Bet Nam Tao (लौकाको तैरने थाई बल्छी) — खरादिएको काठको तकुवामा लौकाको तैरने, आठ लडीको बाटेको धागो, नदीका ठूला माछाका लागि तैराएर छाडिन्छ

"ठूलो माछाले बल्छी समात्दा लौकाको तैरनेलाई पानीमुनि तान्छ, र माछा थाकेपछि लौका फेरि पानीमाथि आउँछ, लडाइँमा कहिले देखिने कहिले हराउने गर्छ। माछा अड्किएको पक्का भएपछि डुङ्गा खियाएर गई तैरने उठाइन्छ, र माछा सजिलै समातिन्छ।" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

बाक्लो बोक्रा र सन्तुलित आकारको सुकेको पाकेको लौका लिनुहोस्, करिब 14 सेमी चौडा। साँघुरो घाँटी काट्नुहोस् ताकि उचाइ करिब 9 सेमी रहोस्, सुकेको गुदी र बिउ खुर्कनुहोस्, र तल, माथिको सिधामा, सानो चौकोस प्वाल काट्नुहोस्।

कडा काठको करिब 21 सेमी लामो र 4 सेमी मोटो तकुवा बनाउनुहोस्। माथिको 10 सेमी बुट्टेदार खराद्नुहोस्; तल्लो भाग लौकाको तल्लो प्वालमा अट्ने चौकोस डन्डी बनाउनुहोस्। तकुवा माथिबाट तल छिराउनुहोस्, पानी नपसोस् भनी खोटो (yang chan) ले कसिलो बन्द गर्नुहोस्, र तकुवाको फेदमा आरपार प्वाल पार्नुहोस्।

बाङ्गोदेखि डाँठको छेउसम्म करिब 4 सेमीको ठूलो बल्छी लिनुहोस्। आठ डोरी बल्छीको डाँठमा कसिलो बाँध्नुहोस्, आठै वटा करिब 20 सेमी बाट्नुहोस्, त्यसपछि बाँकी छेउहरू तकुवाको फेदको प्वालबाट छिराएर कसिलो बाँध्नुहोस्।

เบ็ดน้ำเต้า (bet nam tao) का वास्तविक तस्बिरहरू, พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) बाट (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

एकैपटक धेरै प्रयोग हुन्छन्। बल्छीको नापमा काटेको पाकेको केरा, वा ताजा भुससँग टाँसिने गरी कुटेको चामल, जसमा कपास वा सिमलको भुवा मिसाइएको होस् ताकि नगलोस्, चारो बनाउनुहोस्। गहिरो पानीसम्म डुङ्गा खियाउनुहोस्, बाँसको लामो किलो बलियोसँग गाड्नुहोस् र हरेक लौकाको तकुवाको फेदको डोरी फरक-फरक लम्बाइमा किलोमा बाँध्नुहोस् ताकि तैरनेहरू टाढा-टाढा रहून्। तैरन दिनुहोस् र हेरिरहनुहोस्: माछाले चारो लिँदा तैरने झट्का खान्छ।

तैरने बल्छीका तैरने प्रायः बाँसको नली, नरिवलको खोल, फोम वा स्पन्जका हुन्छन्; कतिपय ठाउँमा लौका प्रयोग गरी यसलाई bet nam tao भनिन्छ। आज यो कमै प्रयोग हुन्छ, सायद ठूला माछा घटेकाले वा बनाउन मिहिनेत लाग्ने भएकाले, त्यसैले फोमका तैरने बढी चल्छन्। गहिरो पानीमा डुङ्गा खियाउँदा होसियार। स्रोत: सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, दैनिक प्रयोगका परम्परागत वस्तुहरूको डेटाबेस, "เบ็ดน้ำเต้า", लेखक ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (CC BY 4.0 इजाजतपत्र)। **सीमाहरू** सुकेको लौका, yang chan खोटो र बल्छीको कुनै प्रविष्टि छैन, त्यसैले तिनको नाम पाठमा दिइएको छ।