ก่องเข้า (kong khao) — क्रस परेका काठका खुट्टामाथि बुनेको बाँसको गाग्रो, खाना छोप्ने बिर्कोजस्तो बिर्कोसहित, खेतमा लगिन्छ

"kong khao प्रायः घरबाट टाढा जाँदा साथमा लगिन्छ, किनभने यसको आधार अग्लो हुन्छ जसले गर्दा यसलाई पानी भरिएको खेतमा राख्न सकिन्छ, ताकि कमिला भात र तरकारीमा नचढून्।" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

बाँस चिरेर चोया बनाउनुहोस् र दुई तहको गाग्रो आकारको जिउ बुन्नुहोस्, बाहिरी तह सजावटी ढाँचामा।

मिश्रित कडा काठका दुई फल्याक X आकारमा क्रस पारेर पिँधमा बाँध्नुहोस् ताकि kong उभियोस्।

खाना छोप्ने बिर्कोको आकारको बिर्को बुन्नुहोस्, जसको किनारा ताडको डाँठको होस्, र पिँधबाट माथि उठ्ने फन्दाहरू बनाउनुहोस् झुन्ड्याउने वा काँधमा बोक्ने डोरीका लागि।

ก่องเข้า (kong khao) का वास्तविक तस्बिरहरू, พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) बाट (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

बाफमा पकाएको टाँसिने चामल kong khao मा राख्नुहोस् र बिर्को लगाउनुहोस्। भातको बाफ बिस्तारै निस्कन्छ, त्यसैले भात लामो समयसम्म तातो रहन्छ। काँधमा बोकेर खेत जानुहोस् र पानी भरिएको खेतमा यसको अग्लो खुट्टामा उभ्याउनुहोस्, ताकि कमिला भात र तरकारीमा नचढून्।

ठूलो kong khao लाई kong khao po भनिन्छ; धान भकारीमा भित्र्याउने संस्कारमा बाफमा पकाएको भातका लागि प्रयोग हुनेलाई kong khao khwan भनिन्छ। Kathin पुण्य पर्वमा गाउँलेहरू मन्दिरमा चढाउन kong khao ल्याउँछन्। स्रोत: सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, दैनिक प्रयोगका परम्परागत वस्तुहरूको डेटाबेस, "ก่องเข้า" (CC BY 4.0 इजाजतपत्र)। **सीमाहरू** स्रोतमा न नाप दिइएको छ न बुनाइको ढाँचा।