Tum Pla Yon (bitag ng Ilog Mun) — bitag na kawayang payak ang habi na hanggang 8 m ang haba, imbudo sa puwitan na 6 na pulgada, itinatayo nang patayo sa mga tulos na kawayan na 15 m sa Ilog Mun

"Ang bibig ng imbudo ang puso ng bitag, dahil sa panig na ito pumapasok ang mga pla yon, kaya dapat itong habiin nang masinsin." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Humabi ng kawayan nang payak, simula sa puwitan ng bitag, na tinatawag ding bibig ng imbudo (pak nga): bilog na 6 na pulgada ang diyametro, hinabi nang masinsin. Malaki ang puwitan at hinahabi nang nakaumbok tulad ng kulungan ng manok.

Kapag tapos na ang puwitan at balangkas, isabit ang bitag nang patayo sa puno upang madaling habiin. Ipagpatuloy ang paghabi ng mahabang kono hanggang sa bibig ng bitag, 50 cm ang diyametro at hanggang 8 metro ang haba. Mga isang linggo ito.

Pumili ng umaagos na tubig. Itusok nang matatag sa sahig ng ilog ang 5 poste ng kawayan, bawat isa 15 metro ang haba, at mag-iwan ng puwang para sa puwitan ng bitag. Dalhin ang bitag na nakatali sa pahalang na kahoy nito at itayo nang patayo, ang bibig ay mga isang dangkal sa ibabaw ng tubig; itali ang pahalang na kahoy sa mga tulos. Sumisid upang suriin ang imbudo, at panatilihing 1-2 metro mula sa sahig ng ilog ang puwitan ng bitag upang madaling pumasok ang isda. Ibig sabihin nito ay pagsisid sa ilog na may agos: huwag kailanman nang mag-isa, at hindi kapag mataas ang tubig at malakas ang agos.

Mga larawan ng paghabi, pagbuhat at paglalagay ng tunay na tum pla yon, Khong Chiam, Ubon Ratchathani (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0).

Ilagay ang bitag mula Hunyo hanggang Agosto; lumalangoy papasok ang mga pla yon sa imbudo sa puwitan. Pagkatapos nito tumataas ang tubig, malakas ang agos at malakas ang ulan, at hindi na angkop ang bitag.

Makikita ang patunay ng tum pla yon sa mga pinta sa bato sa Pha Taem, Khong Chiam. Mga 4 na pulgada ang haba ng pla yon, maliit ang ulo, mataba at kulay-pilak; pinatutuyo ito sa araw o ginagawang sabaw, at bihirang-bihira na ngayon. Ibig sabihin nito ay pagsisid sa ilog na may agos: huwag kailanman nang mag-isa, at hindi kapag mataas ang tubig at malakas ang agos. Pinagmulan: Sirindhorn Anthropology Centre, database ng mga tradisyonal na gamit sa araw-araw, "ตุ้มปลายอน", may-akda พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), โขงเจียม อุบลราชธานี (Khong Chiam, Ubon Ratchathani) (lisensiyang CC BY 4.0). **Mga hangganan** Hindi binabanggit ng pinagmulan ang lapad ng lapat, ang laki ng puwitan ng bitag o ang paraan ng paggawa ng pahalang na kahoy.