ตีไข่ด้วยใบพายครึ่งทรงกลม: ใบพายรูปครึ่งทรงกลมแบบโปร่งหมุนชิดกับชามทำให้ฟองตีขึ้นไปยังถ้วย

"จากนั้นเมื่อหมุนตัวกวน ไข่จะถูกขัดถูระหว่างด้านข้างของชามกับพื้นผิวของตัวกวนที่อยู่ใกล้กันมาก จนกระทั่งลดลงอย่างรวดเร็วสู่สภาพฟูที่ต้องการ"

พิมพ์ชามโดยให้ฐานชามคว่ำลง ถ้วยโดยให้ปลายปิดคว่ำลง วงแหวนหกวงวางราบ ดุมสองอัน เฟืองพิเนียน เฟืองข้อเหวี่ยง และข้อเหวี่ยง พิมพ์ใน PETG ที่ความหนาชั้น 0.2 มม. ความหนาแน่นภายใน 30 % จำนวนผนัง 4 ชั้น ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ตัดไม้กลม (dowel) ขนาด 10 มม. ยาว 188 มม. ให้เป็นแกน แล้วขัดด้วยกระดาษทราย ใส่แท็บของห่วงทั้งหก 6 อันลงในร่องของดุมอันหนึ่ง กดดุมอันที่สองเข้ากับปลายอีกด้านของห่วง แล้วสวมดุมทั้งสองเข้ากับแกน โดยให้ปลายสั้นของแกนยื่นออกมาจากตัวดุมอันหนึ่ง 10 มม. เจาะรู 2.5 มม. ทะลุแกนที่ตำแหน่งรูขวางของดุมแต่ละอัน แล้วยึดด้วยสกรู M3

วางปลายสั้นของเพลาลงในรอยบุ๋มที่ข้างชาม แล้วค่อยๆ หย่อนปลายยาวลงในร่องตรงข้าม ประกอบเฟืองพิเนียนที่ปลายยาวด้านนอกชามด้วยสกรู M3 ที่ลอดผ่านเพลา ใส่เฟืองข้อเหวี่ยงเข้าไปในขายึดของถ้วย โดยให้แกนเพลาลอดผ่านแผ่น แล้วยึดข้อเหวี่ยงกับส่วนแบนของแกนด้วยสกรู M3 และแหวนรอง

ยกถ้วยออก เทไข่ขาว 4 ฟองลงในชามแล้วใส่ถ้วยกลับเข้าที่ให้เฟืองขบกับเฟืองขับ หมุนที่หมุนอย่างรวดเร็วและจับเวลา ฟองจะถูกเหวี่ยงขึ้นไปในถ้วย และของเหลวจะไหลกลับลงชาม ยกถ้วยขึ้นแล้วใช้ไม้พายขูดฟองออกมา หากต้องการกวน ให้ใช้วิปปิ้งครีม 300 มล. ที่อุณหภูมิประมาณ 15 °C แทน

**วิลเลียม บอร์แมน** แห่งซินซินแนติ เขตแฮมิลตัน รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา 20,032 วันที่ 27 เมษายน 1858 ชามของเขาทำจากดินเผาหรือวัสดุคล้ายกัน ถ้วยของเขาทำจากดีบุก และส่วนบนของถ้วย หรือทั้งหมดของถ้วย อาจเป็นแก้วเพื่อให้มองเห็นการทำงาน ไม้กวนของเขาเป็นลวดหรือวัสดุคล้ายกันที่เป็นโครงตาข่ายเปิด และแกนของมันอาจข้ามไม้กวนหรือไม่ก็ได้ เขาอ้างสิทธิ์ในไม้กวนโครงตาข่ายเปิดรูปครึ่งทรงกลมพร้อมชามรูปทรงและขนาดเดียวกัน และถ้วยคว่ำที่ช่วยให้วัสดุที่ตีแล้วอยู่พ้นระยะเอื้อมของไม้กวน ห่วง ดุม ขนาด และอัตราทดของเราเป็นของเราเอง FDM พิมพ์เก็บอาหารไว้ในชั้นของเส้นพิมพ์ ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ