Rozłupywanie desek z kłody — rozszczepianie drewna wzdłuż włókien za pomocą klinów

Przed tartakami każdą deskę rozłupywano — rozszczepiano z kłody za pomocą klinów i drewnianych młotów. Rozłupywanie wykorzystuje naturalny układ włókien drewna: klin wbity w czoło pnia wywołuje pęknięcie, które podąża za włóknami, dając deskę mocniejszą niż jakakolwiek deska cięta, ponieważ żadne włókna nie są przecięte w poprzek. Każdy wikiński longship, każdy średniowieczny dach i każde drzwi z epoki żelaza wykonano z drewna rozłupywanego.

Technika jest prosta, ale wymaga umiejętności odczytania drewna. Prosto usłojona kłoda czysto rozpada się na połowy, ćwiartki i ósemki. Każde kolejne rozszczepienie zmniejsza przekrój, aż do uzyskania desek o pożądanej grubości. Krzywy układ włókien, sęki lub spiralny przyrost powodują, że pęknięcie schodzi z linii i deska ulega zniszczeniu. Wybór odpowiedniej kłody to połowa umiejętności.

Żelazne kliny przekształciły rozłupywanie z powolnego procesu epoki kamiennej w wydajną metodę produkcji. Żelazny klin kowala wbijany drewnianym młotem rozłupuje kłodę w ciągu kilku minut. W połączeniu z żelaznym strugiem do wygładzania rozłupywanie daje gotowe deski szybciej niż cięcie w jamie i z lepszą wytrzymałością.