ः सरफेस प्लेट र मार्किङ ब्लुसँग समतलता जाँच गर्दै

सरफेस प्लेट — ग्रेनाइट वा कास्ट आइरन — तपाईंको वर्कशप जसमा निर्माण गरिएको छ त्यो सन्दर्भ समतल हो। यस ब्याचका अन्य सबै कुराहरू अन्ततः यसको विरुद्ध जाँच गरिन्छ। प्रत्येक प्रयोग अघि र पछि यसलाई सफा गर्नुहोस्, कहिल्यै पनि यसमा कुनै उपकरण नराख्नुहोस्, र कहिल्यै पनि यसमाथि कुनै धारिलो वस्तु नचलाउनुहोस्। ग्रेनाइटमा खिया लाग्दैन र प्रहार गर्दा बुर्र बन्दैन, त्यसैले यस काममा यसले कास्ट आइरनलाई विस्थापित गरेको हो; तर यसको किनारामा चिप्लिने सम्भावना हुन्छ, र किनारामा भएको चिप सन्दर्भमा स्थायी त्रुटि हो। प्रयोगमा नभएको बेला यसलाई ढाकेर राख्नुहोस्। प्लेट र कार्यवस्तुबीचको धुलो झूटो उच्च बिन्दु हो, र तपाईंले पहिल्यै समतल भएको ठाउँबाट धातु खुर्काउन एक घण्टा खर्च गर्नुहुनेछ।

प्लेटमा इन्जिनियर्स ब्लुको सानो मात्रा राख्नुहोस् र सफा प्याड वा हत्केलाको भागले तान्नुहोस् जबसम्म त्यो एकनास, लगभग पारदर्शी धमिलो तह बन्दैन। त्यसमार्फत तपाईंले प्लेट देख्न सक्नुपर्छ। नयाँ सिकारुको सामान्य गल्ती धेरै बढी प्रयोग गर्नु हो। बाक्लो तहले होचा ठाउँहरूलाई पुल बनाएर तिनलाई पनि चिन्ह लगाउँछ, जसले सम्पूर्ण सतह फेरि नीलो देखाउँछ र केही पनि बताउँदैन। तहचाहिँ तपाईंले खोजिरहेका त्रुटिहरूभन्दा पातलो हुनुपर्छ, नत्र त्यसले तिनलाई छुट्याउन सक्दैन। इन्जिनियर्स ब्लु ठीक यही कारणले नसुक्ने तेलमा रहेको पिग्मेन्ट हो: यो चल्नशील रहन्छ, सम्पर्कमा आउँदा सर्छ, र पुछिन्छ। यो चिन्ह लगाउने माध्यम हो, रंग होइन, र यो स्नेहक पनि होइन — कामहरूका बीचमा यसलाई प्लेटमा नरहन दिनुहोस्।

काम नीलो गरिएको प्लेटमा उल्टो पारेर राख्नुहोस् र कामको आफ्नै तौलभन्दा बढी तल थिचाइ नदिई केही स्ट्रोकसम्म छोटो आठ आकारमा (figure-of-eight) घुमाउनुहोस्। त्यसलाई सीधा उठाएर सतह हेर्नुहोस्। काम TOUCHED भएको ठाउँमा नीलो रंग सरेको हुन्छ, र छोएको ठाउँ उच्च हो भनिन्छ। खाली धातु न्यून हो र प्लेटसम्म पुगेको हुँदैन। यही सम्पूर्ण नियम हो, र उल्टो नियम पनि अवस्थित छ भन्ने कुरा स्पष्ट रूपमा भन्न लायक छ: नीलो WORK मा लगाएर मिल्दो भागमा घसिन्छ भने त्यसले भागका उच्च ठाउँहरू चिन्ह लगाउँछ। जुन सतहमा नीलो हुन्छ, रंग अर्को सतहको उच्च ठाउँमा सर्छ। नथिच्नुहोस्। दबाबले कामलाई मोड्छ र त्यहाँ नभएका दागहरू देखाउँछ, र पातलो भागले थामिएको बेलामा समतल भएको कुरा सजिलै रिपोर्ट गर्छ।

जब तस्बिरको सट्टा संख्यात्मक मान चाहिन्छ, सतहमाथि स्ट्रेटएज राखेर सबैभन्दा खराब ठाउँमा फिलर गेजका पातहरू मुनि छिराउने प्रयास गर्नुहोस्। जुन सबैभन्दा पातलो पात मुनि जाँदैन र जुन सबैभन्दा मोटो पात मुनि जान्छ, ती दुईले अन्तरालको सीमा तोक्छन्। यो कुरा दुवै विकर्ण र दुवै किनारमा गर्नुहोस्। सतह तपाईंले प्रयास गर्नुभएका सबै दिशाहरूमा पूर्ण रूपमा सीधा हुन सक्छ तर पनि घुमाउरो (ट्विस्टेड) हुन सक्छ, र त्यसलाई विकर्णहरूले पत्ता लगाउँछन्। सम्पूर्ण समतलमा वास्तविक संख्याहरू चाहिँदा, सतह गेजमा राखिएको डायल इन्डिकेटरलाई प्लेटमाथिको कार्यवस्तुमाथि घुमाउँदा सिधै उचाइको नक्सा प्राप्त हुन्छ, र यही कुराका लागि यहाँको सतह गेज ब्लुप्रिन्ट बनाइएको हो। ब्लुले WHERE बताउँछ; इन्डिकेटरले HOW MUCH बताउँछ; सामान्यतया तपाईंलाई दुवै चाहिन्छ।

यदि तपाईंले दुई प्लेटलाई एकअर्कामा घसेर चिन्हहरू खुरचेर हटाउनुहुन्छ भने, ती एकरूप हुन्छन् — तर समतल सतहमा होइन, बरु मिलेका दुई वक्रहरूमा, एउटा खोक्रो र अर्को उत्तल। दुई सतहहरू एकअर्कासँग पूर्ण रूपमा मिल्न सक्छन् र दुवै गलत हुन सक्छन्। तीन प्लेटले यसलाई पराजित गर्छ। A लाई B सँग घसेर सुधार गर्नुहोस्, त्यसपछि B लाई C सँग, त्यसपछि C लाई A सँग, र फेरि दोहोर्याउनुहोस्। अब प्रत्येक सतह एकअर्कासँग पनि मिल्ने अन्य दुई सतहसँग मिल्नुपर्छ, र तीनवटै जोडीहरूलाई सन्तुष्ट पार्ने एकमात्र आकार समतल हो। सुरु गर्नु अघि कुनै समतल सतह अस्तित्वमा हुनुपर्दैन। पहिलो सन्दर्भ समतलहरू यसरी नै बनाइएका थिए, र मास्टरहरू आजसम्म पनि यसरी नै उत्पादन गरिन्छ। मेट्रोलजीमा AGREEMENT र TRUTH बीचको भिन्नताको यो सबैभन्दा स्पष्ट उदाहरण पनि हो: सहमत हुने दुई उपकरणहरू सायद सँगै गलत हुन सक्छन्, र यो पत्ता लगाउन तेस्रो चाहिन्छ।