ग्रीक काइटन सिलाइ — लिननको पोसाक बनाउने

यो ब्लुप्रिन्टले सबैभन्दा सरल बनावट प्रयोग गर्छ: लिननका दुई बराबर आयत, एउटा अगाडिको र एउटा पछाडिको। पाखुराभरि पिनले अड्याइने आयोनिक काइटनका लागि हरेक आयतको चौडाइ तपाईंका फैलिएका पाखुराको नाडीदेखि नाडीसम्मको लम्बाइ बराबर राख्नुहोस्, र नरम पट्याइका लागि २०-३० सेमी थप्नुहोस्; काँधमा मात्र अड्याइने डोरिक काइटनका लागि साँघुरो आयत पुग्छ, लगभग कुहिनोदेखि कुहिनोसम्म र उही थप। हरेक आयतको लम्बाइ काँधदेखि चाहेको तल्लो किनारासम्मको दूरी बराबर राख्नुहोस् (महिलाको काइटनमा गोलीगाँठो; पुरुषकोमा घुँडा वा गोलीगाँठो), पटुकामाथि तान्नका लागि करिब २० सेमी थप्नुहोस्, र माथिल्लो पट्याइ (apoptygma) भएको डोरिक काइटनमा त्यो पट्याइको गहिराइ पनि थप्नुहोस्। धारिलो कपडा-कैँचीले सफासँग काट्नुहोस्। पुराना काइटन प्रायः ठूलो कपडाबाट काट्नुको सट्टा तानमै चाहिएको नापमा बुनिन्थे, त्यसैले बुनिएका किनारा (सेल्भेज) तुरपाई नचाहिने तयार किनारा हुन्थे; सकेसम्म सेल्भेजलाई माथि र छेउमा राख्नुहोस्।

यदि तपाईं apoptygma भएको डोरिक काइटन बनाउँदै हुनुहुन्छ भने पहिले हरेक आयतको माथिल्लो किनारा पट्याइका लागि छुट्याएको गहिराइसम्म बाहिरतिर पट्याउनुहोस् (पट्याइ छाती र ढाडमाथि झुन्डिन्छ र महिलाका पोसाकमा बढी चलन थियो)। अगाडिको आयत पछाडिकोमाथि किनारा मिलाएर राख्नुहोस्। माथिल्लो किनाराभरि दुवै तहलाई शरीरमा अडिने ठाउँमा जोड्नुहोस्। डोरिक काइटनमा काँधका दुई बिन्दुमा मात्र फिबुला (पिन वा ब्रोच; ग्रीक पिनलाई perone भनिन्थ्यो) ले अड्याउनुहोस्, बीचमा घाँटीका लागि खुला ठाउँ छोड्नुहोस् र पाखुरा खुला राख्नुहोस्। आयोनिक काइटनमा माथिल्लो किनारालाई दुवैतिर घाँटीदेखि नाडीसम्म फरक-फरक दूरीमा पिन, सिलाइ वा टाँकले जोड्नुहोस् र बन्धनहरूबीच साना खाली ठाउँ छोड्नुहोस्; पाखुरा छेउबाट निस्कन्छन् र जोडिएको किनारा खुम्च्याइएका बाहुलाजस्तो देखिने गरी झर्छ। थप चौडाइले ग्रीक पहिरनको पहिचान बनेका नरम पट्याइहरू बनाउँछ।

माथिल्लो किनारा अड्याइसकेपछि हरेक छेउलाई पाखुराको प्वालको ठीक मुनिदेखि तल्लो किनारासम्म सादा टाँका वा ब्याकस्टिच र लिननको धागोले सिलाउनुहोस्। डोरिक काइटनमा हरेक छेउको माथिल्लो २०-२५ सेमी पाखुराका लागि खुला छोड्नुहोस्; आयोनिक काइटनमा पाखुरा माथिल्लो किनाराका छेउबाट निस्कन्छन्, त्यसैले हरेक छेउको माथि कपडा स्वतन्त्र रूपमा झर्न पुग्ने जति मात्र खुला छोड्नुहोस्। सिलाइ सफा र बलियो हुनुपर्छ, किनभने हिँड्दा यसैले झुन्डिएको कपडाको भार बोक्छ। हरेक पोसाक बन्द गरेर सिलाइँदैनथ्यो: स्पार्टाका केटीहरूको पेप्लोस एक छेउमा खुला रहन्थ्यो, र अरू ग्रीकहरूले उनीहरूलाई phainomerides, अर्थात् 'तिघ्रा देखाउनेहरू' भनेर जिस्क्याउँथे। पूर्ण रूपमा बन्द काइटनका लागि दुवै छेउ सिलाउनुहोस्।

काइटन लगाउनुहोस् र यसको वरिपरि पटुका (zoster वा zone) बाँध्नुहोस्। कपडालाई पटुकामाथि तानेर फुलेको पट्याइ, kolpos, बनाउनुहोस्, जसले तल्लो किनारालाई पनि चाहेको लम्बाइमा ल्याउँछ। महिलाका काइटन गोलीगाँठोसम्म लगाइन्थ्यो। पुरुषहरूले आर्केइक कालमा लामो काइटन लगाउँथे र पछि प्रायः घुँडासम्म, अनि कामदार वा सिपाहीले सजिलै हिँडडुल गर्न यसलाई अझ छोटो गरी सुर्काउन सक्थे। पटुका कहाँ छ र त्यसमाथि कति कपडा फुलाइएको छ भन्ने कुराले पोसाकको रूप निकै बदल्छ: कम्मरमा पटुका 'तल्लो कसाइ' र छातीको ठीक मुनि पटुका 'माथिल्लो कसाइ' भनिन्छ।

यदि कुनै किनारा काँचो काटिएको छ (सेल्भेज होइन) भने त्यसलाई साना टाँकाले साँघुरो बेरिएको तुरपाई गर्नुहोस्। ग्रीक पोसाकमा प्रायः तानमै बुनिएका सजावटी किनारी हुन्थे — ज्यामितीय बुट्टा, मियान्डर (ग्रीक कुञ्जी) वा किनाराभरि रङ्गीन धर्का। यदि तपाईंको कपडामा बुनिएको किनारी छैन भने तल्लो किनारा र घाँटीभरि फित्ता वा गोटा सिलाउन सक्नुहुन्छ। तयार काइटन उभिँदा ठाडा पट्याइमा झर्नुपर्छ। यसमाथि अरू पोसाक लगाइन्थ्यो: हिमेसन, एउटा ठूलो बर्को, र पुरुषका लागि chlamys, घोडचढी र सिपाहीलाई मन पर्ने छोटो बर्को।