सहयोग
कला
सुन्दरता र कल्याण
हस्तकला
संस्कृति र इतिहास
मनोरञ्जन
वातावरण
खाना र पेय
रिभर्स इन्जिनियरिङ
विज्ञान
खेलकुद
प्रविधि
पहिर्न मिल्ने
काठका किलाहरू (Treenails) बनाउने — काठको फ्रेमिङ र जहाज निर्माणका लागि काठका कीला
English
Woody

सिर्जनाकर्ता

Woody

26. मे 2026NO
९५
०
०
०
०

काठका किलाहरू (Treenails) बनाउने — काठको फ्रेमिङ र जहाज निर्माणका लागि काठका कीला

फलामका कीला सस्ता हुनुअघि, काठलाई काठले बाँधिन्थ्यो। Treenail (उच्चारण 'trunnel') भनेको ड्रिल गरिएको प्वालमा हाले र काठको जोड कस्न प्रयोग गरिने बेलनाकार काठको कील हो। Treenails ले मध्यकालीन छाना ट्रस, भाइकिङ लङशिप र पोस्ट-एन्ड-बिम खलिहानहरूलाई शताब्दीौंसम्म जोडेर राखे। धेरै प्रयोगमा तिनीहरू फलामका कीलाभन्दा राम्रो प्रदर्शन गर्छन् — तिनीहरूमा खिया लाग्दैन, भिजेपछि फुलेर जोड कस्छन्, र काठसँगै लचकिन्छन्, ढिलो हुँदैनन्।

Treenails सधैं आफूले जोड्ने काठभन्दा कडा वा कम्तीमा उत्तिकै कडा काठबाट बनाइन्छन्। ओखका फ्रेमहरूमा ओखका treenails, वा नरम काठको निर्माणमा locust treenails। तिनीहरू सीधा दानाको काठबाट चिरेर बनाइन्छन्, कहिल्यै काटेर होइन — चिराइले कीलाको शियर बल दिने दानाको निरन्तरता कायम राख्छ। काटिएको कीलाका फाइबरहरू भार पर्दा चडकिन्छन्।

प्रविधि सरल छ: बिलेटलाई खस्रो वर्गाकार टुक्राहरूमा चिर्नुहोस्, त्यसपछि प्वाल भएको स्टिल प्लेटमार्फत हानेर (राउन्डिङ डाइ) वा ड्रअनाइफले काटेर गोलाकार बनाउनुहोस्। तयार भएको treenail अलि टेपर गरिएको हुन्छ, ताकि त्यो प्वालमा सजिलै सुरु गर्न र मुङ्ग्रोले ठोकेर पूरै भित्र पठाउन सकियोस्। कुनै परम्परामा बाहिर निस्किएको टुप्पो चिरेर त्यसमा सानो कडा काठको पाचर हालिन्छ, जसले treenail लाई स्थायी रूपमा थिचेर राख्छ।

शुरुआती
१-२ घण्टा (२०-३० वटा कीलाको एउटा ब्याचका लागि)

निर्देशनहरू

1

सीधा दानादार कडा काठ छान्नुहोस्

ओक, खरानी, लोकस्ट, वा त्यस्तै घना कडा काठको टुक्रा छान्नुहोस् जसको दाना पूर्ण रूपमा सीधा होस् र गाँठो नहोस्। दाना खुटीको पूरै लम्बाइभरि विचलन बिना जानुपर्छ — कुनै पनि आडाभेडी दानाको कमजोरीले ट्रेनेल शियर लोडमा भाँचिनेछ। चिराइका लागि हरियो काठ सबैभन्दा राम्रो काम गर्छ। उपयोगी खुटी ब्याच उत्पादन गर्नका लागि लगभग 30-40 cm लम्बाइ र कम्तीमा 8 cm व्यासको बिलेट चाहिन्छ।

यस चरणका सामग्री:

खर्सुको पाटो (रातो)खर्सुको पाटो (रातो)1 टुक्रा
2

बिलेटलाई वर्गाकार ब्ल्याङ्कमा चिर्नुहोस्

बिलेटलाई फ्रो वा वेज प्रयोग गरी लम्बाइमा चारवटा भागमा चिर्नुहोस्, त्यसपछि प्रत्येक चौथाइ भागलाई क्रस-सेक्सनमा करिब 2-3 cm वर्गाकार टुक्रामा चिर्नुहोस्। सटीक आकार तपाईंले पेग गर्दै गरेको प्वालको व्यासमा निर्भर गर्छ — ब्ल्याङ्कहरू तयार भएको पेगभन्दा अलि ठूला हुनुपर्छ। प्रत्येक चिरान ठीक दानाको दिशामा हुनुपर्छ। जुन ब्ल्याङ्कको दाना छेउबाट निस्किन्छ, ती हटाउनुहोस् — ती कमजोर पेग हुनेछन्।

चाहिने औजार:

फ्रो (चिर्ने चक्कु)फ्रो (चिर्ने चक्कु)
3

खाली ठाउँहरूलाई गोलो बनाउनुहोस्

प्रत्येक वर्गाकार खाली ठाउँलाई बोरिएको प्वालमा फिट हुनका लागि गोलो बनाउनुपर्छ। परम्परागत विधि भनेको राउन्डिङ डाइ हो — खाली ठाउँभन्दा अलिकति सानो गोलो प्वाल भएको बाक्लो फलामको पाता। खाली ठाउँलाई प्वालमाथि राखेर मगरले ठेलेर त्यसबाट पठाउनुहोस्। पाताले कुनाहरू छिल्छ र एउटै प्रहारमा बेलनाकार खुट्टा बनाउँछ। डाइबिना, शेभ हर्समा ड्रअनाइफ प्रयोग गरी खाली ठाउँलाई गोलो बनाउनुहोस्, र क्रस-सेक्सन गोलाकार राख्न बारम्बार घुमाउनुहोस्।

चाहिने औजार:

दुई बीँडको तान्ने चक्कुदुई बीँडको तान्ने चक्कु
छिल्ने बेन्चछिल्ने बेन्च
काठको मुङ्ग्रोकाठको मुङ्ग्रो
4

अगाडिको छेउ पातलो पार्नुहोस्

प्रत्येक खुट्टाको एक छेउमा हल्का पातलो पार्नुहोस् — लगभग 2-3 cm मा बिस्तारै साँघुरो पार्दै एउटा भुतुक्के (बोथो) टुप्पो बनाउनुहोस्। यो पातलो बनावटले खुट्टालाई प्वालभित्र सजिलै सुरु गर्न दिन्छ र हाने्दा आफैं केन्द्रमा बस्न मद्दत गर्छ। टुप्पो धारिलो नबनाउनुहोस् — धारिलो टुप्पोले वरपरको काठ चिर्छ। पातलो बनावट यति कोमल हुनुपर्छ कि हान्दाको पहिलो सेन्टिमिटरभित्रै खुट्टा प्वालको भित्तासँग सम्पर्कमा आओस्।

चाहिने औजार:

दुई बीँडको तान्ने चक्कुदुई बीँडको तान्ने चक्कु
5

प्वालहरू बोर गर्नुहोस् र काठका पेगहरू (ट्रेनेइल) हाताले ठोक्नुहोस्

काठको जोडाइमा अगरले प्वालहरू बोर गर्नुहोस्। प्वालको व्यास पेगको व्याससँग नजिकबाट मेल खानुपर्छ — ढिलो पेगमा कुनै पनि समात शक्ति हुँदैन। परम्परागत काठ फ्रेमिङमा, टेनन (tenon) को प्वाल मोर्टिस (mortise) को प्वालबाट अलिकति विस्थापित गरिन्छ (ड्रō-बोरिङ)। जब ट्रेनेइललाई दुवैबाट ठोकिन्छ, यसले जोडाइलाई कस्सिन्छ। पेगलाई काठको मुङ्ग्रोले ठोक्नुहोस्, धातुको हथौडाले होइन — धातुले पेगको टुप्पो मसिनो बनाउँछ। पेग कसिलो र सतहसँग समतल वा अलिकति उठेको नहुँदासम्म ठोक्नुहोस्।

चाहिने औजार:

हातको बर्माहातको बर्मा
काठको मुङ्ग्रोकाठको मुङ्ग्रो
6

प्रक्षेपित सिरालाई पाचर लगाउनुहोस् (ऐच्छिक ताला)

स्थायी जोडका लागि, रूखको काठको बाहिर निस्केको भागलाई काठको दूरपट्टीको सतहभन्दा 1-2 cm बाहिर निस्कन दिनुहोस्। बाहिर निस्केको सिरालाई छेनीले चिरेर चिरामा पातलो कडा काठको पाचर हाल्नुहोस्। पाचरले होल भित्र पेगको सिरालाई फैलाउँछ, जसले गर्दा यो बाहिर तान्न असम्भव हुन्छ। यो थ्रु-वेज्ड टेननको समान सिद्धान्त हो। जहाजनिर्माणमा, ट्रीनेलहरू सधैं दुवै सिरामा पाचर लगाइन्थ्यो — पाटो राख्नुअघि भित्री सिरालाई र हथौडाले ठोकेपछि बाहिरी सिरालाई पाचर लगाइन्थ्यो।

यस चरणका सामग्री:

कडा काठको चेप्टो किलाकडा काठको चेप्टो किला1 टुक्रा

चाहिने औजार:

काठका छिनोको सेटकाठका छिनोको सेट

सामग्री

2

आवश्यक उपकरणहरू

7

CC0 सार्वजनिक डोमेन

यो ब्लुप्रिन्ट CC0 अन्तर्गत जारी गरिएको छ। तपाईं अनुमति नसोधी प्रतिलिपि, परिमार्जन, वितरण र प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।

ब्लुप्रिन्ट मार्फत उत्पादनहरू किनेर सिर्जनाकर्तालाई सहयोग गर्नुहोस् सिर्जनाकर्ता कमिसन विक्रेताले तोकेको, वा यो ब्लुप्रिन्टको नयाँ संस्करण बनाउनुहोस् र आम्दानी बाँड्न आफ्नो ब्लुप्रिन्टमा जडानको रूपमा समावेश गर्नुहोस्।

छलफल

(0)

लग इन छलफलमा सामेल हुन

टिप्पणीहरू लोड गर्दै...