
หลอดรังสีแคโทด
คำแนะนำ
อ่านอันตรายทั้งสองประการ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกัน
อ่านอันตรายทั้งสองประการ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกัน
CRT เป็นอันตรายในสองวิธีที่เป็นอิสระต่อกัน และไม่มีวิธีใดป้องกันคุณจากอีกวิธีหนึ่งได้
- การระเบิดเข้าใน (Implosion) ตัวซองหลอดเก็บสุญญากาศแข็งไว้ต่อแรงดันบรรยากาศเต็มที่ เมื่อหลอดแตก กระจกจะไม่กระเด็นออกด้านนอก แต่จะยุบเข้าด้านในแล้วกระจายเศษแก้วไปทุกทิศทาง สวมแผ่นกันใบหน้าทุกครั้งที่หลอดถูกเปิดเผย จับหลอดที่ตัวหลอดเท่านั้น ห้ามจับที่คอหลอด และห้ามขีดข่วนหรือกระแทกกระจก
- แรงดันสูง ขั้วแอโนดทำงานที่แรงดันหลายกิโลโวลต์ และความจุไฟฟ้าภายในของหลอดจะกักเก็บประจุนั้นไว้เป็นเวลานานหลังจากถอดไฟออกแล้ว ให้ลัดวงจรการเชื่อมต่อแอโนดกับโครงเครื่องด้วยสายหุ้มฉนวนเสมอก่อนแตะต้องสิ่งใด
- ทำงานโดยใช้มือข้างเดียวไว้ด้านหลังตัว และห้ามทำงานคนเดียวเด็ดขาด
อันตรายจากประจุที่สะสมไว้คืออันตรายที่ทำให้คนได้รับบาดเจ็บ เพราะเครื่องถูกปิดแล้วและทุกอย่างดูปลอดภัย ชั้นเคลือบ aquadag บนหลอดและขั้วต่อกราวด์ที่คู่กันทำหน้าที่เป็นตัวเก็บประจุขนาดไม่กี่นาโนฟารัดที่แรงดันหลายกิโลโวลต์ ซึ่งเป็นปริมาณพลังงานที่อันตรายจริง
หากคุณไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขเหล่านี้ได้ ให้ทำตามแผนผังนี้บนกระดาษ หรือใช้หลอดที่ยังใช้งานได้ซึ่งกู้คืนมาในโครงเครื่องเดิม หลักการทุกข้อด้านล่างสามารถสาธิตได้กับหลอดเชิงพาณิชย์ที่สมบูรณ์โดยไม่ต้องเปิดตัวซองหลอดเลยวัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
หลอดรังสีแคโทด (ถอดมาจากของเก่า เล็ก)1 ชิ้น
สายคายประจุแรงดันสูง1 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
กระบังหน้า
แว่นนิรภัย
โพรบออสซิลโลสโคปแรงดันสูง
มัลติมิเตอร์ดิจิทัลเกรดห้องปฏิบัติการสร้างลำแสงและพิสูจน์ว่าลำแสงประกอบด้วยอนุภาค
สร้างลำแสงและพิสูจน์ว่าลำแสงประกอบด้วยอนุภาค
ระบุให้ได้ก่อนว่าลำแสงนั้นคืออะไรจริงๆ ก่อนที่จะควบคุมทิศทางของมัน
- ใช้หลอดปล่อยประจุสาธิต จ่ายไฟแรงดันสูงระหว่างแคโทดและแอโนด แล้วสังเกตการเรืองแสง
- วางวัตถุไว้ในเส้นทางของลำแสง แล้วมองหาเงาของมันบนผนังด้านไกล
- นำแม่เหล็กเข้าใกล้หลอดและสังเกตการโค้งงอของลำแสง
- สังเกตว่าลำแสงโค้งงอไปทางใดเมื่อเทียบกับสนามแม่เหล็ก
เงาที่คมชัดพิสูจน์ว่ารังสีเดินทางเป็นเส้นตรง การเบนของสนามแม่เหล็กพิสูจน์ว่ารังสีมีประจุและเคลื่อนที่; และทิศทางของการโค้งงอแสดงว่าประจุนั้นเป็นNEGATIVE. การสังเกตทั้งสามนี้คือวิธีที่ใช้ระบุอิเล็กตรอน และคุณสามารถทำซ้ำทั้งหมดได้ภายในหนึ่งบ่าย
ในทางประวัติศาสตร์ เรื่องนี้ได้ยุติข้อถกเถียงที่แท้จริง บางนักฟิสิกส์เชื่อว่ารังสีแคโทดเป็นคลื่นในอีเทอร์ ซึ่งการเบนของสนามแม่เหล็กอธิบายได้ยากมากด้วยแนวคิดนี้ เจ. เจ. ทอมสันก้าวไปไกลกว่านั้นในปี ค.ศ. 1897 โดยวัดอัตราส่วนประจุต่อมวลด้วยการปรับสมดุลระหว่างการเบนของไฟฟ้ากับแม่เหล็ก พบอนุภาคที่เบากว่าอะตอมไฮโดรเจนประมาณสองพันเท่า ซึ่งเป็นอนุภาคย่อยอะตอมชนิดแรกที่มีใครค้นพบวัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
หลอดรังสีแคโทด (ถอดมาจากของเก่า เล็ก)1 ชิ้น
ชุดแม่เหล็กนีโอดิเมียม1 ชุดเครื่องมือที่ต้องใช้:
แหล่งจ่ายไฟตั้งโต๊ะปรับค่าได้
โพรบออสซิลโลสโคปแรงดันสูง
มัลติมิเตอร์ดิจิทัลเกรดห้องปฏิบัติการ
กระบังหน้า
แว่นนิรภัยโฟกัสลำอิเล็กตรอนด้วยเลนส์ไฟฟ้าสถิต
โฟกัสลำอิเล็กตรอนด้วยเลนส์ไฟฟ้าสถิต
ลำอิเล็กตรอนที่กระจายตัวออกไปนั้นใช้งานไม่ได้ การโฟกัสใช้ทัศนศาสตร์ที่สร้างจากแรงดันไฟฟ้า
- ระบุโครงสร้างอิเล็กโทรดในคอของหลอด ได้แก่ แคโทด กริดควบคุม และขั้วแอโนดตั้งแต่สองขั้วขึ้นไปที่มีศักย์ไฟฟ้าต่างกัน
- ปรับแรงดันของแอโนดตัวแรกและสังเกตขนาดจุดบนหน้าจอ
- หาการตั้งค่าที่ให้จุดเล็กและคมชัดที่สุด
- ตอนนี้ปรับแรงดันของกริดควบคุมและสังเกต BRIGHTNESS แทน
บริเวณระหว่างอิเล็กโทรดสองตัวที่มีศักย์ไฟฟ้าต่างกันจะโค้งเส้นทางของอิเล็กตรอนเหมือนกับที่เลนส์แก้วโค้งแสง และความยาวโฟกัสขึ้นอยู่กับอัตราส่วนของแรงดันไฟฟ้า ดังนั้นการปรับโฟกัสจึงเป็นการทำงานทางไฟฟ้าโดยไม่มีชิ้นส่วนเคลื่อนที่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ปุ่มโฟกัสบนออสซิลโลสโคปเป็นเพียงโพเทนชิออมิเตอร์
สังเกตการแบ่งหน้าที่ที่ชัดเจน: กริดควบคุมว่า MANY อิเล็กตรอนจะผ่านได้มากน้อยเพียงใด ส่วนแอโนดควบคุมว่าอิเล็กตรอนเหล่านั้น CONVERGE ที่ใด ความสว่างและโฟกัสจึงเป็นอิสระต่อกัน ซึ่งทำให้หลอดนี้ใช้งานได้
หมายเหตุการวิศวกรรมย้อนกลับ: หลอดโทรทัศน์โดยทั่วไปใช้โฟกัสแม่เหล็กและขดลวดเบี่ยงเบนรอบคอหลอดแทนแผ่นภายใน เพราะการเบี่ยงเบนด้วยแม่เหล็กให้มุมที่กว้างกว่ามาก ซึ่งจำเป็นสำหรับหลอดที่สั้นแต่มีจอขนาดใหญ่ ออสซิลโลสโคปใช้แผ่นไฟฟ้าสถิตเพราะตอบสนองได้เร็วกว่ามาก หลอดเดียวกัน แต่เลือกคนละทางด้วยเหตุผลที่ขึ้นกับความต้องการของเครื่องมือแต่ละชนิดทั้งหมดวัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
หลอดรังสีแคโทด (ถอดมาจากของเก่า เล็ก)1 ชิ้น
ชุดตัวต้านทาน1 ชุด
โพเทนชิออมิเตอร์2 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
แหล่งจ่ายไฟตั้งโต๊ะปรับค่าได้
โพรบออสซิลโลสโคปแรงดันสูง
มัลติมิเตอร์ดิจิทัลเกรดห้องปฏิบัติการ
ออสซิลโลสโคป
กระบังหน้า
แว่นนิรภัยเบนมันในสองแกนแล้ววาดรูปลิสซาจูส
เบนมันในสองแกนแล้ววาดรูปลิสซาจูส
แผ่นโลหะสองคู่ที่วางตั้งฉากกันเปลี่ยนจุดแสงให้เป็นจอแสดงผล
- ให้แรงดันไฟฟ้าที่เปลี่ยนแปลงช้าๆ แก่แผ่นแนวนอน แล้วสังเกตจุดแสงที่กวาดข้ามไป
- ให้สัญญาณแก่แผ่นแนวตั้ง แล้วสังเกตการเคลื่อนที่ขึ้นและลง
- ตอนนี้ขับเคลื่อนทั้งสองแผ่นด้วยเครื่องกำเนิดสัญญาณแยกกัน แล้วเปลี่ยนอัตราส่วนความถี่ของทั้งสอง
- ถ่ายภาพรูปแบบที่อัตราส่วน 1:1, 1:2 และ 2:3
อัตราส่วนความถี่แบบง่ายให้รูปที่ปิดและมั่นคง ส่วนอัตราส่วนอื่นๆ ให้รูปแบบที่เลื่อนไปมาและไม่มีวันปิด นี่คือรูปลิสซาจูส และก่อนที่จะมีตัวนับความถี่ มันคือวิธีที่แม่นยำที่สุดในการเปรียบเทียบความถี่สองค่า คุณปรับค่าหนึ่งจนรูปนิ่ง แล้วคุณก็รู้อัตราส่วนนั้นอย่างแน่นอน
นี่เป็นตัวอย่างที่ดีของเทคนิคการวัดที่หายไป ไม่ใช่เพราะมันไม่ดี แต่เพราะมีสิ่งที่ถูกกว่าเข้ามาแทน ตัวนับดิจิทัลสะดวกกว่า ส่วนรูปลิสซาจูสแสดงทั้งเฟสและความถี่ให้เห็นในพริบตา โดยไม่ต้องใช้ตัวเลขเลย ทั้งสองอย่างยังคงเป็นจริงอยู่วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ชุดตัวต้านทาน1 ชุด
ชุดตัวเก็บประจุ1 ชุด
แผ่นวงจรอเนกประสงค์1 ชิ้น
ลวดตะกั่วบัดกรี1 reelเครื่องมือที่ต้องใช้:
เครื่องกำเนิดสัญญาณ
เครื่องกำเนิดสัญญาณ
แหล่งจ่ายไฟตั้งโต๊ะปรับค่าได้
ออสซิลโลสโคป
โพรบออสซิลโลสโคปแรงดันสูง
มัลติมิเตอร์ดิจิทัลเกรดห้องปฏิบัติการ
กระบังหน้า
แว่นนิรภัยเพิ่มฐานเวลาและทำให้เป็นออสซิลโลสโคป
เพิ่มฐานเวลาและทำให้เป็นออสซิลโลสโคป
รูปคลื่นแนวนอนเพียงรูปแบบเดียวทำให้หลอดกลายเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ที่สุดในวงการอิเล็กทรอนิกส์
- สร้างเครื่องกำเนิดคลื่นฟันเลื่อย: ตัวเก็บประจุที่ถูกชาร์จผ่านกระแสคงที่และคายประจุอย่างฉับพลัน
- ใช้สัญญาณนี้ขับแผ่นนำแนวนอน เพื่อให้จุดลำแสงกวาดจากซ้ายไปขวาอย่างสม่ำเสมอแล้วย้อนกลับอย่างรวดเร็ว
- จ่ายสัญญาณที่ต้องการทดสอบเข้าแผ่นนำแนวตั้ง
- ปรับความถี่ของคลื่นฟันเลื่อยจนกว่าภาพที่แสดงจะนิ่ง
เมื่อคาบการกวาดเป็นทวีคูณที่แน่นอนของคาบสัญญาณ เส้นร่องรอยจะซ้ำกันทุกประการและดูเหมือนหยุดนิ่ง มิฉะนั้นมันจะเลื่อนข้ามหน้าจอ นี่คือแนวคิดทั้งหมด แกนนอนได้กลายเป็น TIME และแรงดันที่เปลี่ยนแปลงเร็วเกินจะจินตนาการได้ ตอนนี้กลายเป็นรูปร่างที่อยู่กับที่ซึ่งคุณสามารถวัดด้วยไม้บรรทัดได้
การทำให้ภาพนิ่งด้วยมือเป็นเรื่องน่าเบื่อ และวิธีแก้คือการทริกเกอร์: แทนที่จะให้การกวาดทำงานต่อเนื่อง ให้เริ่มการกวาดเมื่อสัญญาณอินพุตข้ามระดับที่เลือกไว้ การกวาดแต่ละครั้งจะเริ่มที่จุดเดียวกันบนรูปคลื่นเสมอ และภาพจะนิ่งไม่ว่าความถี่จะเป็นเท่าใด
การย้อนกลับต้องเร็วและมีการบังแสง คือ ลำอิเล็กตรอนจะถูกปิดระหว่างการย้อนกลับ มิฉะนั้นคุณจะเห็นเส้นสว่างวิ่งถอยหลังข้ามทุกร่องรอย พัลส์การบังแสงนี้เป็นเหตุผลที่กริดควบคุมมีจุดเชื่อมต่อของตัวเอง และเป็นกลไกเดียวกับที่โทรทัศน์ใช้ในภายหลังระหว่างบรรทัดและระหว่างเฟรมวัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ชุดตัวเก็บประจุ1 ชุด
ชุดตัวต้านทาน1 ชุด
ชุดทรานซิสเตอร์คละแบบ1 ชุดเครื่องมือที่ต้องใช้:
ออสซิลโลสโคป
เครื่องกำเนิดสัญญาณ
แหล่งจ่ายไฟตั้งโต๊ะปรับค่าได้
มัลติมิเตอร์ดิจิทัลเกรดห้องปฏิบัติการ
สถานีบัดกรี
โพรบออสซิลโลสโคปแรงดันสูง
กระบังหน้า
แว่นนิรภัยวัสดุ
9- ตัวยึดตำแหน่ง
- 1 ชิ้นตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- 1 ชุดตัวยึดตำแหน่ง
- 1 ชิ้นตัวยึดตำแหน่ง
- 1 reelตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
9- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้


