Bet Nam Tao (tajski haczyk ze spławikiem z tykwy) — spławik z tykwy na toczonym drewnianym wrzecionie, żyłka spleciona z ośmiu sznurków, pozostawiany na wodzie na duże ryby rzeczne

„Gdy duża ryba weźmie haczyk, wciąga spławik z tykwy pod wodę, a gdy ryba słabnie, tykwa znów wypływa nad wodę, pojawiając się i znikając podczas walki. Gdy ma się pewność, że ryba siedzi, podpływa się łodzią i podnosi spławik, a rybę łatwo złowić.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Weź dojrzałą, suchą tykwę o grubej skorupie i zrównoważonym kształcie, szeroką na około 14 cm. Odetnij wąską szyjkę, by miała około 9 cm wysokości, wyskrob suchy miąższ i nasiona i wytnij u dołu, w linii z górą, mały kwadratowy otwór.

Zrób wrzeciono z twardego drewna długości około 21 cm i grubości 4 cm. Ozdobnie utocz górne 10 cm; dół zrób jako kwadratowy pręt pasujący do dolnego otworu tykwy. Przełóż wrzeciono z góry na dół, uszczelnij je mocno żywicą (yang chan), by nie wchodziła woda, i przewierć otwór przez podstawę wrzeciona.

Weź duży haczyk, około 4 cm od łuku do końca trzonka. Mocno przywiąż osiem sznurków do trzonka, splataj wszystkie osiem na długości około 20 cm, potem przełóż pozostałe końce przez otwór w podstawie wrzeciona i zawiąż mocno.

Prawdziwe zdjęcia: เบ็ดน้ำเต้า (bet nam tao), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Używa się kilku naraz. Jako przynęty użyj dojrzałego banana pokrojonego do wielkości haczyka albo ryżu utłuczonego na lepko ze świeżymi otrębami, zmieszanego z kłaczkami bawełny lub kapoku, by się nie rozpadł. Popłyń na głęboką wodę, mocno wbij długą bambusową tyczkę i przywiąż do niej sznurek z podstawy wrzeciona każdej tykwy, na różnej długości, by spławiki trzymały się osobno. Zostaw je na wodzie i obserwuj: spławik drga, gdy ryba weźmie przynętę.

Pływające haczyki mają zwykle spławiki z rurki bambusa, skorupy kokosa, pianki lub gąbki; niektóre okolice używają tykwy i nazywają to bet nam tao. Dziś używa się go rzadko, może dlatego, że jest mniej dużych ryb, albo dlatego, że jest pracochłonny w wykonaniu, więc częstsze są spławiki z pianki. Uważaj, wiosłując na głębokiej wodzie. Źródło: Centrum Antropologii Sirindhorn, baza tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „เบ็ดน้ำเต้า”, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (licencja CC BY 4.0). **Ograniczenia** Nie ma wpisu dla suszonych tykw, żywicy yang chan ani haczyka, więc wymieniono je w tekście.