
निटर बेडबाट साल्टपिटर उमार्नु — हरेक जीवित प्राणीमा रहेको विस्फोटक तत्व
नाइट्रोजन (N, तत्व 7) पृथ्वीको वायुमण्डलको 78% हिस्सा बनाउँछ — तपाईंले लिने हरेक सास मुख्यतः नाइट्रोजन ग्यास (N₂) हो। तैपनि यो प्रशस्त तत्व अलग गर्न र बुझ्न सबैभन्दा कठिन मध्ये एक थियो, किनभने N≡N त्रिबन्ध (945 kJ/mol) कुनै पनि सामान्य द्विपरमाणुक अणुमा सबैभन्दा बलियो बन्धन हो। कोठाको तापक्रममा नाइट्रोजन ग्यास लगभग पूर्ण रूपमा निष्क्रिय हुन्छ। यसको नाम ग्रीक 'nitron genes' — 'niter-forming' बाट आएको हो, किनभने यसले साल्टपिटर (पोटासियम नाइट्रेट, KNO₃) उत्पादनमा भूमिका खेल्छ।
डेनियल रदरफोर्डले 1772 मा सिलबन्द हावाको भाँडाबाट अन्य सबै ग्यासहरू जलाएर र सोसेर पहिलो पटक नाइट्रोजन अलग गरे, तर यस तत्वको वास्तविक महत्व यसका यौगिकहरूमा निहित छ। जीवित प्राणीहरूमा नाइट्रोजन चौथो सबैभन्दा प्रशस्त तत्व हो (हाइड्रोजन, अक्सिजन र कार्बन पछि), किनभने हरेक एमिनो एसिड, हरेक प्रोटिन, र DNA को हरेक तन्तुमा नाइट्रोजन परमाणु हुन्छ। नाइट्रोजन चक्र — वायुमण्डलीय N₂ लाईब्याक्टेरियाद्वारा NH₃ मा स्थिर गरिन्छ, माटोका सूक्ष्मजीवद्वारा NO₃⁻ मा अक्सिकृत गरिन्छ, बिरुवाले सोस्छ, जनावरले खान्छ, र पुनः N₂ मा विघटन हुन्छ — यही रासायनिक इन्जिनले सबै जीवन सम्भव बनाउँछ।
हबर-बोश प्रक्रिया (1913) ले कृत्रिम अमोनिया सम्भव बनाउनु अघि, मानवजातिको स्थिर नाइट्रोजनको प्राथमिक स्रोत साल्टपिटर थियो — पोटासियम नाइट्रेट (KNO₃) — जुन निटर बेडहरूमा पोटाश-धनी माटोसँग जैविक फोहोर कम्पोस्ट गरेर मेहनतपूर्वक उत्पादन गरिन्थ्यो। यो ब्लुप्रिन्टले परम्परागत निटर बेड प्रक्रिया सिकाउँछ, जसले युद्धलाई परिवर्तन गर्ने बारुदको सामग्री, पूर्व-औद्योगिक कृषिलाई पोषण दिने मल, र लामो दूरीको नुनिलो मासुको व्यापार सम्भव बनाउने खाद्य परिरक्षक उत्पादन गर्यो।
निर्देशनहरू
नाइट्रोजनका गुणहरू र आवर्त सारणीमा यसको स्थान बुझ्नुहोस्
नाइट्रोजनका गुणहरू र आवर्त सारणीमा यसको स्थान बुझ्नुहोस्
नाइट्रोजन (N, तत्व संख्या 7) समूह 15 (प्निक्टोजेन), कालखण्ड 2 मा पर्दछ। यसको परमाणु तौल 14.007 छ र इलेक्ट्रोन विन्यास [He] 2s² 2p³ हो। पाँचवटा भ्यालेन्स इलेक्ट्रोनसहित, नाइट्रोजनले अधिकतम तीनवटा सहसंयोजक बन्ध बनाउन सक्छ, जसले आणविक नाइट्रोजन (N₂) मा अत्यन्त बलियो N≡N त्रिबन्ध बनाउँछ। यो त्रिबन्धका कारण N₂ ग्यास सामान्य तापक्रममा लगभग पूर्ण रूपमा अक्रिय हुन्छ — यसलाई तोड्न 3000 °C भन्दा माथिको तापक्रम वा विशेष इन्जाइम (नाइट्रोजनेज) आवश्यक पर्दछ।
शुद्ध नाइट्रोजन रंगहीन, गन्धहीन र स्वादहीन ग्यास हो, जुन −196 °C मा स्पष्ट तरलमा परिणत हुन्छ। यो पृथ्वीको वायुमण्डलमा सबैभन्दा प्रचुर मात्रामा पाइने ग्यास हो (आयतनअनुसार 78.09%)। यौगिकहरूमा नाइट्रोजनको अक्सिकरण अवस्था −3 (अमोनिया, NH₃ मा) देखि +5 (नाइट्रेट, NO₃⁻ मा) सम्म हुन्छ। यो रासायनिक बहुमुखीपनले नाइट्रोजनलाई जीवनका लागि अपरिहार्य बनाउँछ: यसले एमिनो एसिडको मेरुदण्ड (−NH₂ समूह), न्युक्लियोटाइड बेसहरू (DNA/RNA मा रहेका प्युरिन र पाइरिमिडिन), र क्लोरोफिल (प्रकाश संश्लेषणमा सूर्यप्रकाश समात्ने अणु) बनाउँछ।
नाइट्रोजन चक्र र प्राकृतिक नाइट्रेट निर्माण बुझ्नुहोस्
नाइट्रोजन चक्र र प्राकृतिक नाइट्रेट निर्माण बुझ्नुहोस्
वायुमण्डलीय N₂ नाइट्रोजन स्थिरीकरण मार्फत जैविकमण्डलमा प्रवेश गर्दछ: बिजुलीको प्रहारले N₂ लाई नाइट्रोजन अक्साइड (NO, NO₂) मा रूपान्तरण गर्दछ, र नाइट्रोजन स्थिरीकरण गर्ने ब्याक्टेरिया (दलहन जरा गाँठोमा रहने Rhizobium, स्वतन्त्र रूपमा बाँच्ने Azotobacter) ले नाइट्रोजनेज इन्जाइमको प्रयोग गरेर N₂ लाई अमोनिया (NH₃) मा रूपान्तरण गर्दछन्। यो अमोनिया माटोमा प्रवेश गर्दछ।
नाइट्रिफिकेसन साल्टपिटर उत्पादनको मुख्य प्रक्रिया हो: माटोका ब्याक्टेरिया Nitrosomonas ले अमोनियालाई नाइट्राइट (NH₃ → NO₂⁻) मा अक्सिडाइज गर्दछन्, र Nitrobacter ले नाइट्राइटलाई नाइट्रेट (NO₂⁻ → NO₃⁻) मा अक्सिडाइज गर्दछन्। नाइट्रेट (NO₃⁻) पानीमा घुलनशील हुन्छ र माटोमा सर्न सक्षम हुन्छ। जब यो पोटासियम आयन (K⁺) सँग भेटिन्छ — उदाहरणका लागि काठको खरानीबाट — यसले पोटासियम नाइट्रेट (KNO₃, साल्टपिटर) बनाउँछ। यो एउटा प्राकृतिक प्रक्रिया हो जुन जहाँ पनि हुन्छ जहाँ विघटन हुँदै गरेको जैविक पदार्थ क्षारीय, पोटासियम-सम्पन्न माटोसँग मिल्छ। निटर बेड विधिले नाइट्रिफाइंग ब्याक्टेरियाका लागि इष्टतम अवस्था प्रदान गरेर यस प्रक्रियालाई तीव्र बनाउँछ।
सुरक्षित स्थान छान्नुहोस् र नाइटर बेडको आधार तयार गर्नुहोस्
सुरक्षित स्थान छान्नुहोस् र नाइटर बेडको आधार तयार गर्नुहोस्
वर्षाबाट सुरक्षित रहेको सुरक्षित स्थान छान्नुहोस् — छत वा टेवा छानो अनिवार्य छ, किनभने वर्षाले घुलनशील नाइट्रेट क्रिस्टलहरू संकलन गर्नु अघि नै घोलेर बगाइदिन्छ। ऐतिहासिक नाइटर बेडहरू गोठको पर्खालको छेउमा, बाहिर निस्केका छानोमुनि, वा विशेष रूपमा बनाइएका नाइटर शेडहरूमा बनाइन्थे। जमिन राम्ररी पानी निकासयुक्त हुनुपर्छ; जमेको पानीले एरोबिक नाइट्रिफाइङ ब्याक्टेरियालाई मार्छ।
लगभग 2 मिटर लामो, 1 मिटर चौडा र 30 सेमी गहिरो उथलो आयताकार खाडल खन्नुहोस्। बहुमूल्य नाइट्रेट-समृद्ध तरल तल्लो जमिनमा बग्न नरोक्नका लागि खाडलको पिँधमा 5 सेमी बाक्लो कम्प्याक्ट गरिएको माटोको तह लगाउनुहोस्।
चाहिने औजार:
खन्ने बेल्चा
बेल्चानिटर बेडको कम्पोस्ट सामग्री मिलाउनुहोस्
निटर बेडको कम्पोस्ट सामग्री मिलाउनुहोस्
निटर बेडमा तीनवटा घटक आवश्यक पर्छ: नाइट्रोजन स्रोत (विघटन हुँदै गरेको जैविक पदार्थ), क्षारीय पोटासियम स्रोत (काठको खरानी वा पुरानो मसला), र एउटा छिद्रयुक्त म्याट्रिक्स (परालले) जसले एरोबिकब्याक्टेरियाका लागि वायु प्रवाह प्रदान गर्दछ। कम्पोस्ट गरिएको पशुमल र काटिएको पराललाई आँखाले अन्दाजी लगभग बराबर आयतनमा मिलाउनुहोस्। त्यसपछि कुल आयतनको लगभग 10–15% काठको खरानी (पोटाश स्रोत) थप्नुहोस्। मलले अमोनिया प्रदान गर्दछ जसलाई ब्याक्टेरियाले नाइट्रेटमा अक्सिडाइज गर्छन्; परालले संरचना र वायु प्रवाह दिन्छ; पोटाशले नाइट्रेटसँग मिल्न पोटासियम आयनहरू प्रदान गर्दछ।
पुरानो चुना मसला वा प्लास्टरको भग्नावशेष एउटा उत्कृष्ट थप हो — क्याल्सियम कार्बोनेटले नाइट्रिफाइङ ब्याक्टेरियाले मन पराउने क्षारीय pH (7.5–8.5) कायम राख्न मद्दत गर्दछ। मसलाका टुक्राहरू कुचेर मिलाउनुहोस्।
यस चरणका सामग्री:
कम्पोस्ट बनाइएको गाईको गोबर
काटिएको पराल
कडा काठको खरानी
चुन (क्याल्सियम हाइड्रोक्साइड)चाहिने औजार:
बेल्चानाइटर बेडलाई तहहरूमा बनाउनुहोस्
नाइटर बेडलाई तहहरूमा बनाउनुहोस्
तयार गरिएको खाडलमा मिश्रित सामग्री तहहरूमा भर्नुहोस्, हल्का रूपमा थिच्दै। बेडलाई 40–50 cm अग्लो बनाउनुहोस् — निकासका लागि यसलाई जमिनको सतहभन्दा अलिकति माथि थुप्रो पारिएको हुनुपर्छ। बेडमा हावा सञ्चार हुनसक्ने गरी पर्याप्त पोरस रहनुपर्छ; नाइट्रिफाइङ ब्याक्टेरिया कडा रूपमा एरोबिक हुन्छन् र अक्सिजन बिना मर्छन्। सामग्रीलाई बाक्लो डल्लोमा नथिच्नुहोस्।
थुप्रोको माथिल्लो भागलाई हल्का ढलानको आकार दिनुहोस् ताकि कुनै पनि आकस्मिक पानीको सम्पर्क बगेर जाओस्, भित्र नसुसेस्।
चाहिने औजार:
बेल्चाबेडलाई ६–१२ महिनासम्म व्यवस्थित राख्नुहोस्
बेडलाई ६–१२ महिनासम्म व्यवस्थित राख्नुहोस्
नाइटर बेडलाई यसको ६–१२ महिनाको वृद्धि अवधिभर नियमित मर्मतसम्भार चाहिन्छ। हरेक २–४ हप्तामा बेलचाले बेडलाई घुमाउनुहोस्, बाहिरी सामग्रीलाई भित्रतिर र भित्री सामग्रीलाई बाहिरतिर मिलाउँदै। यसले समान हावा प्रवाह सुनिश्चित गर्छ र जीवाणु उपनिवेशहरूलाई पूरै बेडमा वितरण गर्छ। यदि बेड पूर्ण रूपमा सुक्यो भने यसलाई पिसाब वा मल-पानीले अल्छि मात्र भिजाउनुहोस् — जीवाणुलाई केही चिस्यान चाहिन्छ तर पूर्ण संतृप्ति होइन।
जैविक प्रक्रिया यस प्रकार हुन्छ: जैविक नाइट्रोजन (प्रोटिन) → विघटन गर्ने जीवाणुद्वारा अमोनिया (NH₃) → Nitrosomonas द्वारा नाइट्राइट (NO₂⁻) → Nitrobacter द्वारा नाइट्रेट (NO₃⁻) → पोटासको साथ प्रतिक्रियाद्वारा पोटासियम नाइट्रेट (KNO₃)। यो शृंखला महिनौँ लिन्छ किनभने अर्को सुरु हुनुअघि प्रत्येक जीवाणु जनसंख्या स्थापित हुनुपर्छ। धेरै महिनापछि सतहमा सेतो क्रिस्टलीय पदार्थ (नुनको पपडी) देखिनु नाइट्रेट निर्माण भइरहेको संकेत हो।
चाहिने औजार:
बेल्चानाइट्रेट-समृद्ध माटो संकलन गर्नुहोस्
नाइट्रेट-समृद्ध माटो संकलन गर्नुहोस्
६–१२ महिनापछि, नाइटर बेडको माटोको खुला सतहमा सेता क्रिस्टलीय पर्पटी देखिनुपर्छ। सतहका पर्पटीहरू खुर्केर माथिल्लो १०–१५ सेमी माटो सङ्कलन गर्नुहोस् — यहीँ नाइट्रेट सान्द्रता सबैभन्दा बढी हुन्छ, किनभने चिस्यान वाष्पीकरण हुँदा केशिका क्रियाले घुलनशील KNO₃ लाई सतहतर्फ तान्छ। यो नाइट्रेट-समृद्ध माटो सुकेको बाल्टी वा ब्यारेलमा जम्मा गर्नुहोस्।
चाहिने औजार:
बेल्चा
सङ्कलन गर्ने बाल्टिनपृथ्वीबाट पानीले नाइट्रेट लीच गर्नुहोस्
पृथ्वीबाट पानीले नाइट्रेट लीच गर्नुहोस्
कटनी गरिएको नाइट्रे माटोलाई तलमा पराल फिल्टर भएको काठको ब्यारेलमा प्याक गर्नुहोस् — पोटास निकाल्न प्रयोग गरिने उही लीचिङ ब्यारेल डिजाइन। माटोमार्फत बिस्तारै सफा पानी खन्याउनुहोस्। पानीले घुलनशील पोटासियम नाइट्रेट (KNO₃) का साथै अन्य लवणहरू (NaCl, KCl, क्याल्सियम लवणहरू) लाई घोल्छ। तलबाट बग्ने खैरो तरल पदार्थ कच्चा नाइटर लिकर हो।
पोटास लाइको जस्तै, उच्च सान्द्रताका लागि लिकरलाई माटोमार्फत दोस्रो पटक पार गर्नुहोस्। परिणामस्वरूप घोलको स्वाद स्पष्ट रूपमा तीतो हुनुपर्छ र जिब्रोमा चिसो लाग्नुपर्छ — नाइट्रेट घोलहरूको लागि एउटा परम्परागत फिल्ड परीक्षण।
यस चरणका सामग्री:
सफा पानी (पखाल्नका लागि)
काटिएको परालचाहिने औजार:
काठको पीपा
सङ्कलन गर्ने बाल्टिननिटर तरल उम्रिएर सल्टपिटर क्रिस्टलाइज गर्नुहोस्
निटर तरल उम्रिएर सल्टपिटर क्रिस्टलाइज गर्नुहोस्
सान्द्र निटर तरललाई ठूलो फलामे भाँडोमा हाल्नुहोस् र पानी वाष्पीकरण गर्न स्थिर आगोमा उमाल्नुहोस्। घोल सान्द्र हुँदै जाँदा, अशुद्धताहरू (क्यालसियम सल्फेट, सोडियम क्लोराइड) पहिले अवक्षेपित हुन्छन् किनभने तिनीहरू KNO₃ भन्दा तातो पानीमा कम घुलनशील हुन्छन्। यी अशुद्धताहरू स्लटेड चम्चा वा कचौराले सतहबाट हटाउनुहोस्।
जब तरल आफ्नो मूल आयतनको लगभग एक-तिहाई हुन्छ, भाँडोलाई आगोबाट हटाएर बिस्तारै चिसो हुन दिनुहोस्। तापक्रम घट्दा, पोटासियम नाइट्रेट घोलबाट क्रिस्टलाइज हुन्छ किनभने KNO₃ तातो पानीमा (100 °C मा 246 g/100 mL) चिसो पानीभन्दा (20 °C मा 32 g/100 mL) धेरै बढी घुलनशील हुन्छ। तरल चिसिँदा सल्टपिटरका लामा, सियोजस्ता क्रिस्टलहरू बन्छन्। पुनःक्रिस्टलीकरणको आधार यो नाटकीय घुलनशीलता भिन्नता नै हो — यसैले KNO₃ लाई केवल घोल्ने, छान्ने र चिसो गर्ने प्रक्रियाले शुद्ध गर्न सकिन्छ।
यस चरणका सामग्री:
दाउराचाहिने औजार:
खड्कुलो
आगो चलाउने डन्डीसल्टपिटरका क्रिस्टलहरू सङ्कलन गरेर सुकाउनुहोस्
सल्टपिटरका क्रिस्टलहरू सङ्कलन गरेर सुकाउनुहोस्
तरल पदार्थ कोठाको तापक्रममा चिसिएपछि, बाँकी तरल पदार्थ (मदर लिक्युअर) झारिदिनुहोस् र भाँडोको पिँध र छेउमा जमेको क्रिस्टलीय पदार्थ सङ्कलन गर्नुहोस्। भिजेका क्रिस्टलहरू सफा कपडा वा काठको ट्रेमा तातो, सुख्खा र आश्रययुक्त ठाउँमा फैलाउनुहोस्। १–२ दिनभित्र पूर्ण रूपमा सुक्न दिनुहोस्। सुकेका क्रिस्टलहरू कच्चा सल्टपिटर हुन् — केही अशुद्धिसहितको पोटासियम नाइट्रेट (KNO₃)।
उच्च शुद्धताका लागि, कच्चा सल्टपिटरलाई न्यूनतम मात्रामा उम्लिरहेको पानीमा घोल्नुहोस्, घुल्न नसक्ने अशुद्धिहरू हटाउन कपडाद्वारा तातो अवस्थामै छान्नुहोस्, र बिस्तारै चिस्याएर पुनः क्रिस्टलीकरण हुन दिनुहोस्। प्रत्येक पुनःक्रिस्टलीकरण चक्रले शुद्धता बढाउँछ। दुई वा तीन चक्रले बारुद निर्माणका लागि पर्याप्त शुद्ध सल्टपिटर उत्पादन गर्छ।
चाहिने औजार:
मसिनो जालीको चाल्नो
सङ्कलन गर्ने बाल्टिनजलाउने परीक्षण (burn test) द्वारा साल्टपिटर (saltpeter) को शुद्धता परीक्षण गर्नुहोस्
जलाउने परीक्षण (burn test) द्वारा साल्टपिटर (saltpeter) को शुद्धता परीक्षण गर्नुहोस्
चारकोल डिस्क वा आगो नलाग्ने सतहमा सुकेका साल्टपिटर क्रिस्टलको सानो मात्रा राख्नुहोस्। क्रिस्टलमा ज्वाला छुवाउनुहोस्। शुद्ध पोटासियम नाइट्रेट 400 °C मा विघटित हुन्छ र अक्सिजन ग्यास मुक्त गर्छ: 2KNO₃ → 2KNO₂ + O₂। मुक्त भएको अक्सिजनले दहनलाई सहयोग गर्दा क्रिस्टलहरू तीव्र रूपमा चम्किन्छन् र फुस्सफुस्स आवाज निकाल्छन्। विघटित हुँदै गरेको साल्टपिटरको नजिक दन्किरहेको अंगार वा पातलो काठी राख्नुहोस् — मुक्त भएको अक्सिजनले यसलाई पुनः बाल्दा यो चम्किलो ज्वालामा फुट्नुपर्छ। यही गुणले KNO₃ लाई बारुदमा अनिवार्य बनाउँछ: यसले बन्द ठाउँमा चारकोल र गन्धक विस्फोटक रूपमा जल्न सक्ने अक्सिजन उपलब्ध गराउँछ।
यदि नमूना फुस्सफुस्स नगरी वा अक्सिजन नछोडी केवल पग्लिन्छ भने, यसमा धेरै बढी सोडियम क्लोराइड (सामान्य नुन) वा अन्य अशुद्धता छ र अर्को पुनः क्रिस्टलीकरण चक्र आवश्यक छ।
यस चरणका सामग्री:
कोइलानाइट्रोजनको सभ्यतासँगको सम्बन्ध बुझ्नुहोस्
नाइट्रोजनको सभ्यतासँगको सम्बन्ध बुझ्नुहोस्
नाइट्रोजन यौगिकहरूले तीन माध्यमबाट सभ्यताको आकार दिएका छन्। कृषि: नाइट्रोजन N-P-K मल प्रणालीमा N हो। हरेक बालीलाई अमिनो एसिड र प्रोटिनका लागि नाइट्रोजन चाहिन्छ। कृत्रिम मल आउनु अघि, कृषिमा प्रयोग हुने सबै नाइट्रोजन गोठेमल, दलहन फेरबदल, वा नाइटर निक्षेपबाट आउँथ्यो — जसले जमिनले कति मानिसलाई खुवाउन सक्थ्यो भन्ने सीमित गर्थ्यो। हेबर-बोश प्रक्रिया (फ्रिट्ज हेबर, 1909; कार्ल बोश, औद्योगिक स्तर, 1913) ले उच्च तापक्रम र दबाबमा वायुमण्डलीय N₂ र H₂ बाट अमोनिया संश्लेषण गर्छ: N₂ + 3H₂ → 2NH₃। यही एउटा आविष्कारले संसारको हालको जनसंख्याको लगभग आधालाई खुवाउँछ। युद्ध: बारूद (75% KNO₃, 15% काठकोइला, 10% गन्धक) ले 13औं शताब्दीदेखि 19औं शताब्दीसम्म युद्धमा प्रभुत्व जमायो। युरोपेली राष्ट्रहरूले साल्टपिटर मानिसहरू — नाइट्रेट-समृद्ध माटो निकाल्न गोठका भुइँ र तहखाना खन्ने कानुनी अधिकार भएका सरकारी एजेन्टहरू — राखेका थिए। खाना संरक्षण: साल्टपिटरले मासुलाई नाइट्राइट (NO₂⁻) मा रूपान्तरण गरेर निको पार्छ, जुन मायोग्लोबिनसँग प्रतिक्रिया गरी निको पारिएको मासुको गुलाबी रंग बनाउँछ र Clostridium botulinum (बोटुलिजमब्याक्टेरिया) लाई रोक्छ।
नाइट्रोजन त्यो तत्व हो जसले खाने टेबुललाई युद्धमैदानसँग जोड्छ — र हरेक सासमा रहेको अदृश्य ग्यासलाई जीवन सम्भव बनाउने रसायनशास्त्रसँग जोड्छ।
सामग्री
8- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
- 1 टुक्राप्लेसहोल्डर
जोडिएका खाकाका सामग्री
यो खाकाले बनाउँछ
CC0 सार्वजनिक डोमेन
यो ब्लुप्रिन्ट CC0 अन्तर्गत जारी गरिएको छ। तपाईं अनुमति नसोधी प्रतिलिपि, परिमार्जन, वितरण र प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।
ब्लुप्रिन्ट मार्फत उत्पादनहरू किनेर सिर्जनाकर्तालाई सहयोग गर्नुहोस् सिर्जनाकर्ता कमिसन विक्रेताले तोकेको, वा यो ब्लुप्रिन्टको नयाँ संस्करण बनाउनुहोस् र आम्दानी बाँड्न आफ्नो ब्लुप्रिन्टमा जडानको रूपमा समावेश गर्नुहोस्।


