Bet Nam Tao (taílenskur öngull með graskersflotholti) — flotholt úr flöskugraskeri á renndum tréöxli, lína fléttuð úr átta þráðum, látin fljóta fyrir stóra árfiska

„Þegar stór fiskur tekur öngulinn dregur hann graskersflotholtið í kaf, og þegar fiskurinn þreytist kemur graskerið aftur upp úr vatninu, birtist og hverfur á víxl meðan þeir berjast. Þegar víst er að fiskurinn er fastur er róið að honum og flotholtinu lyft, og fiskurinn næst auðveldlega.“ (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn-mannfræðimiðstöðin, höfundur ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Notaðu þurrt, fullþroskað flöskugrasker með þykkri skel og jafnri lögun, um 14 cm breitt. Skerðu mjóa hálsinn af svo það standi um 9 cm hátt, skafðu þurra kjötið og fræin úr og skerðu lítið ferhyrnt gat að neðan, í línu við efri hlutann.

Gerðu öxul úr harðviði um 21 cm langan og 4 cm þykkan. Renndu efstu 10 cm með skrauti; gerðu neðri hlutann að ferstrendri stöng sem passar í botngat graskersins. Stingdu öxlinum ofan frá og niður í gegn, þéttu hann vel með trjákvoðu (yang chan) svo ekkert vatn komist inn og boraðu gat gegnum fót öxulsins.

Notaðu stóran öngul, um 4 cm frá boganum að enda leggsins. Bittu átta snæri fast við legg önguls, fléttaðu alla átta um 20 cm og þræddu afgangsendana gegnum gatið á fæti öxulsins og bittu fast.

Raunverulegar myndir: เบ็ดน้ำเต้า (bet nam tao), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn-mannfræðimiðstöðin, höfundur ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Nokkrir eru notaðir í einu. Beittu með þroskuðum banana skornum að önglinum, eða hrísgrjónum stöppuðum klístruðum með fersku klíði, blönduðum bómullar- eða kapokló svo þau leysist ekki upp. Róðu út á djúpt vatn, stingdu langri bambusstöng fast niður og bittu snærið á fæti öxuls hvers graskers við stöngina, misjafnlega langt svo flotholtin haldist í sundur. Láttu þau fljóta og fylgstu með: flotholtið kippist til þegar fiskur tekur beituna.

Flotönglar hafa yfirleitt flotholt úr bambuspípu, kókoshnetuskel, frauði eða svampi; sums staðar er notað grasker og það kallað bet nam tao. Hann er sjaldan notaður nú, ef til vill vegna þess að stórum fiskum hefur fækkað eða vegna þess að hann er seinlegur í smíðum, svo frauðflotholt eru algengari. Farðu varlega þegar þú rærð á djúpu vatni. Heimild: Sirindhorn-mannfræðimiðstöðin, gagnagrunnur um hefðbundna nytjahluti, „เบ็ดน้ำเต้า“, höfundur ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (leyfi CC BY 4.0). **Takmarkanir** Engin færsla er til fyrir þurrkuð grasker, yang chan-trjákvoðu né öngulinn, svo þau eru nefnd í textanum.