เรือผีหลอก — เรือไม้สัก 1×7 เมตร กระดานทาขาวข้างหนึ่ง ตาข่ายสูง 1 เมตรอีกข้าง แจวกลางคืนให้ปลาตกใจกระโดดเข้าเรือ

"ปลาที่ชอบนอนในน้ำตื้น ... ได้ยินเสียงแจวและเห็นแสงไฟส่องกระทบแผ่นไม้กระดานสีขาวสว่างโพลงก็ตกใจ กระโดดเข้ามาในเรือ" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน กนก ขาวมาลา และเพ็ญรุ่ง สุริยกานต์, CC BY 4.0)

วางกระดูกงู วางกง ประกอบแผ่นไม้เปลือกเรือให้สูงขึ้นมาประมาณ 50 ซม. ติดกระทงเรือ ปูไม้กระดานปิดหัวและท้าย เว้นท้องเรือไว้ให้ปลากระโดดเข้ามาได้ ทวนหัวเรือใช้ไม้หน้าประมาณ 3 นิ้ว ทาน้ำมันยางรักษาเนื้อไม้

แขวนแผ่นกระดานทาสีน้ำมันสีขาวทั้งด้านบนและด้านล่างไว้ข้างหนึ่งของเรือ อีกข้างปักเสาไม้ไผ่ ขึงตาข่ายไนล่อนหรืออวนกันปลา สูงประมาณ 1 เมตรตลอดลำ

ท้ายเรือด้านขวาตั้งหลักแจวไม้สักสูงประมาณ 1 เมตร ทำเต่าแจว (ช่องเสียบหลักแจว) ทั้งสองข้างให้เลือกใช้ตามถนัด แจวไม้สักยาวประมาณ 3 เมตร

ภาพเรือผีหลอกของลุงเปาและภาพวาดการใช้งาน (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน กนก ขาวมาลา และเพ็ญรุ่ง สุริยกานต์, CC BY 4.0)

กลางคืนเดือนมืด จุดตะเกียงหรือไฟฉายสองดวงแขวนหัวและท้ายเรือ แจวไปยังพงหญ้าที่หมายไว้ ให้กระดานขาวเอียงแช่น้ำประมาณ 30 องศา ปลาที่นอนน้ำตื้น เช่น ปลากะสูบ ปลาตะเพียน ปลาสร้อย ปลากะมัง ตกใจกระโดดเข้าเรือ ตัวที่ข้ามไปจะชนตาข่ายตกลงในเรือ ทำงานเงียบในความมืด เรืออื่นมองไม่เห็น เสี่ยงถูกชน ต้องจุดไฟหัวท้ายเรือและระวังเรือหางยาว

ปัจจุบันบางคนใช้กลางวัน ผูกทางมะพร้าวลากผิวน้ำริมตลิ่ง บางลำติดเครื่องแล้วดับเครื่องแจวเงียบ ๆ เมื่อถึงที่ เรือของลุงเปาเคยถูกเรือหางยาวชน ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เรือไทย อยุธยา เพราะปลาลดลงจากมลพิษและอุตสาหกรรม ทำงานเงียบในความมืด เรืออื่นมองไม่เห็น เสี่ยงถูกชน ต้องจุดไฟหัวท้ายเรือและระวังเรือหางยาว แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "เรือผีหลอก" ผู้เขียน กนก ขาวมาลา และเพ็ญรุ่ง สุริยกานต์ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ขนาดกระดานขาว ระยะกง หรือวิธีต่อแผ่นเปลือกเรือ ไม่มีรายการสินค้าสำหรับไม้สัก สีน้ำมันขาว และตาข่ายไนล่อน จึงระบุไว้ในข้อความ