กระแตเวียน (krataeh wian) — Bambusrör sem snýst á staur hjálpar barni að læra að ganga

„Þegar rörinu er smeygt á staurinn verður það að sitja hæfilega stíft: ekki of laust, því þá dettur barnið auðveldlega, og ekki of þétt, því þá getur barnið ekki snúið sér og gengið.“ (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn-mannfræðimiðstöðin, höfundur ธันวดี สุขประเสริฐ, CC BY 4.0)

Sagaðu bambusrör um tveggja liða langt, eða um 45 cm, um 6-7 cm í þvermál. Fjarlægðu hnútinn úr neðri liðnum og boraðu gat í efri liðinn fyrir arminn. Pússaðu brúnirnar sléttar, án flísa.

Sagaðu mjóan bambus um 45 cm langan og um 1.5-2 cm í þvermál. Stingdu honum í gegnum gatið hornrétt á rörið og rúnnaðu endana.

Notaðu staur úr harðviði eða bambus, um 75 cm langan, rekinn fast í jörðina, og smeygðu rörinu á hann hæfilega stíft: það snýst en er ekki laust.

Myndgerð af líkani af กระแตเวียน (krataeh wian), smíðuðu eftir málunum í þessari teikningu.

Láttu barnið halda í arminn og ganga í hring kringum staurinn. Fullorðinn verður að fylgjast náið með allan tímann.

Önnur heiti: ไม้หมุน (mai mun), อีดอ้อย (i doi); staðbundið heiti: บอกเวียน (bok wian). Áður settu þorpsbúar กระแตเวียน undir staurahúsið eða í garðinn. Nú nota sumar fjölskyldur PVC-rör í stað bambus, eða festa staurinn í steyptri sementsfötu með gati í miðjunni svo færa megi hann í skugga. Heimild: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Sirindhorn-mannfræðimiðstöðin), gagnagrunnur hefðbundinna hversdagsmuna, "กระแตเวียน", höfundur ธันวดี สุขประเสริฐ (leyfi CC BY 4.0), sem vísar í วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (Wibun Lisuwan) (2546 B.E.) og สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang) (2534 B.E.). **Takmarkanir.** Öll mál eru nálgun, eins og í heimildinni; lagaðu þau að hæð barnsins.