ไม้นวดข้าว (mai nuat khao) (mga patpat na panggiik ng palay) — Dalawang patpat at isang tali ang umiipit sa bigkis, saka ito inihahampas para matanggal ang butil sa uhay

"Sa paggamit ng mga patpat na panggiik, hawak ng magsasaka ang dalawang patpat, isinasabit ang tali sa bigkis sa bahaging nakatali, saka pinagkukrus ang mga patpat upang magkasalungat at ipitin nang mahigpit ang bigkis, at itinataas ang bigkis at inihahampas sa isang trosong nakalapag hanggang malaglag ang mga butil ng palay mula sa uhay." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

Gumamit ng siksik at magulang na kawayan na maiikli ang buko at maliit ang tangkay, kasya sa kamay at kayang hawakan nang buo, o ibang kahoy gaya ng pradu, mai daeng, chingchan o teak.

Pumutol ng 2 patpat na mga 50 sentimetro ang haba at 3 sentimetro ang diyametro, at kinisin ang mga ito. Kung solidong kahoy, katamin muna saka liha hanggang kuminis.

Bumutas malapit sa dulo ng bawat patpat. Isuot ang lubid na katad, o taling mga 50 sentimetro, o halos kasinghaba ng sukat-ikot ng bigkis, sa mga butas ng dalawang patpat, at magbuhol sa bawat dulo ng tali.

Mga totoong larawan ng ไม้ตีข้าว (mai ti khao) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Isabit ang tali sa bigkis sa bahaging nakatali, pagkrusin ang dalawang patpat upang ipitin nang mahigpit ang bigkis, itaas ito at ihampas sa isang trosong nakalapag sa giikan, sa banig o sa malapad na lonang nakalatag sa lupa, hanggang malaglag ang mga butil ng palay mula sa uhay.

Ang kahawig na kasangkapan, ang ไม้ควง (mai khuang), ay ginagamit sa paghampas ng mga balat ng munggo, soya at itim na balatong. Bihira nang gamitin ngayon ang mga patpat na panggiik dahil napalitan na sila ng hand tractor, traktora at makinang panggiik. Pinagkunan: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Sirindhorn Anthropology Centre), database ng mga tradisyonal na gamit sa araw-araw, "ไม้นวดข้าว", may-akda พิชชา ทองขลิบ (lisensiya CC BY 4.0), na sumisipi kina สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang) (2531 B.E.) at วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (Wibun Lisuwan) (2532 B.E.). **Mga hangganan.** Parehong "mga 50 sentimetro" ang ibinibigay ng pinagkunan sa haba ng patpat at sa layo ng butas mula sa dulo, kaya walang eksaktong puwesto ng butas sa blueprint na ito; bumutas malapit sa dulo.