Kucie żelaznej dłuta — narzędzie tnące, które kształtuje kamień, drewno i metal

Dłuto jest chyba najbardziej uniwersalnym narzędziem, jakie kiedykolwiek wykuto. Zimne dłuto kowala przecina żelazo na kowadle. Dłuto murarskie z ostrzem szpicastym obrabia kamienne bloki. Dłuto ciesielskie płaskie kształtuje połączenia drewnianych belek. We wszystkich przypadkach zasada jest ta sama: hartowana stalowa lub żelazna krawędź, uderzana młotkiem, skupia siłę na linii, rozdzielając materiał wzdłuż tej linii.

Żelazne dłuto wykuwa się z jednego pręta kutego żelaza: jeden koniec wyciąga się w płaski klin jako krawędź tnącą, a drugi pozostawia kwadratowy jako głowicę do uderzeń. Kluczową techniką jest nawęglanie w głębi (case-carburising) końca tnącego — umieszczenie go w węglu drzewnym i nagrzanie, aby pochłonął węgiel, co zamienia warstwę powierzchniową z miękkiego kutego żelaza w stal zdolną do hartowania. Tak powstała stalowa krawędź jest następnie hartowana w wodzie i odpuszczana, dzięki czemu dłuto zyskuje twardą powierzchnię tnącą oraz wytrzymały, amortyzujący wstrząsy korpus.