکردند؛ روشی که «mee-mawing» نامیده میشد.
تعویض ماسورههای خالی در حین کار
تعویض ماسورههای خالی در حین کار
وقتی ماسوره پود تمام میشود، شاتل بدون قرار دادن نخ حرکت میکند. اپراتور باید دستگاه بافندگی را متوقف کند، ماسوره خالی را خارج کند، یک ماسوره پر وارد کند و دوباره راهاندازی کند. در ماشینهای بافندگی برقی بعدی، مکانیزم تعویض خودکار ماسوره (دستگاه بافندگی خودکار نورثروپ، ۱۸۹۴) جایگزین ماسورهها بدون توقف دستگاه شد — اما در دوران کارترایت، این کار هنوز یک وظیفه دستی بود و دلیل اصلی اینکه هر بافنده فقط میتوانست همزمان ۲ تا ۴ دستگاه را اداره کند.
پارچه را با تجمع آن جلو ببرید
پارچه را با تجمع آن جلو ببرید
یک مکانیزم چرخدندهای (راتچت) روی تیر پارچهبافی، پارچه بافتهشده را پس از هر چند پود، بهطور خودکار با گام کوچکی به جلو میبرد و لبه بافت (فل) را در فاصله ثابتی از شانه (رید) نگه میدارد. نرخ جمعکردن پارچه تعداد پود در هر سانتیمتر (تراکم پود) را تعیین میکند. این دقت مکانیکی پارچهای با تراکم پود یکنواختتر از هر بافنده دستی تولید میکند.
بازرسی پارچه در حین بافندگی
بازرسی پارچه در حین بافندگی
بهصورت دورهای سطح پارچه را برای یافتن عیوب بررسی کنید: نخهای تار شکسته (خطوط عمودی)، پود دوتایی (دو نخ پود در یک شِدِ واحد)، لبههای شل، یا لکههای روغن ناشی از ماشینآلات. عیوب را با خط گچی علامتگذاری کنید تا در مرحله تکمیل تعمیر شوند. یک بافنده ماهر ماشین بافندگی برقی میتوانست در حالی که کیفیت را حفظ میکرد، از چندین دستگاه مراقبت کند — تا دهه ۱۸۴۰، یک بافنده معمولاً ۴ دستگاه را اداره میکرد و پارچهای برابر با تولید ۱۵ بافنده دستی تولید میکرد.
حذف پارچه تمامشده از دار
حذف پارچه تمامشده از دار
وقتی تار تمام میشود (یا طول پارچه مورد نظر به دست میآید)، دار را متوقف کنید، تارهای باقیمانده را پشت لامپها ببرید، و پارچه تمامشده را از غلتک پارچه باز کنید. یک تار کامل ممکن است ۵۰ تا ۱۰۰ متر پارچه پیوسته تولید کند. پارچه خام (که «گری گودز» یا «لوماستیت» نامیده میشود) پیش از فروش به بخش تکمیل فرستاده میشود تا شسته، سفید، رنگرزی و اتوکشی شود.
ابزارهای مورد نیاز:
قیچیفهمیدن تأثیر تحولآفرین کارگاه بافندگی مکانیکی
فهمیدن تأثیر تحولآفرین کارگاه بافندگی مکانیکی
کارگاه بافندگی مکانیکی آخرین حلقه در زنجیره مکانیزاسیون نساجی بود. در سال ۱۷۳۳، کی ماشین پرتابکنندهٔ پرنده را اختراع کرد. در فاصلهٔ سالهای ۱۷۶۴ تا ۱۷۷۹، ماشین ژنی، قاب آبی و قاطر، ریسندگی را مکانیزه کردند. در سال ۱۷۸۵، کартرایت بافندگی را مکانیزه کرد. در عرض ۵۲ سال، هر مرحله از الیاف تا پارچه با ماشین انجام میشد. تولید پارچهٔ پنبهای در انگلستان از ۲ میلیون پوند در سال ۱۷۶۰ به بیش از ۳۰۰ میلیون پوند تا سال ۱۸۳۰ افزایش یافت — افزایشی ۱۵۰ برابری. انقلاب نساجی کامل شد و الگوی تولید صنعتی برای همهٔ صنایع بعدی تعیین گردید.
مواد نقشههای متصل

Weaving with a Flying Shuttle — Kay's Invention That Launched the Textile Revolution
توسط Tex
منسوجات و چرم

Crompton's Spinning Mule — The Machine That Made Fine Cotton Possible
توسط Tex
منسوجات و چرم

Arkwright's Water Frame — Roller-Drafted Warp Yarn by Water Power
توسط Tex
منسوجات و چرم
این نقشه میسازد
نقشههای مرتبط
این نقشهها دانش مشترکی دارند — تکنیکها، مواد یا اصول
CC0 مالکیت عمومی
این نقشه تحت مجوز CC0 منتشر شده است. شما آزاد هستید آن را کپی، ویرایش، توزیع و برای هر هدفی بدون نیاز به اجازه استفاده کنید.
با خرید محصولات از طریق نقشه از سازنده حمایت کنید و او کمیسیون سازنده تعیین شده توسط فروشندگان، دریافت میکند یا یک نسخه جدید از این نقشه ایجاد کنید و آن را به عنوان اتصال در نقشه خود قرار دهید تا درآمد به اشتراک گذاشته شود.



