ไม้ตีแป้ง (mai ti paeng) (ohun èlò ìlù àpòpọ̀ oníyíká) — èèkù igi pẹ̀lú wáyà tí a ká láti lu àpòpọ̀ ìyẹ̀fun nínú ìkòkò ńlá

"ไม้ตีแป้ง jẹ́ ohun èlò ilé tí a fi igi àti wáyà ṣe, igi ni èèkù tí a fi ń dì í mú; ní òpin kan igi náà ni a so wáyà gígùn tí a tẹ̀ di oníyíká mọ́, tí ó ń yí láti ìta wọ inú." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Ibùdó Ìmọ̀ Ẹ̀dá-Ènìyàn Sirindhorn, òǹkọ̀wé พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

Gé èèkù rìbìtì igi líle tí ó gùn tó láti dì í mú dáadáa nígbà tí o bá ń lù nínú ìkòkò ńlá. Lu ihò sí òpin kan fún wáyà, kí o sì fi bébà-ìdán dán èèkù.

Tẹ wáyà di oníyíká pẹrẹsẹ, láti yíká òde sí ti inú, kí o fi òpin títọ́ kan sílẹ̀ láti ti bọ èèkù.

Ti òpin títọ́ wáyà bọ ihò èèkù, kí o sì fi epoxy dè é dáadáa.

Àwọn fọ́tò gidi ti ไม้ตีแป้ง (mai ti paeng) láti พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Ja Thawee Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Ibùdó Ìmọ̀ Ẹ̀dá-ènìyàn Sirindhorn, òǹkọ̀wé พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Lò ó láti lu àpòpọ̀ ìyẹ̀fun nínú ìkòkò ńlá títí yóò fi dọ́gba, tàbí láti lu ẹyin tàbí èso tí ó ti pọ́n, bí máńgòrò lílọ̀ tí a sè.

A ń lo ไม้ตีแป้ง ńlá láti ṣe ìpanu dídùn ní ọ̀pọ̀lọpọ̀, fún títà tàbí fún àwọn ayẹyẹ ìbùkún, bí ขนมถ้วยฟู (khanom thuai fu), tí àwọn ará Ṣáínà ń pè ní ฮวดโก้ย (huat kue). Orísun: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Ibùdó Ìmọ̀ Ẹ̀dá-Ènìyàn Sirindhorn), àkójọ ìwífún nípa ohun èlò ìbílẹ̀ ojoojúmọ́, "ไม้ตีแป้ง", òǹkọ̀wé พิชชา ทองขลิบ (ìwé àṣẹ CC BY 4.0). **Ààlà.** Orísun kò fún wa ní ìwọ̀n kankan; ìwọ̀n inú àwòṣe jẹ́ àpẹẹrẹ. A ń lo okùn irin kámánì dípò wáyà lásán.