
ساخت آینه نقرهای به روش لیبیگ — رسوب دادن نقره فلزی روی شیشه
پیش از سال ۱۸۳۵، آینهها از فلز صیقلی ساخته میشدند — برنز، فولاد یا آلیاژ اسپکولوم — که به سرعت کدر میشد و در مقایسه با آینههای امروزی بازتاب ضعیفی داشت. انقلاب زمانی رخ داد که یوستوس فون لیبیگ فرایندی شیمیایی ابداع کرد تا لایهای نازک و یکنواخت از نقره فلزی را مستقیماً روی سطح شیشه بنشاند. فرایند لیبیگ از واکنش آینه نقرهای استفاده میکند: نیترات نقره در آمونیاک حل میشود تا کمپلکس دیامیننقره(I) (معرف تولنس) تشکیل شود، سپس یک قند احیاکننده (گلوکز یا فرمالدهید) اضافه میشود. عامل احیاکننده الکترونها را به یونهای نقره میدهد، که به صورت اتمهای نقره فلزی رسوب میکنند و به سطح تمیز شیشه میچسبند و پوششی بسیار صاف و بسیار بازتابنده از نظر اتمی میسازند. این فرایند در دمای اتاق انجام میشود و تنها به مواد شیمیایی ساده نیاز دارد. تا دهه ۱۸۵۰، آینههای شیشهای نقرهاندود لیبیگ جای فلز اسپکولوم را در تلسکوپها گرفته بودند — لئون فوکو در سال ۱۸۵۷ از یک آینه نقره روی شیشه برای ساخت یک تلسکوп بازتابی استفاده کرد که از هر نمونه ساختهشده با اسپکولوم برتر بود. هر آینه خانگی، آینه تلسکوپ و آینه ابزار نوری که بین ۱۸۵۶ و اواسط قرن بیستم (زمانی که پوشش خلأ آلومینیومی جای آن را گرفت) ساخته شد از این فرایند استفاده کرد. این نقشهراه یک آینه شیشهای نقرهاندود را با روش معرف تولنس میسازد.
محتوای خطرناک
این بلوپرینت شامل روشهای خطرناک است. وارد شوید و محتوای خطرناک را در تنظیمات حساب خود فعال کنید تا دستورالعملهای مرحله به مرحله را مشاهده کنید.
وروداین نقشه میسازد
نقشههای مرتبط
این نقشهها دانش مشترکی دارند — تکنیکها، مواد یا اصول
CC0 مالکیت عمومی
این نقشه تحت مجوز CC0 منتشر شده است. شما آزاد هستید آن را کپی، ویرایش، توزیع و برای هر هدفی بدون نیاز به اجازه استفاده کنید.
با خرید محصولات از طریق نقشه از سازنده حمایت کنید و او کمیسیون سازنده تعیین شده توسط فروشندگان، دریافت میکند یا یک نسخه جدید از این نقشه ایجاد کنید و آن را به عنوان اتصال در نقشه خود قرار دهید تا درآمد به اشتراک گذاشته شود.




