सेल्सियसका दुई स्थिर बिन्दुहरू प्रयोग गरी थर्मामिटर क्यालिब्रेट गर्ने

लगभग ३० सेमी लामो साँघुरो प्वाल (केशिका) काँचको नली छान्नुहोस्, एक छेउ बन्द गरिएको, बन्द छेउमा सानो गोलो भण्डार फुलाइएको। पारो यो दायरामा तापमानसँगै रैखिक रूपमा विस्तार हुन्छ, जसले यसलाई बराबर-विभाजन मापनहरूको लागि उत्तम बनाउँछ। सेल्सियसले रक्सीको सट्टा पारो प्रयोग गरे किनभने पारोले काँच भिजाउँदैन र ०°C र १००°C बीचमा लगभग रैखिक विस्तार गुणांक छ।

फसेको हावा विस्तार गर्न काँचको बल्ब बिस्तारै तताउनुहोस्, त्यसपछि खुला छेउलाई पारोको भाँडामा उल्टाउनुहोस्। बल्ब चिसो हुँदा, वायुमण्डलीय दाबले पारोलाई नलीभित्र धकेल्छ। बल्ब र नलीको एक भाग हावाको बुलबुलाबिनाको निरन्तर पारो स्तम्भले भरिएसम्म दोहोर्‍याउनुहोस्।

भरिसकेपछि, ज्वालाले काँच पगालेर केशिका नलीको खुला छेउ बन्द गर्नुहोस्। पारो स्तम्भ अब बन्द प्रणालीमा फसेको छ।

बोरोसिलिकेट काँचको बीकरमा कुचिएको बरफ भर्नुहोस् र बरफका टुक्राहरूबीचको खाली ठाउँ भर्न पर्याप्त आसुत पानी थप्नुहोस्। बिस्तारै हलाउनुहोस्। यसले ठ्याक्कै ०°C मा स्थिर सन्तुलन सिर्जना गर्छ।

पारो बल्बलाई बरफ-पानीको मिश्रणमा पूर्ण रूपमा डुबाउनुहोस्। पारोले पूर्ण सन्तुलन प्राप्त गर्न कम्तिमा ५ मिनेट स्थिर राख्नुहोस्।

पारो पूर्ण रूपमा सन्तुलनमा हुँदा, हीराको टुप्पो स्क्राइबर वा महीन-टुप्पो स्थायी मार्कर प्रयोग गरी काँचको नलीमा पारो स्तम्भको शिखरमा ठ्याक्कै सन्दर्भ रेखा कोर्नुहोस्।

उमाल्ने बिन्दु स्थापित गर्नुअघि, पारो बेरोमिटर जाँच गर्नुहोस्। मानक वायुमण्डलीय दाब ७६० mmHg (१०१.३२५ kPa) हो।

फ्लोरेन्स फ्लास्कमा आधा आसुत पानी भर्नुहोस् र रक्सी बर्नरमाथि रिङ स्ट्यान्डमा राख्नुहोस्। पारो बल्ब पानीको सतहठीक माथिको वाष्प ठाउँमा रहने गरी थर्मामिटर नली समात्न क्ल्याम्प जोड्नुहोस्।

रक्सी बर्नर बाल्नुहोस् र पानीलाई निरन्तर, जोसिलो उमालेसम्म तताउनुहोस्। उमालेको स्थिर नभएसम्म पर्खनुहोस्।

थर्मामिटर वाष्प स्तम्भमा राखिएको अवस्थामा, पारो माथि जानु बन्द भई स्थिर नभएसम्म ३-५ मिनेट पर्खनुहोस्।

पारो स्तम्भको शिखरमा दोस्रो सन्दर्भ रेखा कोर्नुहोस् वा चिन्ह लगाउनुहोस्।

सटीक रुलर वा डिभाइडर प्रयोग गरी, जमाउने बिन्दु चिन्ह र उमाल्ने बिन्दु चिन्हबीचको सटीक दूरी मिलिमिटरमा नाप्नुहोस्। यो दूरीले आधारभूत अन्तराल — १०० डिग्री तापमान परिवर्तन — प्रतिनिधित्व गर्छ।

कुल अन्तराललाई १०० ले भाग गरी प्रत्येक डिग्रीको लम्बाइ गणना गर्नुहोस्। यो दूरीमा सेट गरिएको डिभाइडर प्रयोग गरी, जमाउने बिन्दुदेखि उमाल्ने बिन्दुसम्म नलीको छेउमा प्रत्येक डिग्री चिन्ह लगाउनुहोस्।

जमाउने चिन्हतल र उमाल्ने चिन्हमाथि नलीले अनुमति दिएसम्म उही बराबर दूरी जारी राख्नुहोस्।

पूरा भएको थर्मामिटरलाई बरफ-पानी स्नानमा फिर्ता राख्नुहोस् र पारो ०°C चिन्हसँग ठ्याक्कै मिल्छ भनी पुष्टि गर्नुहोस्।

थर्मामिटरलाई उमालेको पानीमाथिको वाष्प स्तम्भमा फर्काउनुहोस्। पारो १००°C चिन्हसँग मिल्छ भनी पुष्टि गर्नुहोस्। सेल्सियसको विधिले सावधानीपूर्वक प्रविधिसँग लगभग ±०.१°C शुद्धता प्राप्त गर्छ।

तारको बन्धन वा सिमेन्टले ग्र्याजुएट गरिएको नलीलाई काठ, पीतल वा हात्तीको हाडको पछाडिको बोर्ड पट्टीमा जोड्नुहोस्। पछाडिको बोर्डमा संख्यात्मक मापन कुँद्नुहोस् वा छाप्नुहोस्।

सेल्सियसले उमालेलाई ०° र जमेलाई १००° दिए — आधुनिक परम्पराको उल्टो। उनको तर्क विवादास्पद छ: एउटा सिद्धान्त यो हो कि उनी स्वीडिस हिउँदको तापमानमा ऋणात्मक संख्याहरूबाट बच्न चाहन्थे (उप्साला नियमित रूपमा −२० देखि −३०°C सम्म पुग्छ)। १७४४ मा सेल्सियसको मृत्युपछि मापन आधुनिक रूपमा उल्टाइयो। १९४८ मा, तौल र मापनको ९औँ सामान्य सम्मेलनले औपचारिक रूपमा 'सेन्टिग्रेड' लाई 'सेल्सियस' मा पुनःनामकरण गर्‍यो।