Son (tajska pułapka na ryby w kształcie rogu) — paski bambusa plecione na formie w róg, z szerokim wlotem i zaokrąglonym końcem, stawiana w przerwach grobli pól ryżowych

„Robi się go z bambusa rozszczepionego na płaskie paski długości około 1 metra i wyplata na drewnianej formie jako rdzeniu; paski kładzie się wzdłuż formy, rzadko lub gęsto, zależnie od rodzaju i wielkości ryb, które chce się łowić.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Rozszczep bambus na płaskie paski długości około 1 metra i przygotuj okrągły bambus jako formę do kształtowania pułapki.

Ułóż paski wzdłuż formy, rzadko lub gęsto zależnie od rodzaju i wielkości ryb, i wyplataj jeden pasek dookoła ku górze, aż szyjka będzie miała około 70 cm.

Wyciągnij formę, szeroko rozchyl wlot, gęsto zaplec paski przy wlocie i mocno zwiąż brzeg.

Prawdziwe zdjęcia: ซ่อน (son), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Można go stawiać przez całą porę deszczową. Przy nowej wodzie wykop małą przerwę odpływową, połóż ogon sona w polu ryżowym, wlotem na zewnątrz przy ziemi grobli, by łowić ryby wpływające pod prąd na pole, przykryj go trawą i obciąż ziemią. Gdy ryż złocieje i woda jest spuszczana, obróć wlot ku prądowi, bo ryby opuszczają pole. Postaw kilka, w dużych odstępach, i często sprawdzaj.

Nazwa son (chować) pochodzi od kładzenia go w odpływie i przykrywania trawą i ziemią, jakby był ukryty. Miejscami son na jedną porę deszczową robi się z 13 przepołowionych łodyg po khi tun, długości około 70 cm, ułożonych wokół formy długości piędzi i średnicy 5 cm, i związanych pnączem som lom. Jeden son może złowić tylko jedną lub dwie ryby, więc trzeba go często sprawdzać. Uważaj na kolczaste ryby przy opróżnianiu. Źródło: Centrum Antropologii Sirindhorn, baza tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „ซ่อน”, autor ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (licencja CC BY 4.0). **Ograniczenia** Źródło nie podaje wielkości formy ani szerokości wlotu bambusowego sona.