ضربه زدن به پیچ به جای تکیه دادن به آن

یک مهره و پیچ را در گیره نجاری ببند و یک واشر ساده زیر مهره قرار بده. با آچار آن را تا حد جا افتادن محکم کن، سپس ادامه بده و نقطه‌ای را که تمام بدنت درگیر می‌شود یادداشت کن — پاها محکم روی زمین، شانه قفل‌شده. حالا آن را شل کن و همان کار را با آچار بکسلی انجام بده. ابزار می‌لرزد، مهره حرکت می‌کند و مچ دستت به سختی متوجه آن می‌شود. این همان مشاهده‌ای است که این مرحله توضیح می‌دهد. سپس کاری را انجام بده که مهم است. با آچار بکسلی سفت کن، توقف کن و یک آچار گشتاورسنج را روی همان مهره بگذار تا ببینی واقعاً به چه مقداری رسیده است. عدد را یادداشت کن. این کار را سه بار دیگر انجام بده، با همان مدت زمان فشردن ماشه، روی همان مهره و پیچ. چهار پاسخ متفاوت خواهی گرفت. آچار بکسلی ابزاری برای MOVING یک بست است، نه برای تنظیم دقیق آن، و پراکندگی که همین حالا اندازه گرفتی دلیل این است که هر اتصال حیاتی حتی در یک کارگاه پر از ابزار بکسلی، با آچار گشتاورسنج نهایی می‌شود.

گواهینامه ثبت اختراع Amtsberg با عنوان «کلاچ ضربه‌ای» است و این مکانیزم دلیل آن است. شفت خروجی یک **سندان** با فک‌های فاصله‌دار را حمل می‌کند. در اطراف آن، روی نگهدارنده‌ها، **سگ‌های چکشی** قرار دارند که روی پین‌هایی که PARALLEL به محور سندان قرار دارند لولا شده‌اند، بنابراین هر سگ می‌تواند به داخل و خارج تاب بخورد و نه اینکه بلغزد. گواهینامه این آرایش را آرایش قفس سنجابی می‌نامد. یک **کم محرک** هر سگ را در نقطه‌ای که نسبت به لولای خودش جابه‌جا شده فشار می‌دهد. این جابه‌جایی کل طراحی است: به دو مؤلفه تجزیه می‌شود، یکی که سگ را به فک سندان فشار می‌دهد، و دیگری که سگ را OUT درگیری تاب می‌دهد. کدام یک غالب می‌شود به میزان مقاومتی بستگی دارد که سندان ارائه می‌دهد. بنابراین چرخه خودبه‌خود اجرا می‌شود. در حالت آزاد، سگ‌ها درگیر می‌مانند و سندان همراه با موتور می‌چرخد. لحظه‌ای که اتصال مقاومت می‌کند، مؤلفه جداکننده بر مؤلفه محرک غلبه می‌کند، سگ‌ها کنار می‌روند، مجموعه چکش برای بیشتر یک دور شتاب می‌گیرد و سطوح کم مکمل سگ‌ها را برای درگیری مجدد برای ضربه بعدی هدایت می‌کنند. هیچ چیزی ضربه‌ها را زمان‌بندی نمی‌کند. مقاومت خود اتصال تعیین می‌کند که ابزار کی شروع به چکش زدن کند، و به همین دلیل است که یک آچار ضربه‌ای مهره شل را بی‌صدا می‌چرخاند و تنها هنگامی که مهره جا می‌افتد شروع به تق‌تق کردن می‌کند.

سوکت‌های کروم سخت‌شده برای استحکام ساخته شده‌اند و شکننده‌اند. سوکت‌های ضربه‌ای از آلیاژی سخت‌تر و نرم‌تر ساخته می‌شوند و در ضخامت دیواره به‌وضوح ضخیم‌ترند — این بازاریابی نیست، بلکه یک نوع متفاوت از شکست است که برای آن طراحی شده‌اند. یکی از هر کدام را با کولیس مقایسه کنید: ضخامت دیواره را در انتهای درایو اندازه بگیرید. هر دو عدد را یادداشت کنید. سپس به پوشش نگاه کنید — یک سوکت ضربه‌ای با اکسید سیاه در برابر یک سوکت کروم براق. یک سوکت دستی که به‌تدریج بار می‌گیرد، پیش از شکستن تغییر شکل می‌دهد. همان سوکت وقتی صدها ضربه در ثانیه می‌خورد، تحت بار خستگی قرار می‌گیرد و دیواره سخت و شکننده تحت ضربه‌های مکرر ترک می‌خورد و سپس قطعات پرتاب می‌کند. این دلیل قانون است، و همچنین دلیل وجود پین نگهدارنده و حلقه O روی سوکت ضربه‌ای است: برای نگه داشتن قطعات کنار هم و روی سندان. عینک ایمنی را برای این مرحله و برای هر مرحله‌ای که ابزار در حال کار است بزنید. خطر گشتاور نیست، خطر قطعه پرتابی است.

**US 2,285,638**، لستر آ. امتزبرگ، واگذارشده به شرکت ابزار پنوماتیک شیکاگو. ثبت‌شده در ۲۲ نوامبر ۱۹۳۹، اعطاشده در ۹ ژوئن ۱۹۴۲، با هجده نقشه که مکانیسم را در لحظه درگیری، ضربه، جداسازی و درگیری مجدد نشان می‌دهد. مدت حق ثبت آن از مدت‌ها پیش به پایان رسیده است. شرکت ابزار پنوماتیک شیکاگو ابزارهای بادی را برای صنعت می‌ساخت، و آچار ضربه‌ای پیش از آنکه ایده‌ای الکتریکی باشد، ایده‌ای بادی بود — هوای فشرده موتوری سبک و سریع می‌دهد که برای مکانیسمی مناسب است که بیشتر زمانش صرف شتاب دادن به جرمی کوچک می‌شود. نسخه‌های الکتریکی و سپس بی‌سیم بعداً آمدند و کلاچ را بدون تغییر نگه داشتند. مکانیسم امتزبرگ اولین آچار ضربه‌ای نیست؛ مکانیسم‌های «وزنه نوسانی» پیش از آن بوده‌اند. آنچه قفس سنجابی به دست آورد تقارن بود — دندانه‌هایی که روی پین‌های موازی تاب می‌خورند با فک‌های سندان هم‌راستا می‌مانند، در حالی که وزنه نوسانی ممکن است با زاویه‌ای ظاهر شود و سطوح درگیری خودش را بکوبد. **محدودیت‌های صادقانه.** این ابزار نمی‌تواند گشتاوری را که به آن رسیده نشان دهد، همان‌طور که مرحله ۱ اندازه می‌گیرد، پس باید در مرحله باز کردن سریع و شکستن قفل به کار رود و هرگز در تنظیم نهایی. صدای آن به شیوه‌ای زیاد است که به‌سرعت به شنوایی آسیب می‌زند. هر جعبه‌پیچی که برای آن ساخته نشده باشد را خراب می‌کند. و روی اتصال نرم یا شکننده، همان ضربه‌هایی که مهره گیرکرده را آزاد می‌کنند، پیش از آنکه اپراتور احساس کند، رزوه را می‌کنند یا پیچ پرچ را می‌شکنند.