ตีไข่แบบเฟืองส่วนโค้ง: การโยกด้ามสั้นๆ ทำให้ใบตีหมุนไปได้ทั้งสองทิศทาง

"เนื่องจากเฟืองพิเนียนส่วนปลาย G มีขนาดใหญ่กว่า E มากจนเห็นได้ชัดว่า เมื่อสั่นด้ามจับ I เป็นระยะทางเล็กน้อย จะทำให้เพลา B หมุนอย่างรวดเร็ว และด้วยตัวตี D, d ที่ตีไข่อย่างรวดเร็ว ทั้งในทิศทางหนึ่งและสลับไปอีกทิศทางหนึ่ง มวลทั้งหมดจะถูกตัดและตีจนละเอียดสมบูรณ์ในระยะเวลาอันสั้นเมื่อเทียบกัน"

พิมพ์แผ่นพร้อมขาจับและเพลา ฟันเฟือง ส่วนโค้งเซกเตอร์ ชิ้นส่วนฐาน และดุมล้อ พิมพ์ด้วย PETG ที่ความสูงชั้น 0.2 มม. การเติมภายใน 30 % จำนวนผนัง 4 ชั้น ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ตัดเพลาสเตนเลสขนาด 3/16 นิ้ว ยาว 6 นิ้ว (152 มม.) และตะไบปลายด้านบนเล็กน้อยเพื่อทำเป็นไหล่ ติดชิ้นฐานเข้ากับปลายด้านล่าง และติดดุมเหนือขึ้นไป 70 มม. ดัดลวดสเตนเลสให้เป็นโครง D และคู่รูปตัว V จำนวน 3 คู่ d ร้อยปลายล่างของคู่เหล่านี้ผ่านชิ้นฐาน และร้อยปลายบนผ่านดุม จากนั้นยึดด้วยกาวอีพอกซี

สอดเพลาขึ้นผ่านรูกลางของแผ่นฐานเข้าไปในรูของวงเล็บ แล้วติดกาวเฟืองพิเนียนเข้ากับเพลาเหนือแผ่นฐานเล็กน้อย วางเซกเตอร์บนแกนโดยให้ฟันของเซกเตอร์ขบกับเฟืองพิเนียน และยึดด้ามจับลวดสเตนเลสที่โค้งงอไว้ในส่วนนูนของเซกเตอร์

แยกไข่ขาวสองฟองใส่โหลแก้วขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 4 นิ้ว วางจานไว้บนโหล ถือไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มืออีกข้างโยกด้ามจับไปมา จับเวลาจนไข่ขาวตั้งยอดแข็ง

**Patrick Mihan** แห่งบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา 19,738 ลงวันที่ 23 มีนาคม 1858 มอบสิทธิ์ให้แก่ P. Mihan และ G. Davis เขาทำแผ่นดีบุกโดยพับขอบลงมา และบัดกรีตัวตีและด้ามจับ เขาอ้างสิทธิ์เหนือชุดอุปกรณ์ตีพร้อมแผ่นพกพา ซึ่งถือด้วยมือหรือวางบนภาชนะ และเขียนไว้ว่าหากมีขนาดใหญ่พอ จะใช้เป็นเครื่องกวนได้ดี แผ่นและเพลาเป็นขนาดของเขา ส่วนจำนวนฟันเป็นของเรา FDM พิมพ์เก็บอาหารไว้ในชั้นเส้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ