Ruea Mat (थाई डुँगा) — पूरै मुढाबाट खोपिएको, गोलो पिँध र चेप्टा टुप्पा, धानको भुसको आगोले खोलिएको र kong dit ले फराकिलो पारिएको

"खोपमा धानको भुस भरेर आगो लगाइन्छ ताकि डुँगाको ढाँचा तातोस् र मुख खुलोस् ... भुस पूरै जलेपछि कालिगढले पानीले आगो निभाउँछ र जलेको काठ बञ्चरोले ताछ्छ, र ढाँचा चाहेजति गहिरो नभएसम्म यही दोहोर्‍याउँछ। यो चरणलाई boek fai भनिन्छ।" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखकहरू ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) र รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in), CC BY 4.0)

डुँगालाई सुहाउने गोलाइको सागवान वा ताखियनको लामो सिधा मुढा छान्नुहोस्। कुन टुप्पो अगाडि र कुन पछाडि हो तय गर्नुहोस्, मुढालाई टेकाहरू (mon) मा राख्नुहोस् र खिलाले बलियोसँग अड्याउनुहोस्। बीच पत्ता लगाई मुखको चौडाइ र लम्बाइ तय गर्नुहोस्, अनि यसलाई klon ruea भनिने डुँगाको मोटो आकारमा ताछ्नुहोस्।

आराले मुख काट्नुहोस् र पछाडिको भागलाई देब्रे र दाहिने mat भनिने डुँगाको मोटो आकारमा ताछ्नुहोस्। डुँगा घोप्ट्याएर mat को रेखा पछ्याउँदै बसिलो वा बञ्चरोले ताछ्नुहोस्। फेरि उत्तानो पारेर बसिलोले दुवै टुप्पाबाट बीचतिर भित्र खोप खन्नुहोस्, अगाडि र पछाडि करिब दुई sok, अर्थात् करिब 60 cm, छाड्नुहोस्।

खोपमा धानको भुस भरेर आगो लगाउनुहोस् ताकि ढाँचा तातोस्, वा डुँगा घोप्ट्याएर सेक्नुहोस्, ताकि ओस निस्कोस् र काठ नरम होस्। भुसको मात्रा अनुमान गर्नुहोस्। पूरै जलेपछि पानीले आगो निभाउनुहोस् र जलेको काठ बञ्चरोले ताछ्नुहोस्। ढाँचा पर्याप्त गहिरो नभएसम्म दोहोर्‍याउनुहोस्। आगोलाई डुँगाका भित्ता खान नदिनुहोस्; निभाउने पानी सधैँ तयार राख्नुहोस्; ताछ्दा बसिलो र बञ्चरोसँग होसियार रहनुहोस्।

डुँगा फर्काएर kong dit ले दुवै छेउ समातेर सँगै खोल्नुहोस्, डुँगाभित्र टेकाहरू राखेर ताकि तापले नरम भएका छेउहरू डुँगाको आकार पछ्याउँदै फराकिला होऊन्। आकार नकसिएसम्म 2-3 दिन छाड्नुहोस्, अनि टेकाहरू निकाल्नुहोस्। चौडाइ ठीक नभएसम्म यो दोहोर्‍याउन सकिन्छ।

तयार भएपछि डुँगा ठीकसँग काम गर्छ कि गर्दैन हेर्न धेरै पटक जाँच्नुपर्छ। ठूला रुआ मातले धेरै jaeo (उभिएर चलाइने बाउसो) ले धान वा फलफूल बजार लैजान्छन्; मझौलाले दुई jaeo वा tikin प्रयोग गर्छन्; साना बाउसोले खियाइन्छन्। तस्बिरमा ख्लोङ लात मायोमको तैरने बजारमा छाना भएको एउटा सानो रुआ मात देखिन्छ (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखकहरू ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) र รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in), CC BY 4.0)।

ला लुबेरले लेखेका थिए कि सियामका मानिसहरू 16-20 wa लामो एउटै मुढाबाट डुँगा खोप्थे र तापले मुख बाहिरतिर फराकिलो पार्थे। रुआ मात ख्लोङ लात मायोमका मानिसहरूको महत्त्वपूर्ण सवारी थियो; पछि फल्याकका र इन्जिनका डुँगाले यसको ठाउँ लिए किनभने ती चलाउन सजिला र हल्का छन्। डुँगा खोप्ने सीपलाई अभ्यास चाहिन्छ। आगोलाई डुँगाका भित्ता खान नदिनुहोस्; निभाउने पानी सधैँ तयार राख्नुहोस्; ताछ्दा बसिलो र बञ्चरोसँग होसियार रहनुहोस्। स्रोत: सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, दैनिक प्रयोगका परम्परागत वस्तुहरूको डेटाबेस, "เรือมาด", लेखकहरू ศรสวรรค์ แนบเนื้อ (Sonsawan Naepnuea) र รุ้งตะวัน อ่วมอินทร์ (Rungtawan Uam-in), ख्लोङ लात मायोमको तैरने बजार, बैंकक (CC BY 4.0 इजाजतपत्र)। **सीमाहरू** स्रोतले मुढा वा डुँगाको आकार बताउँदैन, र धानको भुस वा kong dit का लागि कुनै उत्पादन सूचीमा छैन, त्यसैले पाठमा उल्लेख गरिएको छ।