Bet Pla Na (ដងសន្ទូចស្រែថៃ) — ដងឫស្សី 90 cm ជក់ផ្សែងលើចង្ក្រាន ដោតតាមភ្លឺស្រែ សម្រាប់ត្រីអណ្ដែង ត្រីរ៉ស់ និងត្រីក្រាញ់

«ឫស្សីត្រូវកាត់ជាកំណាត់ប្រវែងប្រហែល 90 សង់ទីម៉ែត្រ ចិតគល់ឱ្យស្រួច បន្ទាប់មកចិតសាច់ខាងក្នុងចេញ ហើយកោសដងឱ្យរលោងនិងសំប៉ែតនៅ 40 សង់ទីម៉ែត្រចុងក្រោយរហូតដល់ចុង ដោយមានស្នាមឆកតូចមួយនៅចុង។» (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

កាត់ឫស្សីប្រវែងប្រហែល 90 cm ចិតគល់ឱ្យស្រួច ចិតសាច់ខាងក្នុងចេញ ហើយកោសដងឱ្យរលោងនិងសំប៉ែតនៅ 40 cm ចុងក្រោយរហូតដល់ចុង មានស្នាមឆកតូចមួយនៅចុង។ ធ្វើដងឱ្យបានច្រើន។

បង្កាត់ភ្លើងពីកម្ទេចឫស្សី ហើយអាំងដងលើភ្លើងនោះ ដើម្បីបណ្ដេញស្ករនិងសំណើមចេញ រួចដាក់វាលើរានខាងលើភ្លើងដាំស្ល ឱ្យភ្លើងព្រឹកល្ងាចសម្ងួតម្ដងទៀត ហើយផ្សែងធ្វើឱ្យឈើរឹងមាំ ការពារកណ្ដៀរ ដង្កូវស៊ីឈើ និងសត្វល្អិត។ ប្រយ័ត្នភ្លើង។

ចងរង្វិលខ្សែនៅកណ្ដាលដង សម្រាប់ព្យួរសន្ទូចពេលមិនប្រើ។ ចងខ្សែនីឡុងនៅចុងដង ហើយចុងម្ខាងទៀតនឹងដងសន្ទូចតូចដែលដំឱ្យស្ដើង ដោយចំណង takrut bet រួចរុំម្ដងទៀតឱ្យជាប់។

រូបថតពិតនៃ เบ็ดปลานา (bet pla na) ពី พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

នៅពាក់កណ្ដាលរដូវវស្សា ពេលស្រូវចេញកួរនិងបែកគុម្ព ដាក់ជន្លេនជានុយលើសន្ទូច ដោតដងជាជួរតាមភ្លឺ ឃ្លាតគ្នាប្រហែល 3 ម៉ែត្រ ហើយទម្លាក់សន្ទូចចូលទឹកស្រែ។ គេប្រើដងច្រើនក្នុងពេលតែមួយ; ពេញមួយយប់ត្រូវដោះត្រីនិងប្ដូរនុយ។

ដងដែលទិញពីផ្សារលក់ជាបាច់ 100; បើមិនបានជក់ផ្សែងតាមរបៀបភូមិទេ ការគោះលើផ្ទៃរឹងធ្វើឱ្យហុយធូលីឫស្សីនិងកម្ទេចដង្កូវ។ អ្នកភូមិដែលនេសាទរកចំណូលបន្ថែម ប្រើដង 200-300។ គេជឿថាឈ្មោះចំណង takrut bet មកពីការចងខ្សែកថា takrut។ ប្រយ័ត្នភ្លើងពេលអាំងដង។ ប្រភព៖ មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ មូលដ្ឋានទិន្នន័យវត្ថុប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃបែបប្រពៃណី "เบ็ดปลานา", អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (អាជ្ញាប័ណ្ណ CC BY 4.0)។ **ដែនកំណត់** ប្រភពមិនបានផ្ដល់ទំហំសន្ទូច ឬខ្សែទេ។