กระต่ายขูดมะพร้าว (krataai khut maphrao) („królik do skrobania kokosa”) — drewniane siedzisko z ząbkowanym żelaznym ostrzem, które drobno ściera kokos

„Mieszkańcy wsi ścierają kokos lekko, nie dociskając za mocno, bo wtedy mleko kokosowe trudno wycisnąć. Gdy ściera się lekko, miąższ wychodzi cienkimi nitkami, więc mleko kokosowe łatwo się wyciska i jest go więcej.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autorka พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

Wykonaj korpus z twardego drewna jako długie siedzisko z nogami na obu końcach; wyrzeźbij lub ukształtuj jeden koniec jak głowę zwierzęcia, na przykład królika. Wytnij w pysku szczelinę na ząbkowane ostrze. Nadaj mu wygodną wysokość do siedzenia.

Wytnij z blachy nierdzewnej okrągłą płytkę, spiłuj jej przednią krawędź w drobne zęby jak u piły, jak na prawdziwych zdjęciach, i wygładź krawędź mocowaną do pyska.

Połóż ząbkowaną płytkę płasko na pysku na końcu drewnianego korpusu, ząbkami do przodu, i mocno przykręć wkrętami.

Prawdziwe zdjęcia: กระต่ายขูดมะพร้าว (krataai khut maphrao), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Usiądź okrakiem albo z nogami podwiniętymi na jedną stronę tarki i pocieraj miąższ kokosa o zęby lekko, bez docisku, aby wychodził cienkimi nitkami. Ścieraj tylko w trakcie gotowania, bo starty kokos pozostawiony na długo kwaśnieje.

W regionach środkowym i północno-wschodnim nazywa się ją กระต่ายขูดมะพร้าว (krataai khut maphrao), na południu เหล็กขูด (lek khut), a na północy แมวขูดมะพร้าว (maew khut maphrao) lub งอง (ngong). Później korpus robiono też w kształcie innych zwierząt, takich jak kot, pies, ptak, szczur, lew, żółw czy waran. Dziś używa się jej rzadziej, bo są tarki na korbę i z silnikiem oraz gotowe mleko kokosowe. Źródło: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Centrum Antropologii Sirindhorn), baza danych tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „กระต่ายขูดมะพร้าว”, autorka พิชชา ทองขลิบ (licencja CC BY 4.0), z พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum), Buriram. **Ograniczenia.** Źródło nie podaje wymiarów; wymiary w modelu są przykładowe. Używamy blachy nierdzewnej zamiast płyty żelaznej.