โบม (bom) — 2-3 လက်မ နက်အောင် ထွင်းထားသော လက်ကိုင်ပါ သစ်သားဗန်း၊ ပေါင်းထားသော ကောက်ညှင်းထမင်းကို လေသလပ်ရန်

"ပေါင်းပြီးစ ကောက်ညှင်းထမင်းကို လှန် သို့မဟုတ် မြှောက်ပစ်၍ အငွေ့ နှင့် အပူ ထွက်စေပြီးမှ ထမင်းကို krathip သို့မဟုတ် kong khao ထဲ ထည့်ရန် သုံးသည်၊ ထမင်း ပျော့စိစိ မဖြစ်စေရန်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်လျှင် လွယ်လွယ် သိုးသွားမည်။" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร၊ စီရင်ဒွန် မနုဿဗေဒ စင်တာ၊ စာရေးသူ พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)၊ CC BY 4.0)

သစ်မာတုံးကြီးကို ယူ၍ ပြားထူ ဖြတ်ပြီး ဘေးတစ်ဖက်တွင် လက်ကိုင်ထွက်နေသော အဝိုင်း သို့မဟုတ် ဘဲဥပုံ ဗန်းကို ရေးဆွဲပါ။

အနား 2-3 လက်မခန့် နက်သည်အထိ အလယ်ကို ထွင်းပြီး အပြင်ဘက် နှင့် လက်ကိုင်ကို ခုတ်ပါ။

ကော်ပတ်ဖြင့် ချောအောင် တိုက်ပြီး ချိတ်ဆွဲကြိုးအတွက် လက်ကိုင်၏ အဖျားတွင် အပေါက်ဖောက်ပါ။

โบม (bom) ၏ ဓာတ်ပုံအစစ်များ၊ พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) မှ (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร၊ စီရင်ဒွန် မနုဿဗေဒ စင်တာ၊ စာရေးသူ พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)၊ CC BY 4.0)

ပေါင်းပြီးစ ကောက်ညှင်းထမင်းကို bom ထဲ သွန်ပြီး လှန် သို့မဟုတ် မြှောက်ပစ်၍ အငွေ့ နှင့် အပူ ထွက်စေကာ krathip သို့မဟုတ် kong khao ထဲ ထည့်ပါ။ မှောက်ထားလျှင် bom သည် ပန်းကန်လုံး နှင့် ပန်းကန်ပြားများ တင်ရန် ခုံ ဖြစ်သည်။ နေပူထဲ ကြာကြာ မထားပါနှင့်၊ သစ်သား အက်ကွဲမည်။ အတွင်းဘက်ကို နံရံဘက် လှည့်၍ မှီထား သို့မဟုတ် နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲ၍ သိမ်းပါ။

အချို့နေရာများတွင် ၎င်းကို บม၊ กระบม၊ กะโบม၊ กระโบม၊ อัวะ၊ อั๊วะ၊ กั๊วข้าว၊ เขียน၊ กระเขียน သို့မဟုတ် อ่างไม้ (ang mai၊ သစ်သားဇလုံ) ဟုခေါ်သည်။ အချို့ဒေသများတွင် ထမင်းကို နူးညံ့အောင် နယ်ရန် သို့မဟုတ် khanom chin မုန့်ညက်ကို နယ်ရန် သုံးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပိုပေါ့သော ဝါးဗန်းက ၎င်း၏ နေရာကို အစားထိုးခဲ့ပြီး ယနေ့ သွပ် သို့မဟုတ် အလူမီနီယမ် ဗန်း သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ် ဇလုံများကို သုံးသည်။ မူရင်း- စီရင်ဒွန် မနုဿဗေဒ စင်တာ၊ ရိုးရာ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်း ဒေတာဘေ့စ်၊ "โบม" (လိုင်စင် CC BY 4.0)။ **ကန့်သတ်ချက်များ** မူရင်းတွင် အကျယ်ကို မပေးထားပါ၊ လက်ကိုင်ရှိ ချိတ်ဆွဲပေါက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ထပ်ထည့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။