Tiu (tajskie pałeczki wróżebne siam si) — paski bambusa 1 × 15-20 cm, malowane i numerowane, trzymane w kubku siam si

„Tiu robi się z bambusa ostruganego w małe, cienkie paski, szerokie na 1 centymetr i długie na 15-20 centymetrów, z jednym końcem zaokrąglonym lub zaostrzonym.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor จุฑามาศ ลิ้มรัตนพันธ์ (Chuthamat Limrattanaphan), zdjęcie อรทัย สัตยสัณห์สกุล (Orathai Sattayasansakul), CC BY 4.0)

Przetnij bambus i ostrugaj go w małe, cienkie paski, szerokie na 1 cm i długie na 15-20 cm. Jeden koniec zaokrąglij lub zaostrz.

Pomaluj paski, na przykład na biało, czerwono lub zielono, a potem napisz na końcu czarnym kolorem znaki i numer, na każdym pasku inny.

Włóż tiu do kubka z bambusa lub mosiądzu, zwanego krabok siam si.

Zdjęcia prawdziwych tiu i kubków siam si, świątynia Filaru Miasta Songkhla (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor จุฑามาศ ลิ้มรัตนพันธ์ (Chuthamat Limrattanaphan), zdjęcie อรทัย สัตยสัณห์สกุล (Orathai Sattayasansakul), CC BY 4.0).

Weź kubek, wypowiedz życzenie i zadaj pytanie, na które chcesz odpowiedzi, a potem potrząsaj kubkiem, aż na ziemię wypadnie jedno tiu. Jego numer daje pytającemu wróżbę albo lekarstwo.

Pałeczki wróżebne siam si pochodzą zapewne z okresu Sukhothai lub Ayutthaya; przywieźli je chińscy osadnicy wraz ze swoimi świątyniami. Początkowo pisano na nich po chińsku, później po tajsku. Świątynia Filaru Miasta Songkhla, zbudowana w 1842 roku, używała tiu do wróżb, do lekarstw od uzdrowicielskiego bóstwa Phra Khru Mo i w święcie Thing Krachat, gdzie już się ich nie używa. Uważaj na nóż przy struganiu bambusa. Źródło: Centrum Antropologii Sirindhorn, baza tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „ติ้ว”, autor จุฑามาศ ลิ้มรัตนพันธ์ (Chuthamat Limrattanaphan), zdjęcie อรทัย สัตยสัณห์สกุล (Orathai Sattayasansakul), świątynia Filaru Miasta Songkhla (licencja CC BY 4.0). **Ograniczenia** Źródło nie podaje liczby tiu, rodzaju farby ani wielkości kubka, więc nie są one podane.