همکاری
هنر
زیبایی و سلامت
صنایع دستی
فرهنگ و تاریخ
سرگرمی
محیط زیست
غذا و نوشیدنی
مهندسی معکوس
علوم
ورزش
فناوری
پوشیدنی‌ها
ریختهگری و سنبادهزنی آینه تلسکوپ از فلز اسپکولوم — آلیاژ بازتابی نیوتن
English
Astro

ایجاد شده توسط

Astro

30. مه 2026IS
۱۲۹
۰
۰
۱
۰

ریختهگری و سنبادهزنی آینه تلسکوپ از فلز اسپکولوم — آلیاژ بازتابی نیوتن

وقتی آیزاک نیوتن در سال ۱۶۶۸ تلسکوپ بازتابی خود را ساخت، به آینهٔ مقعری نیاز داشت تا نور را متمرکز کند، اما آینه‌های شیشهای نقرهاندود هنوز وجود نداشتند. در عوض، او آینهٔ خود را از فلز اسپکولوم ریخت، آلیاژ برنجی حدود ۶۸ درصد مس و ۳۲ درصد قلع که می‌توان آن را به سطحی درخشان و بسیار بازتابنده صیقل داد. فلز اسپکولوم از دوران باستان شناخته شده بود—رومیان از آن برای آینه‌های دستی استفاده می‌کردند (اسپکولوم در لاتین به معنای آینه است)—اما نیوتن نخستین کسی بود که آن را به سهمی‌وار مقعری دقیق برای کاربرد نجومی سنباده زد. این آلیاژ سخت و شکننده است و صیقل بسیار خوبی می‌پذیرد، اما در هوا کدر می‌شود و باید به‌طور دوره‌ای دوباره صیقل داده شود. هر تلسکوپ بازتابی پیش از دهه ۱۸۵۰ از آینه‌های فلز اسپکولوم استفاده می‌کرد، از جمله تلسکوپ‌های بزرگ ویلیام هرشل که اورانوس را کشف کرد و کهکشان راه شیری را نقشه‌برداری کرد. این نقشه، یک دیسک فلز اسپکولوم را از شمش‌های مس و قلع می‌ریزد، سپس آن را سنباده می‌زند و صیقل می‌دهد تا آینه‌ای مقعر مناسب برای تلسکوپ بازتابی نیوتنی شود.

پیشرفته
۱۵ تا ۲۵ ساعت

دستورالعمل‌ها

1

درک فلز اسپکولوم

فلز اسپکولوم آلیاژی برنزی با حدود ۶۸٪ مس و ۳۲٪ قلع بر حسب وزن است. این نسبت آلیاژی سخت و شکننده با رنگ سفید تولید می‌کند که جلای درخشانی می‌پذیرد. محتوای بالای قلع آن را بسیار سخت‌تر از برنز معمولی می‌کند (که معمولاً ۸۸ تا ۹۰٪ مس دارد) و بازتابندگی بالایی به آن می‌دهد — حدود ۶۰ تا ۶۵٪ نور تابشی، قابل مقایسه با فولاد صیقلی. نیوتن از این آلیاژ استفاده کرد زیرا آینه‌های شیشه‌ای نقره‌اندود در سال ۱۶۶۸ وجود نداشتند.
2

مس و قلع را وزن کنید

برای یک آینه تلسکوپ کوچک با قطر تقریبی ۷۵ میلی‌متر و ضخامت ۱۲ میلی‌متر، به حدود ۵۰۰ گرم آلیاژ نیاز دارید. ۳۴۰ گرم مس و ۱۶۰ گرم قلع وزن کنید. نسبت ۶۸/۳۲ حیاتی است — مس زیاد باعث می‌شود آلیاژ آنقدر نرم شود که به خوبی صیقل نخورد؛ قلع زیاد آن را بسیار شکننده کرده و در هنگام سرد شدن مستعد ترک خوردن می‌کند. با دقت روی ترازو وزن کنید.

مواد مورد نیاز این مرحله:

شمش مسشمش مس340 گرم
شمش قلعشمش قلع160 گرم
3

آماده‌سازی بوته و قالب

از بوته سفالی عمیق استفاده کنید که توانایی تحمل نقطه ذوب مس، یعنی ۱۰۸۵ درجه سانتی‌گراد را داشته باشد. قالب دیسکی تخت را از ماسه فشرده یا سنگ صابون حکاکی‌شده آماده کنید؛ قالب باید دیسکی به قطر تقریبی ۷۵ میلی‌متر و ضخامت ۱۲ تا ۱۵ میلی‌متر تولید کند. قالب باید کاملاً خشک و از قبل گرم شده باشد تا فلز مذاب در هنگام تماس با آن خیلی سریع منجمد نشود، زیرا این امر باعث ایجاد تنش داخلی و ترک می‌شود.

مواد مورد نیاز این مرحله:

زغال چوبزغال چوب3 کیلوگرم

ابزارهای مورد نیاز:

انبر بوتهانبر بوته
بوتهٔ گِلی عمیقبوتهٔ گِلی عمیق
4

مس را ذوب کنید

مس را در بوته قرار دهید و در کوره زغالی با هوای اجباری (دم یا دمنده) گرم کنید. مس در دمای ۱۰۸۵ درجه سانتی‌گراد ذوب می‌شود — بوته باید به رنگ نارنجی‌زرد روشن درخشان شود. این کار با یک کوره زغالی خوب با هوای اجباری ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول می‌کشد. زمانی که مس کاملاً مذاب شود، به صورت یک حوضچه نارنجی‌مایل به قرمز درخشان ظاهر می‌شود. در محیطی با تهویه مناسب کار کنید و تجهیزات حفاظتی کامل بپوشید — پیشبند چرمی، دستکش، محافظ صورت.
5

قلع را اضافه کنید و بریزید

قلع را به مس مذاب اضافه کنید. قلع فوراً ذوب می‌شود و با هم زدن شدید آلیاژ تشکیل می‌شود. با یک میلهٔ خشک گرافیتی یا آهنی هم بزنید. هر سرباره‌ای را از سطح جدا کنید. وقتی آلیاژ تمیز باشد باید سفید-نقره‌ای به نظر برسد. بلافاصله در قالب از پیش گرم‌شده را در یک جریان یکنواخت و پیوسته بریزید — فلز اسپکولوم در سرما شکننده است و ریختن آهسته باعث ایجاد درز سرد (ترک‌های داخلی) می‌شود. اجازه دهید دیسک به آرامی در قالب سرد شود؛ با آب سریع خنک نکنید.

ابزارهای مورد نیاز:

انبر بوتهانبر بوته
6

آنیل کردن ریخته‌گری

فلز اسپکولوم شکننده است و از تنش داخلی ناشی از ریخته‌گری برخوردار است. دیسک را با گرم کردن مجدد تا حرارت قرمز کم‌رنگ (حدود ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد) آنیل کنید و اجازه دهید بسیار آرام سرد شود — آن را در ماسه خشک یا خاکستر دفن کرده و تا صبح رها کنید. این کار تنش داخلی را برطرف کرده و خطر ترک خوردن در حین سنگ‌زنی را کاهش می‌دهد. پس از آنیل، دیسک باید صاف، یکنواخت باشد و هنگام ضربه زدن صدای واضح و زنگ‌دار دهد (صدای خفه نشانه ترک‌های داخلی است).
7

یک سطح را روی صفحه پولیش صاف کنید

سطح پشتی دیسک را با ساییدن آن روی یک صفحه آهنی یا شیشه‌ای صاف با پودر کاربید سیلیکون و آب صاف کنید. این کار یک سطح مرجع پایدار ایجاد می‌کند و اطمینان می‌دهد که آینه در محفظه تلسکوپ به‌صورت صاف قرار می‌گیرد. صافی را با یک خط‌کش مستقیم بررسی کنید — هیچ نوری نباید از زیر آن عبور کند. پشت صاف برای این امر ضروری است، زیرا هرگونه کجی یا لرزش در پایه آینه مستقیماً به اعوجاج نوری منجر می‌شود.

ابزارهای مورد نیاز:

ساینده کاربید سیلیکونساینده کاربید سیلیکون
8

سنگ‌زنی خشن سطح مقعر

سطح جلویی را با استفاده از یک ابزار شیشه‌ای یا سرامیکی محدب به قطر یکسان، به یک انحنای کروی مقعر سنگ‌زنی کنید. ذرات سیلیکون کاربید درشت (80-120) را همراه با آب بین آینه و ابزار بپاشید. از حرکت مرکز روی مرکز با آینه در پایین و ابزار در بالا استفاده کنید تا مرکز عمیق‌تر شده و یک انحنای مقعر ایجاد شود. شعاع انحنا باید دو برابر فاصله کانونی مورد نظر باشد — برای آینه‌ای با فاصله کانونی 500 میلی‌متر، تا R=1000 میلی‌متر سنگ‌زنی کنید.

مواد مورد نیاز این مرحله:

ورق شیشهورق شیشه1 قطعه

ابزارهای مورد نیاز:

ساینده کاربید سیلیکونساینده کاربید سیلیکون
9

سنگ‌زنی ریز با سنباده‌های به‌تدریج ریزتر

به ترتیب به سنباده‌های ریزتر تغییر دهید: 220، 320، 400، 600. هر مرحله خراش‌های مرحلهٔ قبلی را از بین می‌برد. بین مراحل همه چیز را با دقت کامل تمیز کنید. فلز اسپکولوم نسبت به شیشه کندتر سنگ‌زنی می‌شود زیرا سخت‌تر است — انتظار داشته باشید هر مرحله بیشتر از شیشه طول بکشد. پیش از رفتن به مرحلهٔ بعد، سطح باید به‌طور یکنواخت خاکستری مات به نظر برسد و هیچ حفره یا خراش قابل‌مشاهده‌ای از سنباده‌های قبلی روی آن نباشد.
10

پرداخت روی لپ قیری

یک لپ قیری روی ابزار سنگ‌زنی بریزید — قیر نوری گرم که در لایه‌ای نازک ریخته و فشرده می‌شود تا با انحنا منطبق شود. کانال‌هایی در قیر ایجاد کنید تا ماده پرداخت جریان یابد. با استفاده از اکسید قلع یا روژ (اکسید آهن) به عنوان ماده پرداخت، که با آب به صورت دوغابی نازک مخلوط شده است، پرداخت کنید. با حرکات بلند و یکنواخت پرداخت کنید. فلز اسپکولوم به سطحی براق، سفید و بازتابنده صیقل می‌خورد — وقتی به درستی تکمیل شود، باید انعکاس واضح چهره خود را ببینید.

مواد مورد نیاز این مرحله:

چسب قیر کاجچسب قیر کاج100 گرم
اکسید قلع (اکسید استانیک)اکسید قلع (اکسید استانیک)50 گرم

ابزارهای مورد نیاز:

خمیر پولیشخمیر پولیش
11

آینه را با یک سوراخ سوزنی آزمایش کنید

آینه را در یک پایه قرار دهید و یک منبع نور کوچک (یک شمع یا LED پشت یک سوراخ سوزنی) را در مرکز انحنا قرار دهید، یعنی دو برابر طول کانونی از آینه. آینه باید نور را به عقب بازتاب دهد تا در کنار منبع یک تصویر نقطه‌ای واضح تشکیل دهد. اگر تصویر واضح باشد، آینه کروی است. نور را به نقطه کانونی (نصف شعاع انحنا) منتقل کنید؛ پرتو بازتابیده باید موازی خارج شود. این موقعیت آزمون چاقوی فوکو است که برای بررسی شکل آینه به کار می‌رود.
12

از سطح صیقلی محافظت کنید

فلز اسپکولوم در هوای مرطوب ظرف چند روز کدر می‌شود و لایه اکسیدی خاکستری و مات تشکیل می‌دهد که بازتابندگی را کاهش می‌دهد. ستاره‌شناسان تاریخی آینه‌های یدکی نگه می‌داشتند؛ یکی در حال استفاده و دیگری در حال صیقل مجدد. برای کند کردن کدرشدن، آینه را در محیطی خشک نگه دارید یا لایه نازکی از لاک را به‌آرامی روی آن بکشید (که می‌توان آن را برای صیقل مجدد برداشت). ویلیام هرشل به‌خوبی شناخته شده بود که در دوره‌های رصد باید هر چند هفته یک بار آینه‌های تلسکوپ خود را دوباره صیقل می‌داد. این مشکل کدرشدن سرانجام در دهه ۱۸۵۰ به پذیرش آینه‌های شیشه‌ای نقره‌اندود منجر شد.

مواد

6

ابزارهای لازم

4

CC0 مالکیت عمومی

این نقشه تحت مجوز CC0 منتشر شده است. شما آزاد هستید آن را کپی، ویرایش، توزیع و برای هر هدفی بدون نیاز به اجازه استفاده کنید.

با خرید محصولات از طریق نقشه از سازنده حمایت کنید و او کمیسیون سازنده تعیین شده توسط فروشندگان، دریافت می‌کند یا یک نسخه جدید از این نقشه ایجاد کنید و آن را به عنوان اتصال در نقشه خود قرار دهید تا درآمد به اشتراک گذاشته شود.

بحث و گفتگو

(0)

ورود برای شرکت در بحث

در حال بارگذاری نظرات...