กระแตเวียน (krataeh wian) — لولهٔ بامبویی که روی یک میخ چوبی می‌چرخد به کودک کمک می‌کند راه رفتن را یاد بگیرد

«هنگام سوار کردن لوله روی میخ باید به اندازهٔ لازم سفت باشد: نه خیلی شل، چون کودک به‌آسانی می‌افتد، و نه خیلی سفت، چون کودک نمی‌تواند بچرخد و راه برود.» (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده ธันวดี สุขประเสริฐ، CC BY 4.0)

یک لولهٔ بامبو به طول حدود دو میان‌گره، یعنی حدود 45 cm، و قطر حدود 6-7 cm ببرید. گرهٔ میان‌گرهٔ پایینی را بردارید و در میان‌گرهٔ بالایی سوراخی برای بازو بزنید. لبه‌ها را سمباده بزنید تا صاف و بی‌تراشه شوند.

یک بامبوی باریک به طول حدود 45 cm و قطر حدود 1.5-2 cm ببرید. آن را عمود بر لوله از سوراخ رد کنید و سرهایش را گرد کنید.

یک میخ از چوب سخت یا بامبو به طول حدود 75 cm محکم در زمین بکوبید، سپس لوله را با سفتی مناسب روی آن سوار کنید: بچرخد، اما لق نباشد.

عکس‌های واقعی กระแตเวียน (krataeh wian) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده ธันวดี สุขประเสริฐ (Thanwadi Sukprasoet)، CC BY 4.0)

بگذارید کودک بازو را بگیرد و دور میخ دایره‌وار راه برود. یک بزرگسال باید در تمام مدت از نزدیک مراقب او باشد.

نام‌های دیگر: ไม้หมุน (mai mun)، อีดอ้อย (i doi)؛ نام محلی: บอกเวียน (bok wian). در گذشته روستاییان กระแตเวียน را زیر خانهٔ پایه‌دار یا در حیاط می‌گذاشتند. امروزه برخی خانواده‌ها به جای بامبو لولهٔ PVC به کار می‌برند، یا میخ را در سطلی از سیمان ریخته‌شده با سوراخی در وسط می‌نشانند تا بتوان آن را به سایه برد. منبع: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن)، پایگاه دادهٔ اشیای سنتی روزمره، "กระแตเวียน"، نویسنده ธันวดี สุขประเสริฐ (مجوز CC BY 4.0)، به نقل از วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (Wibun Lisuwan) (سال 2546 بودایی) و สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang) (سال 2534 بودایی). **محدودیت‌ها.** همهٔ اندازه‌ها مانند منبع تقریبی‌اند؛ آن‌ها را با قد کودک تنظیم کنید.