I Chu (bitag ng igat ng Isan) — 50 cm na hinabing boteng kawayan na may mababang imbudo sa tagiliran at supot ng pain bilang takip, inilalagay magdamag para sa palos

"Ikinakalat ng pain na nakatambak sa ilalim ng supot ang amoy nito; naaamoy ito ng palos at lumalapit para kumain, pumapasok sa imbudo, pero hindi maabot ang pain." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Kayasin ang kawayan bilang sapad na lapat. Humabi ng parisukat na puwitan na medyo maluwag ang mata at patibayin ng dalawang pirasong kawayang pinagkrus na hugis X sa apat na sulok. Humabi nang masinsin at umbok, saka paliitin pataas sa leeg, at sa pinong lapat ay ibuka nang kaunti ang bibig: mga 50 cm ang taas, 25 cm sa pinakamalapad, leeg 8 cm, bibig 10 cm.

Sa mababang bahagi ng tagiliran, malapit sa puwitan, bumutas ng bilog na 6 cm ang diyametro, ikabit ang imbudo na nakaturo papaloob ang mga dulo, at talian nang mahigpit ang gilid nito sa katawan.

Humabi ng sapad na lapat bilang silindrong sarado ang dulo, medyo maluwag ang mata, mga 35 cm ang haba, na may bukang bibig na sumusuksok nang masikip sa bibig ng bitag. Ito ang takip; hugutin ito para ibuhos ang mga palos.

Mga larawan ng tunay na i chu at ng supot nito mula sa Museong Bayan ng Nong Bua Khok (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0).

Ilagay sa hapon, bandang alas-3 hanggang alas-4 ng hapon. Tadtarin ang pain (suso, gurami, rasbora o bulate) sa lupa, walisin kasama ang lupa papasok sa supot, at idiin nang mahigpit ang supot sa bibig ng bitag. Ilagay ito sa mababaw na tubig hanggang mga leeg para makahinga ang mga nahuling palos; patagin ang lupa at suhayan ng damo o sanga para hindi tumumba. Iwan magdamag.

Tinatawag ito ng mga Thai-Lao sa Isan na i chu, hindi bitag na tum para sa palos; sa ilang lugar, lan ang ginagamit sa halip. Sa Chumphon Buri, Surin, naglalagay ang mga taganayon ng 40-50 i chu para manghuli ng palos na ibinebenta sa Thung Kula Rong Hai, mula anihan hanggang kalagitnaan ng Abril. Maaari itong iwan nang 2 araw kung dinadagdagan ang pain. Mag-ingat sa kutsilyo kapag kinakayas ang mga lapat. Pinagmulan: Sirindhorn Anthropology Centre, database ng mga tradisyonal na gamit sa araw-araw, "อีจู้", may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (lisensiyang CC BY 4.0). **Mga hangganan** Hindi binabanggit ng pinagmulan ang laki ng imbudo.