Kucie żelaznego noża z pręta kutego żelaza — pierwszy projekt kowala

Żelazny nóż jest tradycyjnie pierwszym przedmiotem, którego uczy się kowal-praktykant. Uczy on wszystkich podstawowych operacji: wyciągania (wydłużania metalu), zwężania (tworzenia ostrza) oraz ukosowania (formowania krawędzi tnącej) i wykańczania (szlifowania i osadzania w rękojeści). Doświadczony kowal może wykuć nóż w niecałą godzinę; początkujący powinien liczyć się z całym dniem praktyki.

W przeciwieństwie do narzędzi z brązu, które są odlewane w formie, narzędzia żelazne są kute — kształtowane z litego pręta wyłącznie za pomocą ognia, młota i kowadła. Pręt z kutego żelaza jest nagrzewany do jasnopomarańczowego koloru w kuźni węglowej, a następnie kuty na kowadle, aby nadać mu kształt ostrza. Trzpień (część wchodząca do rękojeści) powstaje przez wyciągnięcie przeciwnego końca do wąskiego zwężenia.

Ostrze jest następnie szlifowane, a krawędź można zahartować metodą nawęglania powierzchniowego (pakowania w węgiel drzewny i nagrzewania), dodając cienką warstwę stali do powierzchni. Dzięki temu ostrze z kutego żelaza łączy zalety obu materiałów: wytrzymałe, amortyzujące wstrząsy wnętrze i twardą, ostrą krawędź.