Opiłowywanie krzyżowe: szybkie usuwanie metalu i utrzymanie płaskiej powierzchni

Chwyć rękojeść dominującą dłonią, kciukiem wzdłuż góry, a koniec pilnika umieść między kciukiem a palcami drugiej ręki. Pchaj pilnik do przodu ciężarem górnej części ciała, a nie dociskając rękami. Rozkład nacisku zmienia się podczas pchnięcia. Na początku większa część pilnika zwisa za daleką krawędzią obrabianego przedmiotu, więc ciężar przenosi wiodąca dłoń; na końcu rękojeść zwisa za bliższą krawędzią, więc nacisk przesuwa się z powrotem. Prawidłowe przeniesienie nacisku to cała sztuka i to ono utrzymuje pchnięcie równo. Unoszenie przy powrocie. Zęby tną tylko w przód, więc ciągnięcie do tyłu je zużywa i przeciąga wióry po powierzchni. Jedynym wyjątkiem jest miękki metal, taki jak ołów, gdzie lekki powrót pomaga oczyścić zęby.

Ustaw pilnik pod kątem mniej więcej 30 stopni w poprzek obrabianego przedmiotu i wykonaj około tuzina pociągnięć, następnie obróć go o 30 stopni w drugą stronę i piluj, aż znikną pierwsze rysy. W chwili, gdy wszystkie zostaną usunięte, powierzchnia jest równa do głębokości tych rys. Jeśli fragment starych rys pozostaje, ten fragment to LOW, a wszystko wokół jest wyższe — więc obrabiaj wyższe miejsca, a nie zagłębienie. To najbardziej przydatna rzecz przy piłowaniu krzyżowym, a nic nie kosztuje. Kreda wcierana w powierzchnię pilnika ułatwia odczytanie wzoru i spowalnia zapychanie się przy miękkich metalach. Błękitne znakowanie na obrabianym przedmiocie spełnia to samo zadanie, wyraźniej na stali.

Przyłóż liniał krawędziowy w poprzek obrabianego elementu i unieś go ku światłu. Szczelina w dowolnym miejscu pojawi się jako linia światła, a oko w ten sposób dostrzeże szczelinę o grubości kilku mikrometrów — znacznie drobniejszą niż jakakolwiek podziałka, którą da się odczytać. Sprawdzaj w trzech kierunkach: wzdłuż, w poprzek i po przekątnej. Powierzchnia może być prosta wzdłuż swojej długości, a mimo to być skręcona, i to właśnie przekątna pozwala to wykryć. Aby sprawdzić kąt prosty, przyłóż kątownik do powierzchni odniesienia i szukaj światła pod ostrzem w ten sam sposób. Sprawdzaj co kilkanaście pociągnięć pod koniec, a nie co sto. Metal ubywa znacznie szybciej, niż wraca, a opublikowany schemat płyty traserskiej z niebieską farbą do znakowania to kolejny krok w górę pod względem precyzji, gdy kontrola szczelin świetlnych przestaje wystarczać.