همکاری
هنر
زیبایی و سلامت
صنایع دستی
فرهنگ و تاریخ
سرگرمی
محیط زیست
غذا و نوشیدنی
مهندسی معکوس
علوم
ورزش
فناوری
پوشیدنی‌ها
ترکیب مرهم شفابخش از گیاهان — طب گیاهی قرون وسطی
English
Bob

ایجاد شده توسط

Bob

23. مارس 2026BE
۲۲۰
۰
۰
۳
۰

ترکیب مرهم شفابخش از گیاهان — طب گیاهی قرون وسطی

گیاه‌نامه‌ها و متون پزشکی قرون وسطی (مانند Trotula، کتاب Physica اثر هیلدگارد فون بینگن، و تصاویر باغ‌های گیاهی در Luttrell Psalter) دستورهای متعددی برای مرهم‌ها و پمادها جهت درمان زخم‌ها، سوختگی‌ها و بیماری‌های پوستی ذکر می‌کنند. یک مرهم شفابخش ساده از ترکیب روغن دم‌شده با گیاهان و موم زنبور عسل برای ساخت پمادی نیمه‌جامد تشکیل می‌شود. از گیاهان رایج ترمیم‌کننده زخم در قرون وسطی می‌توان به سیاه‌چشم (knitbone)، همیشه‌بهار (pot marigold)، بارهنگ و بومادران اشاره کرد که پژوهش‌های نوین همگی تأیید کرده‌اند حاوی ترکیبات زیست‌فعال هستند.
مبتدی
90 تا 120 دقیقه به‌علاوه زمان دم‌کشیدن

دستورالعمل‌ها

1

روغن‌دهی گیاهان در روغن

کدوی همیشه‌بهار خشک‌شده، گل گاوزبان و بارهنگ را در یک شیشه تمیز شیشه‌ای ترکیب کنید و با روغن زیتون بپوشانید. برای روش انفوزیون آهسته (سرد) که بسیاری از گیاه‌شناسان قرون وسطی ترجیح می‌دادند، شیشه را ببندید و به مدت ۴ تا ۶ هفته در پنجره‌ای آفتابی قرار دهید و هر روز تکان دهید — گرمای خورشید به آرامی ترکیبات زیستی محلول در چربی را به روغن منتقل می‌کند. برای روش سریع‌تر، گیاهان و روغن را در یک بن‌ماری (ظرفی از روغن که درون ظرفی از آب در حال جوش آرام قرار داده شده) با دمای تقریبی ۵۰ تا ۶۰ درجه سانتی‌گراد به مدت ۲ تا ۴ ساعت گرم کنید. بیش از حد گرم نکنید — دماهای بالاتر از ۷۰ درجه سانتی‌گراد می‌توانند فیتوشیمیایی‌های ظریف را تجزیه کنند. همیشه‌بهار حاوی تری‌ترپنوئیدها و فلاوونوئیدهایی با خواص ضدالتهابی و ترمیم زخم است. گل گاوزبان حاوی آلانتوئین است که تکثیر سلولی و ترمیم بافت را تحریک می‌کند. بارهنگ حاوی آوکوبین و آلانتوئین با اثرات ضدمیکروبی و ضدالتهابی است.

مرحله 1 - Image 1

مواد مورد نیاز این مرحله:

روغن زیتونروغن زیتون250ml قطعه

ابزارهای مورد نیاز:

قابلمهٔ بن‌ماریقابلمهٔ بن‌ماری
شیشهٔ درپوش‌دارشیشهٔ درپوش‌دار
2

صاف کردن روغن دم‌کرده

روغن دم‌کرده را از یک صافی با توری ریز که با پارچه پنیر پوشانده شده در یک ظرف تمیز صاف کنید و گیاهان مصرف‌شده را فشار دهید تا حداکثر روغن ممکن استخراج شود. روغن صاف‌شده باید رنگ سبز-طلایی غنی با عطر گیاهی داشته باشد. گیاهان مصرف‌شده را دور بریزید (می‌توان آن‌ها را کompost کرد). اگر روغن کدر به نظر می‌رسد، اجازه دهید چند ساعت ته‌نشین شود و روغن شفاف را از رسوبات جدا کنید. این روغن دم‌کرده خود محصولی مفید است — گیاه‌درمانگران قرون وسطی روغن‌های دم‌کرده گیاهی را مستقیماً روی زخم‌های جزئی و پوست تحریک‌شده می‌زدند. این روغن را می‌توان در یک شیشه درب‌بسته در جای خنک و تاریک تا یک سال نگهداری کرد.

ابزارهای مورد نیاز:

الک ریزبافتالک ریزبافت
3

روغن موم را در روغن ذوب کنید

موم زنبور عسل و روغن تزریق‌شده با گیاه را در یک بن‌ماری تمیز اندازه بگیرید. نسبت موم زنبور عسل به روغن، سفتی پماد را تعیین می‌کند: تقریباً ۲۵ تا ۳۰ گرم موم زنبور عسل به ازای هر ۲۵۰ میلی‌لیتر روغن، پمادی سفت اما قابل مالش در دمای اتاق تولید می‌کند. به آرامی گرم کنید تا موم زنبور عسل کاملاً ذوب شده و با روغن مخلوط شود — با قاشق چوبی هم بزنید تا اختلاط یکنواخت باشد. برای آزمایش قوام، یک قاشق را در مخلوط فرو ببرید و ۳۰ ثانیه در آب سرد قرار دهید — نمونه سردشده باید مانند یک پماد نرم و قابل مالش احساس شود. اگر خیلی نرم بود، موم زنبور عسل بیشتری اضافه کنید؛ اگر خیلی سفت بود، روغن بیشتری اضافه کنید. داروسازان قرون وسطی اغلب در این مرحله چند قطره روغن اسانس (اسطوخودوس یا رزماری) را برای عطر و خواص ضدمیکروبی اضافی می‌افزودند.

مواد مورد نیاز این مرحله:

گلولهٔ موم زنبور عسلگلولهٔ موم زنبور عسل25-30g قطعه
اسانس اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)اسانس اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)a few drops قطعه

ابزارهای مورد نیاز:

قابلمهٔ بن‌ماریقابلمهٔ بن‌ماری
مجموعهٔ قاشق چوبیمجموعهٔ قاشق چوبی
4

در ظروف بریزید

در حالی که مخلوط موم و روغن هنوز گرم و مایع است، آن را با دقت در ظروف شیشه‌ای یا سرامیکی تمیز بریزید. ظرف را تا نزدیکی لبه پر کنید، زیرا مرهم هنگام سرد شدن کمی جمع می‌شود. اجازه دهید مرهم در دمای اتاق و بدون تکان خوردن سرد شود — طی ۱ تا ۲ ساعت به یک پماد نیمه‌جامد تبدیل می‌شود. هنگام سرد شدن ظروف را جابه‌جا یا تکان ندهید، زیرا این کار می‌تواند باعث ترک خوردن یا ناهموار شدن سطح شود. مرهم سرد شده باید رنگ طلایی-سبز یکنواخت و سطحی صاف داشته باشد. ظروف را با درپوش‌های محکم بپوشانید. داروسازان قرون وسطی مرهم‌ها را در گلدان‌های کوچک سرامیکی یا قلع‌ساخت نگهداری می‌کردند که اغلب نام دستور را به لاتین روی آن‌ها حک می‌کردند.

مرحله 4 - Image 1

ابزارهای مورد نیاز:

شیشهٔ درپوش‌دارشیشهٔ درپوش‌دار
5

برچسب‌گذاری، نگهداری و استفاده

هر شیشه را با محتویات و تاریخ برچسب‌گذاری کنید. در مکانی خنک و تاریک نگهداری کنید — این پماد تقریباً ۶ تا ۱۲ ماه ماندگار است. نبودن آب در فرمول (فقط روغن و موم) به این معناست که هیچ محیطی برای رشد باکتری وجود ندارد، بنابراین پماد به نگهدارنده‌های اضافی فراتر از خواص ضدمیکروبی طبیعی خود گیاهان نیاز ندارد. برای استفاده، لایه نازکی را روی بریدگی‌های جزئی، خراشیدگی‌ها، سوختگی‌ها، پوست خشک یا لب‌های ترک‌خورده بمالید. موم زنبور عسل روی پوست یک سد محافظ ایجاد می‌کند، در حالی که روغن تزریق‌شده با گیاه ترکیبات زیست‌فعال آن را منتقل می‌کند. این نوع پماد روغنی-مومی از زمان مصر باستان تا دوران قرون وسطی و تا امروز به‌طور مداوم ساخته شده است. توجه داشته باشید که گل گاوزبان فقط باید به‌صورت خارجی استفاده شود و نه روی زخم‌های نافذ عمیق، زیرا خواص تحریک‌کننده تکثیر سلولی آن می‌تواند باعث شود بافت سطحی قبل از ترمیم لایه‌های عمیق‌تر، زخم را بپوشاند و احتمالاً عفونت را در خود نگه دارد.

مواد

8

ابزارهای لازم

4

این نقشه می‌سازد

نقشه‌های مرتبط

این نقشه‌ها دانش مشترکی دارند — تکنیک‌ها، مواد یا اصول

CC0 مالکیت عمومی

این نقشه تحت مجوز CC0 منتشر شده است. شما آزاد هستید آن را کپی، ویرایش، توزیع و برای هر هدفی بدون نیاز به اجازه استفاده کنید.

با خرید محصولات از طریق نقشه از سازنده حمایت کنید و او کمیسیون سازنده تعیین شده توسط فروشندگان، دریافت می‌کند یا یک نسخه جدید از این نقشه ایجاد کنید و آن را به عنوان اتصال در نقشه خود قرار دهید تا درآمد به اشتراک گذاشته شود.

بحث و گفتگو

(0)

ورود برای شرکت در بحث

در حال بارگذاری نظرات...